KIKO

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΩΡΟ

2009-06-12T15:42:00.001+03:00

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΩΡΟ ΠΑΕΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΩΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ... ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΥΤΟ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΔΩ.

ΤΟ ΝΕΟ LINK ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΧΩΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ

http://kiko.squat.gr/

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ..... ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΩΡΟ (squat.gr)

2009-06-12T00:56:00.003+03:00

ΤΟ BLOG ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ (ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ) ΑΛΛΑΖΕΙ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΙ...
ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΩΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ.

ΤΟ squat.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΞΗΓΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ

Κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το πέρας των κινητοποιήσεων του Δεκέμβρη, μια ομάδα ανθρώπων αντιληφθήκαμε την άμεση επίπτωση που επέφερε η αφιλτράριστη από τα καθεστωτικά μίντια πληροφορία που έφτανε στο κοινωνικό σώμα επηρεάζοντας και την ποσότητα αλλά και την “προοπτική” του κόσμου που κατέβαινε στον δρόμο. Αυτό το παρατηρήσαμε σε πολλά σημεία, στιγμές και δράσεις. Από το ενδιαφέρον για τα φυλλάδια που μοιράζονταν στις πορείες, την απήχηση των κινηματικών ραδιοφωνικών σταθμών, τις ανταλλαγές πληροφοριών με τους περαστικούς έξω από τα κατειλημμένα δημόσια κτίρια, ως και τις μορφές οργάνωσης στις εκάστοτε ηλεκτρονικές κοινότητες στο internet. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι επέλεξαν να ενημερώνονται αλλά και να οργανώνονται μέσω του διαδικτύου, είτε από υπάρχουσες δομές αντιπληροφόρησης όπως το athens.indymedia είτε από διάφορες υπηρεσίες όπως τα blogs. Σε αυτή την συνθήκη ως ένα βαθμό συνετέλεσε και η έλλειψη εμπιστοσύνης από το κοινωνικό σώμα προς τα καθεστωτικά μίντια όσων αφορά την ενημέρωση για τα συνολικότερα γεγονότα του Δεκέμβρη.

Αυτήν την έλλειψη εμπιστοσύνης της κοινωνίας την προκάλεσαν τα ίδια τα καθεστωτικά ΜΜΕ όταν προσπάθησαν με τον πιο αισχρό και εξόφθαλμο τρόπο να αμαυρώσουν τις κινητοποιήσεις, και να διαστρεβλώσουν τα πραγματικά γεγονότα αφήνοντας έτσι ένα κενό στην ενημέρωση. Αυτό το κενό κάλυψαν οι ιντερνετικές κοινότητες πολύ πετυχημένα και όσων αφορά την ποιότητα της πληροφορίας που διακινούνταν αλλά και όσων αφορά την απήχησή τους ως μέσα έγκυρης πληροφόρησης δημιουργώντας την συνθήκη που προαναφέρθηκε. Έτσι, και ενώ έγινε φανερό πόσο σημαντική είναι η άμεση και ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας, τα θεσμικά ΜΜΕ αλλά και κρατικοί φορείς αλλάζουν ρότα και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αμαυρώσουν ή να ελέγξουν τις διαδικτυακές κοινότητες, και παράλληλα επιχειρείται και η καταστολή των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης όπως είναι τα indymedia. Θεωρούμε πως σε μια τέτοια κίνηση, η καλύτερη απάντηση είναι η δημιουργία περισσότερων τέτοιων ιστότοπων στο internet. Δηλαδή η ανάπτυξη κινηματικών διαδραστικών μέσων ενημέρωσης, και η δημιουργία εναλλακτικών ελεύθερων e-υποδομών με στόχο την αντικατάσταση της ανελεύθερης κουλτούρας που προωθούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ με μια άλλη κουλτούρα, αυτήν της ελευθερίας, της άμεσης αφιλτράριστης αμφίδρομης ενημέρωσης.

Δυστυχώς όμως παρατηρούμε επίσης ότι άτομα και συλλογικότητες που προσπαθούν να προωθήσουν λογικές εκτός των κυρίαρχων επιλέγουν να χρησιμοποιούν για την διαδικτυακή τους παρουσία υποδομές πολυεθνικών. Πληροφοριακά, το 80% των blogs εξυπηρετείται από δύο μεγάλες εταιρείες του internet, όπου η μία είναι συμφερόντων g00gle. Λόγω της μεγάλης δημοτικότητας αυτών, τα περισσότερα κινηματικά sites είναι στημένα πάνω σε αυτές τις υποδομές. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μονοπώλιο των υποδομών, με σκοπό το κέρδος από τις διαφημίσεις, αλλά και τον έλεγχο των πληροφοριών. Στήνοντας ελεύθερες υποδομές προσπαθούμε να αμβλύνουμε αυτές τις αντιφάσεις όχι μόνο παρέχοντας τα τεχνικά μέσα αλλά επίσης προωθώντας αυτές τις ιδέες και στους κύκλους του ανταγωνιστικού κινήματος.

Παρόλα αυτά, έχοντας γνώση των δυνατοτήτων της ψηφιακής επικοινωνίας, θεωρούμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένα πεδίο ρωγμής μέσα στην κανονικότητα του καπιταλιστικού χωροχρόνου. Γνωρίζουμε βέβαια ότι η αποκλειστική αφοσίωση στο χωροχρόνο του κυβερνοχώρου δημιουργεί ψευδόκοσμους, στους οποίους εύκολα μπορείς να εγκλωβιστείς. Πως λοιπόν αυτό το μέσο μπορεί να βοηθήσει την ώθηση του κοινωνικού/ταξικού ανταγωνισμού και την κοινωνική κινητοποίηση; Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τον συνδυασμό του μέσου με τη πραγματική δράση σε πραγματικό χρόνο. Ο χώρος όπου όλα διαδραματίζονται παραμένει ο δρόμος, όμως η κοινωνικοποίηση και η μαζική επικοινωνία όλο και περισσότερο μετατοπίζονται προς ένα δίκτυο αλληλοσυνδεόμενων ψηφιακών μέσων.

Το άλλο μεγάλο ζήτημα που μας απασχόλησε, και συνδέεται με το ζήτημα του μονοπωλίου των υποδομών, είναι αυτό της ασφάλειας και της ανωνυμίας. Στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε ακόμα και εμείς τους εαυτούς μας από επιθέσεις είδαμε ότι δύσκολα κάποιος αντιλαμβάνεται το μέγεθος της επιτήρησης που του ασκείται. Τα παραδείγματα ατόμων που έχουν διωχθεί και καταδικαστεί γιατί δεν εξυπηρετούσαν είτε τα συμφέροντα των εταιριών, είτε του κράτους, δεν είναι καθόλου λίγα και η λογοκρισία αυξάνεται οργουελικά, κάνοντας όλο και πιο επιτακτική την ανάγκη για αυτοπροστασία. Σε αυτό το πλαίσιο προσπαθούμε να προστατεύσουμε την ελευθερία συγκρότησης και λόγου, την απρόσκοπτη ενημέρωση και επικοινωνία, το δικαίωμα στην κοινή γνώση και την προσωπική πληροφορία.

Μη έχοντας εμπιστοσύνη λοιπόν στις εταιρείες θέλουμε να έχουμε την κατάσταση στα χεριά μας πέρα από των έλεγχο του κάθε κράτους και υπηρεσιών ασφαλείας. Τα κράτη έχοντας αναλάβει να διαμεσολαβούν σε κάθε πτυχή των κοινωνικών σχέσεων, θέλουν να έχουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο. Το διαδίκτυο δεν είναι εξαίρεση. Έχοντας βιώσει την βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος και των κρατικών μηχανισμών, ξέρουμε πως οι επιφάσεις στις οποίες στηρίζουν την ύπαρξη τους, είναι ως επί των πλείστων ψευδείς. Όταν αυτοί μιλούν για ειρήνη και ευημερία, το ανθρώπινο τίμημα είναι αυτό που μας τρομάζει. Το αίμα που θα χυθεί, μεταφράζεται γι’ αυτούς σε έννοιες οι οποίες έχουν σχέση μόνο με τις σημασίες του κόστους και του κέρδους. Θέλοντας να μη συμμετάσχουμε σε αυτήν την βαρβαρότητα, προσπαθούμε για ένα ψηφιακό χώρο, ο όποιος βασίζεται στις έννοιες της ελευθερίας και της αυτονομίας.

Έτσι τα χαρακτηριστικά που επιλέγουμε να έχουν οι υποδομές που αναπτύσσουμε είναι αυτά με τα οποία θεωρούμε ότι προωθούνται οι έννοιες της ελευθερίας και της αυτονομίας και αυτά με τα οποία προστατεύεται η έγκυρη και αφιλτράριστη πληροφόρηση. Είναι αντιθεσμικές, καθώς επιλέγουμε να μην έχουν καμία σχέση με κρατικούς φορείς, ΜΜΕ, ή άλλα θεσμικά όργανα. Είναι αντιεμπορευματικές, και δεν πρόκειται να έχουν σκοπό την απόκτηση κέρδους με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι αντιιεραρχικές, δηλαδή ότι οι αποφάσεις θα παίρνονται μέσα από οριζόντιες δομές χωρίς αρχηγούς, και έτσι δεν μπορεί να αποτελέσει στέγη για κάποια συλλογικότητα (ή μη) που δεν λειτουργεί αντιιεραρχικά ή δεν συμφωνεί με τις οριζόντιες δομές. Επίσης δεν πρόκειται ποτέ να φιλοξενήσει φασιστικό ή σεξιστικό περιεχόμενο.

ΚΑΙ ΤΙ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ?

• Σκοπός του server είναι να φιλοξενήσει ιστοσελίδες με περιεχόμενο που κινείται στον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό/ελευθεριακό χώρο, συλλογικότητες ,κατειλημμένοι χώροι και στέκια.
• Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο server για την προώθηση φασιστικού και σεξιστικού περιεχομένου.
• Δεν φέρουμε καμία ευθύνη για το υλικό και το περιεχόμενο των ιστοσελίδων που φιλοξενούνται στον server μας.
• Δεν ελέγχουμε και δεν τροποποιούμε το περιεχόμενο των ιστοσελίδων σας.
• Παρόλα αυτά αν υποπέσει κάτι στην αντίληψη μας το οποίο αντίκειται στους κανόνες έχουμε κάθε δικαίωμα για την παύση της υπηρεσίας.

Ένα απόγευμα στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα

2009-06-12T00:25:00.001+03:00

Την περασμένη Πέμπτη, 28/5, κατά τις 6 το απόγευμα επισκεφτήκαμε την πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα.
Ησυχία επικρατούσε στην πλατεία. Μετανάστης ουδείς. Κάποια παιδιά καθόντουσαν έξω από την κλειστή πια παιδική χαρά.
Μιλήσαμε μαζί τους.
Ένα αγοράκι 11 ετών μας δήλωσε ότι δεν επιθυμεί τους ξένους διότι «μας έχουν βρωμίσει την πλατεία». Το 14ων ετών κορίτσι που καθόταν δίπλα του είχε διαφορετική άποψη: «εγώ πιστεύω πως δεν τα προκαλούν οι ξένοι αυτά, όλοι βάζουν το χεράκι τους. Μπορεί να υπάρχουν κακοί ξένοι, αλλά υπάρχουν και κακοί έλληνες. Θα πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μαζί την κατάσταση. Θα πρέπει αν μην είμαστε τόσο εγωκεντρικοί, να μην σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας, θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο ώστε να ζούμε καλύτερα όλοι μαζί»
Το τρίτο αγόρι όμως 13 ετών διαφωνούσε απολύτως «πρέπει να τους διώξουμε τους βρωμιάρηδες» και συνέχισε εξιστορώντας μας περιφανώς το χθεσινό συμβάν: «ένας από εμάς εχθές έδιωχνε έναν ξένο και ο ξένος άρχισε να φωνάζει και τότε ο δικός μας τον έριξε στα κάγκελα και τον χτύπησε και έπειτα ήρθε ένας άλλος από εμάς με ντουντούκα και του ζήταγε χαρτιά κι έπειτα τον χτύπησε και αυτός με την ντουντούκα και ο ξένος έφυγε»

η παιδική χαρά μια εβδομάδα πριν τα γεγονότα

Εντός ολίγου άρχισαν να συρρέουν στην πλατεία 40-50 αντιεξουσιαστές, αποκαλούμενοι «αλληλέγγυοι των μεταναστών». Με ταχείες κινήσεις και τον απαραίτητο εξοπλισμό άρχισαν να σπάνε την αλυσίδα που κρατούσε κλειστές τις καγκελένιες πόρτες εισόδου της παιδικής χαράς της πλατείας, τις οποίες είχε σφραγίσει, ιδία βουλήσει, η επιτροπή κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα, με τη δικαιολογία ότι «το βράδυ οι Αφγανοί έμπαιναν στο πάρκο, έσπαγαν τις κούνιες και τα παιδιά τους δεν μπορούσαν να παίξουν». Σύμφωνα βέβαια με μαρτυρίες άλλων κατοίκων (Ελλήνων) στα πέριξ της πλατείας, ουδέποτε είχε δημιουργηθεί πρόβλημα με τους Αφγανούς και τα παιδιά τους. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε τελευταία με την παραπληροφόρηση από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ και τις σχετικές κινητοποιήσεις ένθεν και ένθεν. Εντύπωση πάντως προκαλεί η απουσία φύλακα της παιδικής χαράς.

η παιδική χαρά μια εβδομάδα πριν τα γεγονότα

Αφού ολοκλήρωσε το έργο της αφαιρώντας εξολοκλήρου τις καγκελένιες πόρτες της παιδικής χαράς, η ομάδα των αντιεξουσιαστών αποχώρησε με τη συνοδεία των ΜΑΤ και τη σκυτάλη πήρε η Επιτροπή κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα - περί τα 25 άτομα μεγάλης ηλικίας (50-70). Κατά πως μάθαμε, η διαδικασία αυτή, με κάποιες παραλλαγές, επαναλαμβάνεται καθημερινά τους τελευταίους μήνες.
Με ντουντούκες καλούσαν τον κόσμο να βγει από τα σπίτια του «Μην κάθεστε τα σπίτια σας, κατεβείτε μαζί μας, εσείς τους τρώτε στη μάπα». Μια ομάδα ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη στο πάρκο τοποθετώντας ένα αυτοσχέδιο κοντραπλακέ στην είσοδο του πάρκου, στη θέση της πόρτας, επί του οποίου έγραψαν με μπλε μπογιά τη λέξη Ελλάς! Σαφές το μήνυμα: το πάρκο ανήκει στους Έλληνες και θα το κρατήσουμε ελληνικό ακόμα κι αν αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη στέρηση της απόλαυση του πάρκου ακόμα και από τους ίδιους τους Έλληνες. Αυτή εξάλλου δεν είναι και η ιστορία της μικρής και απομονωμένης πλην τίμιας και καθαρόαιμης Ελλαδίτσας μας;

η παιδική χαρά μια εβδομάδα τώρα

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε με όσους παρευρίσκονταν στην πλατεία. Αρκετοί (Έλληνες) μας εκμυστηρεύτηκαν πως φοβούνται πλέον να κατέβουν στην πλατεία, πως φοβούνται όχι τους ξένους αλλά τους Έλληνες και πως συμφωνούν με την κίνηση των αναρχικών να ανοίξουν το πάρκο, μια και δεν τολμούν να το πράξουν οι ίδιοι. (Σημειώνουμε ότι ο πατέρας Προκόπιος του Αγ. Παντελεήμονα δέχεται καθημερινά προπηλακισμούς από την Επιτροπή κατοίκων εξαιτίας της πρωτοβουλίας του να οργανώνει συσσίτια για τους ενδεείς μετανάστες της περιοχής.) Άλλοι βέβαια διαφώνησαν σφόδρα και, εν μέσω ύβρεων και μπουκαλιών που εκσφενδόνιζαν κατά πάνω μας ώστε να μας καταστήσουν σαφέστατη την απαίτησή τους να φύγουμε από την «πλατεία τους», υποστήριζαν πως αφού δεν υπάρχει κράτος να τους προστατεύσει έχουν πάρει το νόμο στα χέρια τους.
Α, ναι η πλατεία τελεί πράγματι υπό κατάληψη, την έχουν καταλάβει 20-25 έλληνες εις βάρος όχι μόνο των αλλοδαπών αλλά κυρίως των ελλήνων κατοίκων της περιοχής.

***

Αντί για επίλογο θα παραθέσω μια σύντομη ιστορία:

Ένας κύριος κάθεται στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και καπνίζει πακιστανικά τσιγάρα. Στην ερώτηση μας σχετικά με την κατάσταση στην πλατεία απαντά συνοπτικά: «είμαι κομμουνιστής και ρατσιστής». Όσον αφορά τα τσιγάρα που καπνίζει, η απάντησή του είναι επίσης σαφής: «αυτά δεν με πειράζουν, είναι φτηνά και καλά τσιγάρα».
Η σύντομη αυτή στιχομυθία αποδίδει εύληπτα τον σκληρό πυρήνα του προβλήματος της μετανάστευσης. Οι χώρες υποδοχής θέλουν τα προϊόντα και την εργασία, αλλά όχι τους ανθρώπους που φέρουν τα προϊόντα και εκτελούν την εργασίας. Εδώ και έναν αιώνα οι ενασχολούμενοι με το μεταναστευτικό ζήτημα προσπαθούν, ανεπιτυχώς φυσικά, να βρουν με ποιο τρόπο θα δέχονται εισροές εργατικών χεριών και ουχί ανθρώπων - κατά την περίφημη φράση του Max Frisch «We asked for workers, and human beings came».

_____________________________________________________________

* Το κείμενο δημοσιεύεται στην LIFO, Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Πηγή: Αφημένες κάποιες Σκέψεις

ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

2009-06-12T00:12:00.001+03:00

Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης μετά από τις ευρωεκλογές παγιώθηκε η τάση της ακροδεξιάς και εθνικιστικών μορφωμάτων. Όχι πως δεν το είχαμε καταλάβει πιο πριν ή δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους, απλά πλέον απέκτησαν μια ορατότητα που θα τους δώσει μεγαλύτερο θάρρος να δράσουν. Σε όλες τις χώρες η δύναμη των ξενοφοβικών παρατάξεων αυξήθηκε επικίνδυνα. Όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες προτιμούν από την ανθρώπινη αλληλεγγύη, την αγκαλιά ενός ακροδεξιού κόμματος που τους παρέχει "ασφάλεια" από τον φόβο της συνύπαρξης με εξαθλιωμένους ανθρώπους. Δυστυχώς φαίνεται πως τα ακροδεξιά κόμματα μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική ατζέντα ασκώντας σημαντική επιρροή, κάτι που ήδη να συμβαίνει στην Ελλάδα με το ΛΑΟΣ που πόνταρε στην ξενοφοβία για να αντλήσει ψηφοφόρους να θέτει ήδη ζήτημα μεταναστευτικής πολιτικής. Η δημόσια ανασφάλεια κυρίως λόγω της περιόδου "ισχνών αγελάδων" στα οικονομικά και οι συνεχείς κοινωνικές κρίσεις που δημιουργούνται λόγω των ανισοτήτων, δημιουργούν ένα σκηνικό που ωφελεί την ακροδεξιά στο να εγκλωβίσει τον δημόσιο λόγο στις καιροσκοπικές επιδιώξεις της. Τα κόμματα αυτά όπως έχει διαπιστωθεί είναι φορείς αναπαραγωγής διακρίσεων και πολιτικά ορθού λόγου, μιλώντας με "κοινή λογική" και δίνοντας απλοϊκές απαντήσεις για σημαντικά θέματα. Πρόσφατο παράδειγμα στην ελληνική περίπτωση τα γεγονότα που συμβαίνουν στον Άγιο Παντελεήμονα, όπου αντί για ουσιαστικές λύσεις, οι ακροδεξιοί κύκλοι αναμασούν ρατσιστικές ατάκες με στόχο να διεγείρουν το θυμικό των απελπισμένων πολιτών.

Το ΛΑΟΣ κατάφερε να εκμεταλλευτεί κοινωνικές φοβίες και κλειστοφοβικά σύνδρομα, ώστε να κινητοποιήσει έναν αντιμεταναστευτικό ζήλο και να πάρει υπό την σκέπη του δυσαρεστημένους πολίτες, χρησιμοποιώντας τους μετανάστες ως την αιχμή του δόρατος της πολιτικής τους. Για ιστορικούς λόγους (δικτατορία Μεταξά, Χούντα, Ναζιστική κατοχή) η ακροδεξιά στην Ελλάδα δεν μετατράπηκε ποτέ σε υπολογίσιμη δύναμη αφού συνδέθηκε με μελανές σελίδες. Όμως φαίνεται ότι οι Έλληνες δεν έχουν καλή μνήμη και έδωσαν ένα ποσοστό κοντά στο 8% στο κόμμα του Καρατζαφέρη, ενώ 25000 (ίσως και λίγοι παραπάνω) ψήφισαν την Χρυσή Αυγή, μια καθαρά φασιστική οργάνωση. Το ΛΑΟΣ υιοθέτησε την πάγια ιδεολογία της Ακροδεξιάς κυρίως σ' επικοινωνιακό επίπεδο δημιουργώντας μια βάση που συμβιώνουν οι συνωμοσίες, οι "προδότες", οι πανταχού εχθροί της Ελλάδας, ακόμα και οι Σιωνιστές με την Νέα Παγκόσμια Τάξη! Το ΛΑΟΣ κατάφερε να συνδυάσει αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα όπως η αμφισβήτηση του Συστήματος και ο αντιαμερικανισμός (στοιχεία της Αριστεράς) και την λατρεία της παράδοσης και τον αντι-εκσυγχρονισμό (στοιχεία της Δεξιάς). Ένα χυδαία λαϊκίστικο μόρφωμα, που καπηλεύεται τον πατριωτισμό και την αρχαία παράδοση για να αναπτύξει την ρητορεία του.

Ακόμη κι η ίδια η διαδικασία των εκλογών δημιουργεί αδιέξοδα, ένας θεσμός που θεωρείται ως η "κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας" αλλά δεν φαίνεται να την νιώθουν δική τους αρκετοί άνθρωποι. Τα κόμματα λοιπόν του κοινοβουλίου σε μεγάλο ποσοστό δεν εκφράζουν πλέον την κοινωνία αφού έφτασαν σε παρακμή, δεν παράγουν πλέον ιδεολογίες ούτε πολιτική. Χρειάζεται να δημιουργηθούν νέοι πολιτικοί τόποι, τα κόμματα να ανανεωθούν κι όχι να παραμένουν μεταπολιτευτικά μουσειακά εκθέματα, εκφράζοντας μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι νέες γενιές οφείλουν να τα "αλώσουν", να δημιουργήσουν τους δικούς τους σχηματισμούς και δομές, απορρίπτοντας τα αποφάγια που τους άφησαν οι γονείς τους. Να αμφισβητήσουν τον ίδιο τον ρόλο των κομμάτων στο πολιτικό σύστημα. Το αυγό του φιδιού έσπασε όχι μόνο λόγω της ανόδου της ακροδεξιάς, αλλά κυρίως λόγω της αηδίας για το Κράτος. Το κράτος του Βατοπεδίου, της Siemens και των λοιπών σκανδάλων...ανεξαρτήτως χρώματος. Το κράτος των πελατειακών σχέσεων, της παρατεταμένης λιτότητας, των πεταμένων στα σκουπίδια ευκαιριών. Η ακροδεξιά είναι επικίνδυνη και για έναν επιπλέον λόγο: Μπορεί να καμουφλάρεται εύκολα συνδυάζοντας λαϊκισμό, αυταρχισμό, εθνοκεντρισμό, σοβινισμό, φιλελευθερισμό, δημοκρατικότητα προσανατολισμένη στον "λαό", αντικοινοβουλευτισμό, εναντίωση στο πολιτικό κατεστημένο και πολιτικό συγκεντρωτισμό, αντιπλουραλισμό. Κυρίως τα ακροδεξιά κόμματα είναι καθαρά προσωποκεντρικά όσο αφορά την δομή τους, αλλά τεχνηέντως θέλουν και την ύπαρξη δημοψηφισμάτων όπου η γνώμη του λαού συμπλέει με του "αρχηγού". Έτσι ο εξουσιαστής χρησιμοποιεί ως πρόσχημα των αποφάσεών του την "λαϊκή εντολή". Η ακροδεξιά επίσης, προσπαθεί να οικειοποιηθεί θέσεις της Αριστεράς, ενώ θεωρεί πως όλοι είναι ίσοι αρκεί να διαφέρουν! Δηλαδή σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία οι αλλοδαποί δεν πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα, ίσοι θεωρούνται οι γηγενείς μόνο.

Οι προκλήσεις που έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε είναι πολλές ως κοινωνία. Δεν πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα των ΜΜΕ, στην προπαγάνδα των εύκολων λύσεων και των ψευδο-ισορροπιών. Το πολιτικό σύστημα αναφέρεται πλέον μόνο στον εαυτό του κι έχει πάψει να αποτελεί το μέσο για την επίτευξη των συμφερόντων των πολιτών. Ναι ο κυνισμός, η αδιαφορία, η απάθεια παραμένουν μεγάλοι εχθροί ΑΛΛΑ οφείλουμε να καταλάβουμε πως όποιος δεν παλεύει για την ανατροπή των υπαρχουσών εξουσιαστικών δομών, η σηψαιμία στα σπλάχνα αυτής της κοινωνίας θα παραμένει.

Πηγή: No More Trends

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΘΑΛΑΜΟ

2009-06-11T15:20:00.000+03:00

Αλλεπάλληλοι επιθανάτιοι ρόγχοι, αίματα από τη μύτη και το στόμα. Οι παλμοί πέφτουν και η καρδιά σταματάει να δίνει σήμα. Κλοτσιές στην πόρτα του θαλάμου, φωνές. Μάταια γιά αρκετή ώρα φωνάζουμε τους δεσμοφύλακες να ανοίξουν. Ο πρώτος που φτάνει, ψυχρός, κυνικός, δέσμιος του διαρκή του φόβου γιά απόδραση μέσω σκηνοθετημένων περιστατικών αλλά και των πολλών ταινιών που βλέπει, αρνήθηκε κατηγορηματικά να ξεκλειδώσει. Ούτε καν η θέα του αιμόφυρτου σε κώμα παιδιού δεν τον συγκίνησε. Έπρεπε, λέει, να ενημερώσει το διευθυντή. Άλλο ένα δεκάλεπτο καθυστέρησης και η καρδιά του Σπύρου Γαρδικλή δεν αντέχει άλλο. Η πόρτα του σωφρονισμού γίνεται συνώνυμο με την πύλη για τον Άδη. Δεν υπάρχει φορείο γιά να μετακινήσει το νεκρό, ενώ παράλληλα είναι γνωστό ότι όταν κλειδώνουν τα κελιά και τους θαλάμους η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το ιατρικό προσωπικό εξαφανίζονται. Η καταμέτρηση των κρατουμένων είναι η τελευταία διαδικασία. Και σήμερα έλειπε ο Σπύρος. Οι υπόλοιποι απλά μετράμε τους νεκρούς μας και ορισμένοι ορκιζόμαστε εκδίκηση.

Να γκρεμίσουμε τις φυλακές

Αντίο Σπύρο

Αγροτικές Φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου, 4/6/09

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ- ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Ρατσιστική επίθεση στον Αγ. Παντελεήμονα σε Γονεις και παιδιά

2009-06-10T13:40:00.006+03:00

Update 1: Photos|
Update 2: Videos

Χθες Τρίτη 9 Ιουνίου 2009, ομάδα ρατσιστών πραγματοποίησε επίθεση εναντίον δυο γονέων και του παιδιού τους στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα. Τα ρατσιστικά φαινόμενα και τα φαινόμενα λιντσαρίσματος πολιτών και γονιών συνεχώς αυξάνουν.

Μετά από τις ρατσιστικές επιθέσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα εναντίον μεταναστών, τις τελευταίες ημέρες πυκνώνουν συνεχώς τα ρατσιστικά περιστατικά και εναντίον Ελλήνων.

«Αγανακτισμένοι πολίτες» και ρατσιστικές οργανώσεις απέκλεισαν την πλατεία Αγ. Παντελεήμονα και τη παιδική χαρά. Έβρισαν ζευγάρι Ελλήνων γιατί πήγαν το παιδί τους στην παιδική χαρά. Με απειλές προς τον πατέρα «θα πεθάνετε» «θα σας θάψουμε ζωντανούς εδώ» «θάνατος στους προδότες» κι άλλα χυδαία που δεν γίνεται να δημοσιευτούν, προσπάθησαν να τους διώξουν. Κάποιοι άρχισαν να βρίζουν «μούλο» και «μπάσταρδο» το παιδί που υπέστη σοκ!

Στη συνέχεια η μεγάλη αστυνομική δύναμη, περίπου 30-40 άνδρες, παρενέβη για να «ηρεμήσει» τα πράγματα. Η παρουσία τους «εξόργισε» τους ρατσιστές γιατί δεν τους άφηναν να λιντσάρουν τους Έλληνες.

Μετά από λίγο όμως και υπό τα απαθή βλέμματα της αστυνομίας κάποιοι ρατσιστές μπήκαν στην παιδική χαρά και χτύπησαν και τον πατέρα και τη μητέρα του παιδιού. Άλλοι ρατσιστές εκτόξευαν ξύλα και μπουκάλια εναντίον τους και του παιδιού τους που έκλαιγε πανικόβλητο.

Οι γονείς μεταφέρθηκαν στο Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα, ενώ στη διαδρομή οι ρατσιστές εφορμούσαν μέσα από τις αστυνομικές δυνάμεις για να τους λιντσάρουν. Μαζεύτηκαν έτσι έξω από το Α.Τ. προσπαθώντας να μπουν μέσα και να λιντσάρουν εκ νέου τους γονείς.

Επίθεση δέχτηκαν επίσης και οι δικηγόροι οι οποίοι πήγαν στο Α.Τ..

Αν αυτή η ρατσιστική τρομοκρατία δεν σταματήσει άμεσα εμείς οι γονείς του Αγ. Παντελεήμονα θα είμαστε τα επόμενα θύματα των ρατσιστικών πογκρόμ. Κινδυνεύουμε να σακατέψουν και εμάς και τα παιδιά μας γιατί έχουμε το «θράσος» να θέλουμε τα παιδιά μας να παίξουν στην παιδική χαρά και να μην αποδεχόμαστε τη ρατσιστική βία.

Σήμερα που δεν έχουμε το δικαίωμα να παίζουν τα παιδιά μας στην πλατεία της γειτονιάς μας, σήμερα που απειλούμαστε με ομαδικό λιντσάρισμα από ρατσιστές με την ανοχή και την υποβοήθηση αστυνομικών δυνάμεων, θα παραμείνουμε όμηροι των ρατσιστών;

Πρέπει να δώσουμε απάντηση με τη δική μας παρουσία στη πλατεία. Δεν δεχόμαστε το δίλημμα «ή ρατσιστές ή δαρμένοι από τους ρατσιστές».

Καλούμε όλους τους αρμόδιους να πάρουν αμέσως μέτρα.

Καλούμε τους φορείς να πάρουν θέση εμπράκτως και να στηρίξουν το δικαίωμα των πολιτών στην ελεύθερη κίνηση και των παιδιών στο παιχνίδι χωρίς ρατσιστές και λιντσαρίσματα: Τα κόμματα και οι πολιτικές οργανώσεις. Τις κοινωνικές οργανώσεις. Οι σύλλογοι των καθηγητών και των δασκάλων των σχολείων της περιοχής. Οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων. Η Διδασκαλική Ομοσπονδία.

Πηγή: athens.indymedia.org
tvxs.gr
Πρωτοβουλια Αναρχικων Αιγαλεω

ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

2009-06-05T13:44:00.003+03:00

* Μπαμπά, ο δάσκαλος μας είπε ότι στις 7 Ιουνίου έχουμε εκλογές και ότι όλοι εσείς οι μεγάλοι πρέπει να πάτε να ψηφίσετε.

* Έχει δίκιο παιδί μου..

* Τί είναι οι εκλογές μπαμπά;

* Τη μέρα εκείνη πηγαίνουμε οι μεγάλοι άνθρωποι στα σχολεία. Εκεί μας δίνουν κάτι χαρτάκια με τα ονόματα κάποιων ανθρώπων και σημειώνουμε σ’ αυτά ποιοι απ’ αυτούς θέλουμε να γίνουν αρχηγοί .

* Και τί δουλειά κάνουν οι αρχηγοί μπαμπά; Τί τους χρειαζόμαστε;

* Να μας λένε τι να κάνουμε..

* Και που ξέρουν αυτοί τι πρέπει να κάνουμε;

* Κοίταξε. Μαζεύονται, μιλάνε και το βρίσκουν.

* Εσείς οι άλλοι μπαμπά, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό;

* Όχι, παιδί μου.

* Γιατί;

* Έχουμε άλλες δουλειές..

* Τί δουλειές;

* Να κάνουμε τις δουλειές που μας είπαν οι προηγούμενοι αρχηγοί.

* Κι αν δεν τις κάνετε;

* Τότε μας μαλώνουν και μας τιμωρούν.

* Όπως κάνει ο δάσκαλος στο σχολείο;

* Ναι, παιδί μου.

* Εσύ μπαμπά θα πας στις εκλογές;

* Όλοι πρέπει να πηγαίνουμε.

* Χα , χα ,χα. Νομίζω μπαμπά πως είσαι βλάκας.

* Γιατί παιδί μου; Εσύ τί θα έκανες;

* Εγώ μπαμπά όταν θέλω να παίξω, φωνάζω τους φίλους μου. Λέει ο καθένας τι παιχνίδι θέλει να παίξουμε. Πολλές φορές τσακωνόμαστε. Άλλες συμφωνούμε. Εάν δεν συμφωνούν όλοι, τότε βλέπουμε.. Τη μία γίνεται το χατίρι το δικό μου, την άλλη του Κωστάκη, την άλλη της Μαρίας. Πάντως, στο τέλος παίζουμε κάτι. Δεν βάζουμε αρχηγό να μας πει τί θα παίξουμε.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΣ…

2009-06-03T12:37:00.001+03:00

Αν είσαι νέος , ζητάς όσα δικαιούσαι και αγωνίζεσαι για κάτι καλύτερο …

Τότε είσαι επικίνδυνος….

Πολύ επικίνδυνος για αυτή την κοινωνία

Εδώ και μήνες όλο το σύστημα , όλοι όσοι το δομούν είτε ως θεσμοί είτε και ως φυσικά πρόσωπα , και μαζί τους συμπαρασύροντας λίγο πολύ τους πάντες να ασχοληθούν με τα πεπραγμένα τους, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση όπου βλέπουμε καθημερινός την λεηλασία του “εθνικού” πλούτου και του “εθνικού” συμφέροντος μέσω διαφόρων σκανδάλων στα οποία όσοι τα δημιούργησαν και πρωτοστάτησαν σε αυτά είτε αθωώνουν τους εαυτούς τους (παραγραφή) είτε φυγαδεύονται ώστε να μην τύχει και μιλήσει “κατά λάθος” κάποιος από αυτούς είτε μέσω της καθυστέρησης της “δικαιοσύνης” επέρχεται η παραγραφή τον όσων έχουν κάνει. Και οι μόνοι που ίσως διωχθούν είναι όσοι δεν γνωρίζουν τίποτα και μπλέχτηκαν στην όποια υπόθεση είτε από παραλείψεις τους είτε λόγο ότι είδαν την πίτα και τόλμησαν και αυτοί να απλώσουν το χέρι να πάρουν κάποιο ψίχουλο.

Την ίδια στιγμή το ίδιο σύστημα φέρεται εκδικητικά σε όσους ζητάνε όσα δικαιούνται ή αγωνίζονται για κάτι καλύτερο.

Μια νεαρή κρατούμενος , η Χριστίνα Κυρημοπούλου που βρίσκεται στη φυλακή ουσιαστικά από τα δεκατρία της, χωρίς οικογένεια και αγράμματη, που δεν έχει καν ταυτότητα, ούτε ληξιαρχική πράξη, είχε κάνει αίτηση για συγχώνευση των ποινών της και το δικαστήριο την έκανε δεκτή. Με την επιστροφή της στις φυλακές Κορυδαλλού οι "σωφρονιστές" της, επιχείρησαν να της κάνουν κολπική εξέταση. Η Χριστίνα αρνήθηκε, άλλωστε το δικαιούται. Στην αξιοπρέπεια της Χριστινας, απάντησαν με την κτηνωδία της απομόνωσης.

Ενώ την ώρα που εισαγγελέας ζήτησε την παράταση της κράτησης ανηλίκου για ακόμα 6 μήνες που συνελήφθη στα επεισόδια του περασμένου Δεκεμβρίου εξαντλώντας την αυστηρότητά της ελληνικής Δικαιοσύνης ενώ αδρανεί μπροστά σε γεγονότα που πλήττουν ανεπανόρθωτα το δημόσιο βίο (οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου της Siemens διαφεύγουν στο εξωτερικό παρακάμπτοντας τον ελληνικό νόμο και οι «εγκέφαλοι» υποθέσεων όπως το Βατοπέδι και τα Ομόλογα παραμένουν ελεύθεροι.).

Η δικαιοσύνη εν τέλει δεν είναι τυφλή, ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΗ.

ΣΕ ΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ .

ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΑΣ ΟΣΑ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥΣ

Πηγή:

tvxs.gr

athens.indymedia.org

από το Δεκέμβρη των μαθητών... (πρωτοβουλία αναρχικών αιγάλεω ιούνης 2009)

2009-06-01T18:53:00.005+03:00

Aυτές τις μέρες ένα άλλο παιδί μετράει κάγκελα και η δημοκρατία μας τις πληγές της.

2009-05-30T23:28:00.000+03:00

Στον απόηχο του συλλογικού δράματος όμως που βιώνουν χιλιάδες μετανάστες στη χώρα μας, όταν παραβιάζονται συστηματικά οι θρησκευτικές, κοινωνικές και πολιτικές τους ελευθερίες, συνυπάρχουν και οι ατομικές τραγωδίες, σαν αυτές των 45 συλληφθέντων μεταναστών από την πορεία της Παρασκευής.
Παρασκευή απόγευμα φθάνει η ομάδα Νομικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών στη ΓΑΔΑ όπου κρατούνται οι συλληφθέντες.
Μετά από 6 ώρες αναμονής, εισέρχεται στο κτίριο, τα αίματα στο ασανσέρ και στο πάτωμα του 6ου ορόφου είναι ενδεικτικά της «φιλοξενίας» που επιφύλαξαν οι αρχές στους συλληφθέντες μετανάστες.
Το αυτόφωρο ορίζεται για το πρωί του Σαββάτου.
Οι μετανάστες περνούν όλο το πρωινό μέσα στις κλούβες με χειροπέδες, εμφανώς καταπονημένοι και φοβισμένοι.
Το απόγευμα ο εισαγγελέας απαγγέλει κατηγορίες στους συλληφθέντες, μεταξύ αυτών ο 13χρονος Εμντί Α. από το Μπαγκλαντέζ.
Προχωρά στο εσωτερικό του κτιρίου της Ευελπίδων δεμένος με χειροπέδες - όπως άλλωστε προσιδιάζει σε κάθε επικίνδυνο κακοποιό- με βλέμμα ανάμικτο απορίας και τρόμου στραμμένο προς τους συγκεντρωμένους δημοσιογράφους και τους δικηγόρους.
Είναι ασυνόδευτος, έχει έρθει μόνος του στη χώρα και δεν έχει χαρτία, είναι δηλαδή «ένας επικίνδυνος λαθρομετανάστης, απ’ αυτούς που μας κλέβουν τις δουλειές και διαπράττουν εγκλήματα» σύμφωνα με το κυριάρχο στερεότυπο.
Εξάλλου απ’ ότι φαίνεται η ταυτότητα «μετανάστης» υποκαθιστά την ταυτότητα «παιδί».
Οι κατηγορούμενοι παίρνουν αναβολή για την Τρίτη, οι περισσότεροι αφήνονται ελεύθεροι, ο Εμντί όχι.
Παρά την απόφαση του εισαγγελέα να άρει την κράτηση του, η Αστυνομία αποφασίζει έκνομα την κράτηση του στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ και κάνει πρόταση απέλασης.
Η νομοθεσία για την περίπτωση των ασυνόδευτων ανήλικων αλλοδαπών προβλέπει ότι αναλαμβάνει την προσωρινή εποπτεία τους ο εισαγγελέας ανηλίκων και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δικαιούται να κάνει αίτηση ασύλου και να εξασφαλίσει την παραμονή του στη χώρα.
Αλλά προφανώς «οι νόμοι είναι για να παραβιάζονται» ακόμα και από τους λειτουργούς τους. Κάποτε ο Μενέλαος Λουντέμης έγραψε για ένα παιδί που μετράει τ’ άστρα, αυτές τις μέρες ένα άλλο παιδί μετράει κάγκελα και η δημοκρατία μας τις πληγές της.

Μαρία Λούκα

Broken heart in love

2009-05-17T15:24:00.002+03:00

Lonely love

2009-05-17T15:22:00.002+03:00

Freedom

2009-05-16T22:05:00.003+03:00

Κάμερα στραμμένη πάνω σου

2009-05-16T21:51:00.004+03:00

Πολυπλοκότητα

2009-05-16T21:47:00.002+03:00

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΡΕ ΣΤΑΜΑΤΗ...

2009-04-18T02:47:00.003+03:00

ΕΝΑΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗ ΜΕΣΗΜΕΡΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΣΤΙΣ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ
ΜΟΛΙΣ ΥΠΑΡΞΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕΣ

"ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΝΗ
ΟΡΘΙΟ ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ
ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΜΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ
ΨΑΧΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ
ΠΟΥ ΣΟΥ ΜΑΘΑΝΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΚΙ ΕΓΩ ΞΕΝΟΣ ΣΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΕΛΛΑΣ"

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...

ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

Τη πρώτη μέρα θα φορέσουνε οι μπάτσοι χειροπέδες στο λαιμό τους
και τα παιδάκια θα ξεράσουνε το γάλα στων μανάδων τα βυζιά
οι δικαστές θα φυλακίσουνε ισόβια τον άγνωστο θεό τους
κι οι ποιητές θα αφιερώσουν τα τραγούδια τους σε μπάσταρδα γατιά.
Ημέρα δεύτερη κι οι δάσκαλοι θα κάψουν τα ανέραστα χαρτιά τους
τη τρίτη μέρα οι παπάδες θα βαφτίσουνε τα αγέννητα μωρά
οι στρατηγοί με τα παράσημα ξεβράκωτοι θα αρμέξουνε τα αυγά τους
και μαύρα φίδια θα ξαπλώσουνε με νάζι στα προεδρικά σκαλιά.

Έτσι θα γίνει, έτσι θα γίνει
έτσι ακριβώς όπως στο λέω, όπως στο λέω έτσι θα γίνει
γιατί αν δε γίνει, γιατί αν δε γίνει
σε μία νύχτα θα τα κάνουμε εμείς γυαλιά καρφιά.

Τέταρτη μέρα τα αγάλματα το σκάνε από τις βίλες των ευνούχων
εφημερίδες ραδιόφωνα κανάλια δίχως προφυλαχτικά
τη πέμπτη μέρα φοιτητές κάνουν εκπαίδευση σε κόρες τραπεζούχων
κι οι στρατιώτες απολύονται και παίρνουν για ενθύμιο τη σκοπιά.
Την έκτη μέρα ο υπουργός με τη τσατσά τον ζιγκολό και τον χειρούργο
πιάνουν δουλειά επτά με τρείς στο εργοστάσιο πού 'χει κάρβουνο λευκό
το κόμμα πάει οριστικά διακοπές σ' ένα χοτέλ του Ακαπούλκο
και την εβδόμη οι σημαίες κολυμπάνε με γιαούρτι στον αφρό.

1) ΜΕΘΑΩ ΣΤΙΣ ΡΩΓΜΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (1989)
http://rapidshare.com/files/66486204/ME8AW.rar

2)AΠΟΔΡΑΣΗ (1991)
http://rapidshare.com/files/66486203/APODRASH.rar

3)ΑΓΡΙΟ ΠΛΗΘΟΣ(1994)
http://rapidshare.com/files/66888534/agrioplh8os.rar

4)ΤΕΤΡΑΠΛΟ CD LIVE ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΧΕΡΙ ΜΕ ΧΕΡΙ

Α)ΟΝΕΙΡΟΥ ΧΡΩΜΑΤΑ.. ΤΟ ΕΡΩΤΟΒΡΟΧΙ
http://rapidshare.com/files/66892172/01._to_erwtobroxi.rar

Β)ΟΝΕΙΡΟΥ ΧΡΩΜΑΤΑ.. ΤΟ ΚΑΡΕ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ
http://rapidshare.com/files/66954433/02._to_kare_twn_oriwn.rar

Γ)ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ Ο ΚΑΠΝΟΣ.. VENCEREMOS
http://rapidshare.com/files/66953990/03._VENCEREMOS.rar

Δ)ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ Ο ΚΑΠΝΟΣ.. ΠΡΙΝ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ
http://rapidshare.com/files/66953536/04._prin_to_xarama.rar

ΒΙΒΛΙΑΡΑΚΙ 4πλού cd
http://rapidshare.com/files/66952695/covers.rar

Κρατούμενη από 14 ετών στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας… ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

2009-04-01T19:21:00.001+03:00

Η Χριστίνα Κυριμοπουλου είναι τσιγγάνα και κρατείται στις φυλακές από 14 - 15 ετών για κλοπές που έκανε με άλλους ανήλικους τσιγγάνους., αρνείται την σωρεία των κλοπών, δέχεται μερικές στις ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών.

Τώρα έχει ποινές 8 χρόνων και κανονικά πρέπει σε λίγους μήνες να αποφυλακιστεί.

Όμως δεν έχει που να πάει, πάλι στο δρόμο θα καταλήξει με πρεζόνια, αν δεν βρεθεί ένα κατάλληλο περιβάλλον να τη στηρίξει , να της βρει μια δουλεία. Να την μορφώσει,. είναι αγράμματη.

Έχει σοβαρά προβλήματα, είναι μόνη χωρίς χρήματα, ρούχα ...τίποτα.

Η επιμελήτρια ανηλίκων που την παρακολουθεί είναι πολύ καλή , αλλά τι να κάνει μόνη της, όταν η φυλακή έπρεπε να τη στείλει για αρχή σε κλινική ψυχικής υγείας διότι. κάνει συνέχεια απόπειρες αυτοκτονίας..

Αν συνεχίσει έτσι , το μόνο που της απομένει είναι ο θάνατος…

Το υπουργείο δικαιοσύνης καλύτερα να ασχοληθεί με τις ανθρώπινες στοιβαγμένες ψυχές...κι όχι με τις βιτρίνες του Κολωνακίου

ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙ’ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ

ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΣΠΑΣΜΕΝΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ

Ακολουθει συνέντευξη με την δικηγόρο της Χριστίνας , Χρύσα Πετσιμέρη, στο tvxs.gr.

Συλλογή υπογραφών σε όλο τον πλάνητη για την Κωνσταντίνα Κούνεβα

2009-03-30T02:55:00.001+03:00

Την υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα κατάφερε να περάσει ως διεθνή αίτηση (international petition) το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνει συλλογή υπογραφών σε παγκόσμιο επίπεδο προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στις ελληνικές αρχές για απόδοση δικαιοσύνης.

Στόχος είναι να συγκεντρωθούν τουλάχιστον 10.000 υπογραφές μέχρι την εργατική Πρωτομαγιά, ημερομηνία κατά την οποία θα παραδοθούν στον Υπουργό Εσωτερικών της Ελλάδας.

Ο διαδικτυακός τόπος είναι:

http://www.amnesty.org.gr/kouneva.htm

TO ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ LINK

" Διερευνήστε την επίθεση εναντίον συνδικαλίστριας

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, μετανάστρια από τη Βουλγαρία και συνδικαλίστρια, δέχθηκε εκτεταμένα χτυπήματα όταν της επιτέθηκαν στις 22 Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα. Η επίθεση πιθανώς συνδέεται με την συνδικαλιστική της δράση, την απαίτησή της για βασικά δικαιώματα για τις μετανάστριες και την επακόλουθη, σύμφωνα με μαρτυρίες, κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της Κούνεβα και των εργοδοτών της.

Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, στην οποία δύο άτομα έριξαν θειικό οξύ στο πρόσωπό της, η Κωνσταντίνα Κούνεβα έχασε ολοκληρωτικά την όρασή της στο ένα μάτι, και έμεινε με μερική όραση στο άλλο. Οι φωνητικές χορδές της επίσης υπέστησαν σοβαρή βλάβη. Παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση για αρκετές ημέρες και η νοσηλεία της συνεχίζεται ακόμα. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που εργάστηκε ως ιστορικός στη Βουλγαρία, ήρθε στην Ελλάδα το 2001 για να μπορέσει να πληρώσει την ιατρική περίθαλψη του γιου της. Εργαζόμενη ως καθαρίστρια, συμμετείχε στις δραστηριότητες του συνδικάτου, απαιτώντας βασικά δικαιώματα για τους μετανάστες, καταφέρνοντας να γίνει τελικά Γενική Γραμματέας της Παννατικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού.

Σε διάφορες περιπτώσεις, η Κωνσταντίνα Κούνεβα επέκρινε τις πρακτικές που σύμφωνα με πληροφορίες χρησιμοποιούνται από τους εργοδότες για να εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένων των καθυστερήσεων στην πληρωμή των μισθών και την έλλειψη πληρωμής της κοινωνικής ασφάλειας των εργαζομένων, πολλές από τις οποίες είναι μετανάστριες. Μετά την ανάληψη της θέσης ως Γενικής Γραμματέως, άρχισε να λαμβάνει ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα. Το συνδικάτο έχει αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι που παλεύουν για τα δικαιώματά τους απειλούνται και μετατίθενται εκ νέου σε εργασίες υπό ακόμα πιο δυσμενείς όρους.

Η επίσημη έρευνα της αστυνομίας για εγκληματική ενέργεια είναι εν εξελίξει, αν και τα αρχικά συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι δεν είναι ούτε λεπτομερής ούτε αντικειμενική. Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το γεγονός ότι η αρχική φάση της έρευνας εστίασε στις άσχετες λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής της Κωνσταντίνας και απέτυχε να λάβει υπόψη τις δραστηριότητές της ως συνδικαλίστριας, ως πιθανό κίνητρο για την επίθεση.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει ότι θα πραγματοποιηθεί μια λεπτομερής και αμερόληπτη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Υπογράψτε την αίτηση απαιτώντας την κατάλληλη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα"

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

2009-03-27T13:20:00.001+02:00

Νέο έγγραφο εξέδωσε η Περιφερειακή Δ/νση Εκπαίδευσης της Κ. Μακεδονίας καλώντας για μυστική κατάθεση τους καθηγητές που συνόδευσαν μαθητές σε πορείες διαμαρτυρίας κατά τα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη. Με το νέο έγγραφο ο Δ/ντης Β/θμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής, Περσυνάκης Εμμανουήλ, καλεί για μυστική κατάθεση τους καθηγητές στα πλαίσια της προκαταρκτικής έρευνας εντοπισμού του υπεύθυνου για τη διαρροή του εγγράφου του Δεκεμβρίου με το οποίο ο αναπληρωτής προϊστάμενος ζητούσε εξηγήσεις για τη συμμετοχή σχολείου σε κινητοποιήσεις.

Το ντοκουμέντο δημοσιεύεται σήμερα από το respentza.blogspot.com και γράφει:

«Περιφ/κη Δ/νση Π. & Δ. Εκπ/σης Κ. Μακεδονίας
Δ/νση Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Χαλκιδική
Τμήμα Διοικητικών Θεμάτων

Πολύγυρος, 16-03-2009

ΘΕΜΑ: «Κλήση μάρτυρα για εξέταση»

Στα πλαίσια της προκαταρτικής έρευνας που ενεργούμε με βάση και τις διατάξεις του αρθρ. 125 του νόμου 3528/07 και την παραγρ. Ε’ του Π.Δ. 47/06 προκειμένου να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διέρρευσε σε τρίτους το υπ’ αριθμόν 02/11-12-08 εμπιστευτικό έγγραφο του Γραφείου Δ.Δ.Ε. Ν. Χαλκιδικής, σας καλούμε να παρουσιαστείτε ενώπιον μας την Δευτέρα 23/03.2009 στο Γραφείο της Δ/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Μουδανιών (Εμπορικό Κέντρο ΕΑΣ) και ώρα 9.30 π.μ. προκειμένου να καταθέσετε ανωμοτί ως μάρτυρας. Κατά την προσέλευση σας πρέπει να έχετε μαζί σας και το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Επισημαίνεται ότι η κατάθεση μάρτυρα είναι μυστική.

Ο Δ/ντης της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Ν. Χαλκιδικής
Περσυνάκης Εμμανουήλ.»

Πηγές: respentza.blogspot.com
http://www.tvxs.gr/v8297

Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη της κρατούμενης Γκουλιώνη Αικατερίνης Ελεώνας Θηβών (20-02-09)

2009-03-26T12:48:00.000+02:00

Η τελευταία επιστολή της Κατερίνας Γκουλιώνη, που "βρέθηκε νεκρή" το πρωί της 18ης Μάρτη, στο καράβι που τη μετέφερε κατά την πειθαρχική μεταγωγή της από τις φυλακές της Θήβας στην Αλικαρνασσό. Ήταν δεμένη με χειροπέδες πισθάγκωνα και χτυπημένη στο πρόσωπο.

Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω...

Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.

Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.

Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:

Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά,
θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.

Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.

Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…

Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.

Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.
Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.

Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.

Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.

Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,
εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.

Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.

Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.

Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.

Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…

Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.

Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.

Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…

Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.

Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.

Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.

Γκουλιώνη Κατερίνα

Ενημέρωση για Λάρισα

2009-03-24T02:36:00.000+02:00

Σήμερα στην πόλη της Λάρισας συγκεντρώθηκαμε 100-150 αναρχικοί και αντιεξουσιαστές σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγωνιστή κρατούμενο Βαγγέλη Πάλη που δικαζόταν για "στάση" και "απόπειρα απόδρασης".

Με μία γελοία αφορμή (τοποθέτηση ενός κάδου στον δρόμο και 1-2 σπρωξίματα), οι ένστολοι τραμπούκοι των ΜΑΤ επιτέθηκαν με μεγάλη βιαιότητα στους συγκεντρωμένους χτυπώντας και ποδοπατώντας κάποιους-ες από αυτούς-ες.(2 συντρόφισσες μεταφέρθηκαν αρκετά χτυπημένες στο νοσοκομείο).Στην συνέχεια και ενώ οι συγκεντρωμένοι προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν μπροστά στο κτίριο της Ιατρικής τα ΜΑΤ επιτέθηκαν ξανά,αυτή τη φορά χωρίς καμμία αφορμή και χρησιμοποιώντας πιστόλια δακρυγόνων κυνήγησαν τον κόσμο και έκαναν προσαγωγές.Ένα κομμάτι των συγκεντρωμένων διασκορπίστηκε στην πόλη της Λάρισας και ένα άλλο κατέφυγε στον χώρο της ιατρικής σχολής.

Ωστόσο η επίδειξη πυγμής από το κράτος και τους λακέδες του δεν είχε τελειώσει σε αυτό το σημείο.Οι κατασταλτικές δυνάμεις περικύκλωσαν το χώρο της Ιατρικής και διεμύνησαν σε δικηγόρους πως θα φέρουν εισαγγελέα και θα γίνει άρση του ασύλου με μόνο προφανή λόγο την τρομοκράτηση και τον εκβιασμό των συντρόφων που ήταν εκεί αλλά και των αντιστεκόμενων ευρύτερα ,σε συνέχεια του κλίματος κρατικής τρομοκρατίας που στοχοποιεί άμεσα το άσυλο, τους κατειλλημένους χώρους και τους εξεγερμένους συνολικά.
Η δηλωμένη άρνηση του Πρύτανη για άρση του ασύλου δεν εμπόδιζε τον εισαγγελέα και τους επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων να απειλούν όσους βρίσκονταν στον χώρο της Ιατρικής με εισβολή.

Η εισβολή δεν πραγματοποιήθηκε και η κρατική τρομοκρατία δεν κατάφερε να αποτελέσει τον σκοπό της -να εκφοβίσει δηλαδή αγωνιστές- καθώς το ζήτημα και όλα τα ενδεχόμενα αντιμετωπίστηκαν συλλογικά.Ωστόσο ο εκβιασμός πέτυχε σε έν μέρει τον σκοπό του ο οποίος ήταν να μας "κρατήσει στην άμυνα" .
Παρά το γεγονός ότι δεχτήκαμε μία απρόκλητη επίθεση,είχαμε τραυματίες και συλληφθέντες η σκέψη μας και η κίνησή μας αναγκαστικά επικεντρώθηκε στο ζήτημα της επαπειλούμενης εισβολής και όχι σε πιθανές άμεσες κινήσεις είτε απάντησης για την απρόκλητη επίθεση είτε αλληλεγγύης στους συλληφθέντες.

Η νέα κρατική ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση απέκτησε σήμερα στην Λάρισα την υλική της μορφή ,έκανε το πρώτο βήμα.
Στο χέρι μας είναι να αποτρέψουμε τα επόμενα.
Σε όλα τα μέτωπα που ανοίγει η αντιεξεγερτική επίθεσης ΝΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ!
ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1008506

Αργοπεθαίνεις

2009-03-12T18:23:00.002+02:00

«Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε ημέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις ημέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής».

Pablo Neruda

Pablo Neruda

View more presentations from Hamomilaki Nobilis.

θα είμαι πάντα από την πλευρά του αυγού

2009-03-10T02:17:00.000+02:00

Δίστασε πολύ προτού αποδεχθεί την πρόσκληση των Ισραηλινών να του απονεμηθεί το λογοτεχνικό Βραβείο της Ιερουσαλήμ. Από την ομιλία που εκφώνησε είναι φανερό γιατί.

Ήλθα σήμερα στην Ιερουσαλήμ ως συγγραφέας, δηλαδή ως επαγγελματίας αφηγητής ψεμάτων. Σήμερα, όμως, δεν προτίθεμαι να πω ψέματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν κάποιες ημέρες τον χρόνο που λέω την αλήθεια, και σήμερα είναι μία απ΄ αυτές. Επιτρέψτε μου λοιπόν να καταθέσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Κάτι που έχω πάντα στο μυαλό μου όταν γράφω μυθιστορήματα. Δεν έχω φτάσει να το γράψω σ΄ ένα κομμάτι χαρτί και να το κολλήσω στον τοίχο: θα έλεγα ότι είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου. Και είναι το εξής:

«Ανάμεσα σ΄ έναν ψηλό, συμπαγή τοίχο και σ΄ ένα αυγό που σπάει πάνω του, θα είμαι πάντα από την πλευρά του αυγού».

Ανεξάρτητα από το πόσο δίκιο έχει ο τοίχος και πόσο άδικο το αυγό, εγώ θα είμαι με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο: ίσως ο χρόνος ή η Ιστορία. Αν υπήρχε ένας συγγραφέας που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραφε βιβλία που είναι από την πλευρά του τοίχου, τι αξία θα είχαν αυτά τα βιβλία;

Ποιο είναι το νόημα αυτής της μεταφοράς; Μερικές φορές είναι απλό και καθαρό. Οι άνθρωποι που βάζουν βόμβες και τα τανκς και οι ρουκέτες και οι οβίδες λευκού φωσφόρου είναι αυτός ο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συντρίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από τα παραπάνω. Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο νόημα. Καθένας από μας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, είναι ένα αυγό. Καθένας από μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή, κλεισμένη σε ένα εύθραυστο καβούκι. Και καθένας από μας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν ψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: είναι «το Σύστημα». Υποτίθεται ότι το Σύστημα μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές αποκτά μια δική του ζωή, και τότε αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας βάζει να σκοτώνουμε άλλους- ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.

Ένα πράγμα θέλω να σας πω σήμερα. Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα, άτομα όλων των εθνικοτήτων και των φυλών και των θρησκειών, εύθραυστα αυγά απέναντι σ΄ έναν συμπαγή τοίχο που λέγεται το Σύστημα. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, δεν έχουμε καμιά ελπίδα να νικήσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός- και πολύ κρύος. Αν έχουμε οποιαδήποτε ελπίδα, προέρχεται από την πίστη μας στη μοναδικότητα της δικής μας ψυχής και των ψυχών των άλλων, και από τη ζεστασιά που αισθανόμαστε όταν ενώνουμε τις ψυχές μας.

Δεν πρέπει να αφήσουμε το Σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να το αφήσουμε να αποκτήσει τη δική του ζωή. Δεν μας έφτιαξε το Σύστημα: εμείς το φτιάξαμε. Αυτό είχα να σας πω.

Χαρούκι Μουρακάμι

Ποιοι είναι οι κουκουλοφόροι;

2009-03-06T17:01:00.000+02:00

Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς σήμερα, προσέξτε όμως καλά τι θα ντυθείτε. Μια αθώα κουκούλα μπορεί να σας οδηγήσει στο εδώλιο. Αν όχι (ακόμη) ως επικίνδυνο για τη δημόσια τάξη, τότε ίσως για "αντιποίηση αρχής".

Ενα φάντασμα πλανιέται τον τελευταίο καιρό πάνω από τις μαζικές κινητοποιήσεις στη χώρα μας: το φάντασμα των κουκουλοφόρων.

Κάτι η εμπειρία του περασμένου Δεκέμβρη (και του δυναμικού φοιτητικού κινήματος του 2006-07), κάτι η οικονομική κρίση κι η επιδιωκόμενη αξιοποίησή της προς όφελος της «επιχειρηματικότητας» σε βάρος της μισθωτής εργασίας, το φόβητρο των ανεξέλεγκτων ορδών που απειλούν την ηρεμία των πολιτών επισείεται όλο και περισσότερο από διάφορες πλευρές.

Από κοντά κι οι προσπάθειες για τη σκλήρυνση της υφιστάμενης νομοθεσίας, με τη μετατροπή της «κουκουλοφορίας» σε ιδιώνυμο αδίκημα.

Η αρχική ιδέα ανήκε -σε ποιόν άλλο;- στον Γιώργο Καρατζαφέρη. «Εμείς έχουμε συγκεκριμένες θέσεις», ανακοίνωσε στη Βουλή κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού (21.12.08). «Πρώτον, ιδιώνυμον αδίκημα η κουκούλα. Οποιος φοράει κουκούλα, κατευθείαν από το αυτί στον εισαγγελέα. Ανεξαρτήτως γιατί τη φοράει». Για τη διασφάλιση της πάση θυσία πάταξης των ασχημονούντων, η ίδια πρόταση προβλέπει ότι «πρέπει να υπάρχουν ειδικής μορφής δικαστήρια που να δικάζουν τους 'κουκουλοφόρους'» - επιστροφή, μ’ άλλα λόγια, σε μια μορφή έκτακτων στρατοδικείων. Ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. ήταν άλλωστε σαφέστατος όσον αφορά το σκεπτικό που υπαγόρευσε την εισήγησή του: «Είμαστε εδώ οι 'πολιτικοί ταγοί' του τόπου και δεν θα οδηγούμεθα από τα γεγονότα του πεζοδρομίου».

Αυτά, στο Κοινοβούλιο. Γιατί τη νομική επεξεργασία της ίδιας εισήγησης σε συγκεκριμένη διάταξη την ανέλαβε ένας άνθρωπος πολύ διαφορετικός απ’ τον Καρατζαφέρη: η ομότιμη καθηγήτρια του Παντείου Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου!

Το σχέδιο νόμου που εισηγήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου στον πρόεδρο της Βουλής και στην κυβέρνηση προβλέπει τη θέσπιση ενός νέου άρθρου του Ποινικού Κώδικα (189Α), βάσει του οποίου «όποιος μετέχει ή εμφανίζεται σε δημόσια συνάθροιση με καλυμμένο το πρόσωπο ή διαμορφωμένο κατά τρόπο που να μη διακρίνονται τα χαρακτηριστικά του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δυο μηνών μέχρι ενός έτους», μη εξαγοράσιμη.

Η εισηγητική έκθεση που συνοδεύει την πρόταση δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για το σκεπτικό του διαβήματος: «Οι κουκουλοφόροι πληθύνονται και οργανώνονται επικίνδυνα», οπότε «το κράτος οφείλει να εξασφαλίσει επειγόντως την ασφάλεια των πολιτών». Η μη εξαγορά των ποινών επιβάλλεται λόγω της «πιθανολογούμενης» (!) ύπαρξης «κοινής χρηματικής πηγής» πίσω από την «οργάνωση ομάδων κουκουλοφόρων», η οποία (υποτίθεται ότι) «καθιστά λιγότερο επώδυνη ή και ανώδυνη τη χρηματική ποινή για το κάθε μέλος της οργάνωσης»...

Δεν λείπει, τέλος, η επίκληση του εξωτερικού εχθρού: «Επιπροσθέτως εθνικοί λόγοι συντρέχουν για την επείγουσα ανάσχεση του φαινομένου διότι τα από τους 'κουκουλοφόρους' δημιουργούμενα έκτροπα χρησιμοποιούνται από τους εχθρούς της χώρας μας ως επιχειρήματα αποδεικτικά της ύπαρξης τρομοκρατίας στην Ελλάδα ή για απόσπαση της προσοχής των πολιτών από σοβαρότατα εθνικά θέματα». Η προληπτική πάταξη των «ταραξιών» συνιστά, μ’ άλλα λόγια, την αναγκαία προϋπόθεση για την υποβολή της νέας γενιάς στην απαραίτητη Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση – από τα ΜΜΕ και τους εθνικά ευαίσθητους διανοούμενους, υποθέτουμε, κι όχι απευθείας από το λοχία όπως τον παλιό καλό καιρό.

Ο "εσωτερικός εχθρός"

Ας σοβαρευτούμε. Η όλη φιλολογία περί «κουκουλοφόρων» στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αφαιρετική -και σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετη- ιδεολογική κατασκευή, με την οποία διάφοροι παράγοντες της δημόσιας ζωής (από τα ΜΜΕ ώς τους πολιτικούς) επιχειρούν να οικοδομήσουν την εικόνα (και να ποινικοποιήσουν τις πρακτικές) του αναδυόμενου «εσωτερικού εχθρού».

Στα πρώτα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, αυτός ο εχθρός είχε τη μορφή των «αριστεροχουντικών», των «άκρων» που (υποτίθεται ότι) συντόνιζαν τη δράση τους σε βάρος της νεοσύστατης δημοκρατίας. Τους διαδέχθηκαν ως φόβητρο οι «εξτρεμιστές», οι «αναρχικοί» (η ιδεολογία των οποίων παραλίγο να ποινικοποιηθεί ως ιδιώνυμο αδίκημα με το νομοσχέδιο Μαγκάκη το 1983), οι «πανκς», οι «γνωστοί-άγνωστοι».

Ηδη σε κρίση νομιμοποίησης τα τελευταία χρόνια, καθώς οι δυναμικές μαζικές αντιστάσεις στη νεοφιλελεύθερη πολιτική όλο και διογκώνονταν, αυτός ο τελευταίος όρος τέθηκε σε πλήρη αχρηστία με το νεανικό ξέσπασμα του Δεκέμβρη. Πώς μπορούν να θεωρηθούν «γνωστοί-άγνωστοι» τόσες χιλιάδες άνθρωποι, πολλοί απ’ τους οποίους κατέβηκαν για πρώτη φορά στους δρόμους; Η ανάγκη μιας νέας ορολογίας κατέστη ως εκ τούτου επιτακτική.

Η παρουσία ανθρώπων με καλυμμένα πρόσωπα στις διαδηλώσεις είναι, φυσικά, αναντίρρητο γεγονός. Η συλλογική υπαγωγή τους στη νομική κατασκευή των «κουκουλοφόρων» μπάζει ωστόσο σε δυο σημεία. Πρώτον, στο αυθαίρετο πακετάρισμα μιας πλειάδας εντελώς διαφορετικών πρακτικών σε μια ενιαία (ποινική) κατηγορία. Και δεύτερον, στην αυθαίρετη σύνδεση της «κουκουλοφορίας» με όλη τη γκάμα των βιαιοτήτων που διαπράττονται εν ώρα οδομαχιών. Η πραγματικότητα, για όσους την έχουν ζήσει στο πεζοδρόμιο κι όχι μέσω των τηλεοπτικών «ζωντανών συνδέσεων», είναι πολύ διαφορετική.

Οι διαδηλωτές που σκεπάζουν τα πρόσωπά τους, το κάνουν για τρεις κυρίως λόγους (εναλλακτικά ή και σωρευτικά): για ν’ αποφύγουν την καταγραφή της ταυτότητάς τους από τις κάμερες των ΜΜΕ και της ΕΛΑΣ, για να προστατευθούν από τα χημικά και, ενδεχομένως, για να τραβήξουν την προσοχή των ΜΜΕ, μετατρέποντας αυτή τους την αμφίεση σε πολιτικό μήνυμα αντίστασης.

Τίποτα από τα τρία δεν συνιστά αδίκημα. Πρόκειται, αντίθετα, είτε για απολύτως νόμιμα μέτρα αυτοπροστασίας (από το χημικό πόλεμο της ΕΛΑΣ και τα αδιάκριτα βλέμματα – ας μην ξεχνάμε ότι στους δυνητικούς θεατές μιας διαδήλωσης περιλαμβάνονται δυσφορούντες γονείς, αντιφρονούντες εργοδότες ή προϊστάμενοι και, φυσικά, οι υπηρεσίες ασφαλείας) είτε για καθόλα θεμιτή επιδίωξη προβολής και μετάδοσης του επιθυμητού επικοινωνιακού μηνύματος.

Οσοι παρακολούθησαν από κοντά τις συγκρούσεις του Δεκέμβρη παρατήρησαν άλλωστε ότι στις επιθέσεις κατά των αστυνομικών πρωταγωνιστούσαν συχνά όχι «κουκουλοφόροι» αλλά νέοι με ακάλυπτα πρόσωπα. Εξ ιδίας πείρας, μπορούμε να βεβαιώσουμε πως το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και παλιότερα. Συχνά, μάλιστα, η κάλυψη του προσώπου των «ταραξιών» γινόταν με προτροπή των οπαρατέρ και των φωτορεπόρτερ, που δεν ήθελαν η εκ μέρους τους καταγραφή των επεισοδίων να ισοδυναμεί με χαφιεδισμό των μικρών και μεγάλων πρωταγωνιστών τους.

Εξίσου παραπλανητικό είναι και το «τεχνικό» σκέλος της υπόθεσης. Οπως διαπιστώνουμε από το «νομοσχέδιο» της κυρίας Μαραγκοπούλου, στην κατηγορία της «κουκούλας» μπορούν να τσουβαλιαστούν τα πιο ετερόκλητα μέσα ένδυσης ή αυτοπροστασίας που συναντάμε συνήθως στις διαδηλώσεις: νεανικά φουτεράκια της μόδας με κουκούλα, κασκόλ, χάρτινες υγειονομικές μάσκες, επαγγελματικές μάσκες μπογιατζήδων, γυαλιά οξυγονοκολλητή, κράνη μοτοσικλέτας, αναποδογυρισμένες πλαστικές σακούλες, απλές μπλούζες ή φανέλες τυλιγμένες γύρω απ’ το πρόσωπο, κουκούλες του σκι ή της αποκριάς, καθώς και ποικίλοι συνδυασμοί όλων των παραπάνω.

Τα νομικά αδιέξοδα που συνεπάγεται αυτή η ποικιλομορφία είναι κάτι παραπάνω από προφανή. Ποιό δικαστήριο θα μπορούσε π.χ. να καταδικάσει κάποιον πιτσιρικά επειδή φορούσε κασκόλ ή επειδή το μπουφάν του διαθέτει κουκούλα; Κι από πού κι ως πού η μάσκα αυτοπροστασίας από τα επικίνδυνα χημικά, που η ΕΛΑΣ σκορπά αφειδώς επί δικαίων και αδίκων, μπορεί να συνιστά ποινικό αδίκημα, όταν τη φορά ένας πολίτης που ασκεί απλώς το νόμιμο δικαίωμά του να διαδηλώνει χωρίς να καταλήξει υποχρεωτικά στον πνευμονολόγο;

Το μόνο σίγουρο είναι πως ενδεχόμενη ποινικοποίηση της «κουκουλοφορίας» θα λύσει απλώς ακόμη περισσότερο τα χέρια των αστυνομικών, πολλαπλασιάζοντας τις αυθαίρετες συλλήψεις και σέρνοντας στο εδώλιο κάθε «ενδυματολογικά ύποπτο» διαδηλωτή.

Τα διεθνή παραδείγματα

Αυτά όσον αφορά το νομικό σκέλος του ζητήματος. Γιατί το επικοινωνιακό μπαράζ των τελευταίων μηνών έχει και την «ιστοριογραφική» πτυχή του. Οι κοινωνικοί αγώνες του παρελθόντος, ακούμε διαρκώς, διεξάγονταν πάντα με ακάλυπτα πρόσωπα. Κουκουλοφόροι έδρασαν μόνο στα χρόνια της Κατοχής, ως καταδότες των πατριωτών στα γερμανικά μπλόκα.

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΚΚΕ δεν δίστασε μάλιστα ν’ ανακαλύψει (ή να επινοήσει) και μια «ρήση» του Τσε Γκεβάρα, σύμφωνα με την οποία «οι πραγματικοί επαναστάτες δεν θα έπρεπε να κυκλοφορούν με κουκούλες, γιατί τον καιρό της επανάστασης ο λαός θα πρέπει να γνωρίζει στα πρόσωπα των επαναστατών την πρωτοπορία του». Οσο κι αν ψάξαμε πάντως στα άπαντα του θρυλικού κομαντάντε (που, ειρήσθω εν παρόδω, διέπρεπε ο ίδιος στις μεταμφιέσεις...), στάθηκε αδύνατο να εντοπίσουμε τέτοιο τσιτάτο.

Για να διαπιστώσουν τη σχέση της κουκούλας με την επανάσταση, οι σημερινοί κομμουνιστές δεν χρειάζεται άλλωστε να πάνε τόσες δεκαετίες πίσω. Ούτε να επηρεαστούν από τους (προφανώς «οπορτουνιστές») μεξικανούς Ζαπατίστας, που έχουν αναγάγει την κουκούλα σε σύμβολο της πολιτικής τους ταυτότητας και παρέμβασης, τονίζοντας ότι «έκρυψαν τα πρόσωπά τους, για να μπορέσουν να γίνουν ορατοί» απ’ όσους αγνοούσαν την ύπαρξη και τα προβλήματά τους.

Αρκεί μια ματιά στην ενημερωτική ιστοσελίδα «Δίκτυο Αντίσταση» (Red Resistencia) του Κ.Κ. Κολομβίας, καθοδηγητή του υπερπεντηκονταετοούς πλέον αντάρτικου των FARC. Mια ολόκληρη δέσμη αναλύσεων για το φοιτητικό κίνημα της χώρας τιτλοφορείται εκεί «Η κουκούλα των φοιτητών». Πρόσφατο μάλιστα άρθρο του Ειδησεογραφικού Πρακτορείου Νέα Κολομβία (11.9.2008) δε διστάζει να διακηρύξει, ήδη από τον τίτλο του: «Ζήτω οι φοιτητές / φοιτήτριες! Ζήτω η κουκούλα!» (Que vivan los /las estudiantes! Que viva la capucha !)

Η κουκούλα εν Ελλάδι

Ας επιστρέψουμε, όμως, στα καθ’ ημάς. Αντίθετα από την τρέχουσα παραφιλολογία περί «ακάλυπτων προσώπων», ως της διαχρονικά δέουσας μορφής αγώνα, στην πραγματικότητα η εμφάνιση των διαδηλώτών να καλύπτουν τα πρόσωπά τους συμβαδίζει χρονικά με τις αντίστοιχες προσπάθειες των μηχανισμών καταστολής για φωτογραφική καταγραφή τους.

Η πρώτη λακωνική αναφορά που συναντάμε σε υπηρεσιακό εγχειρίδιο, για «λήψιν φωτογραφιών, ιδία των τμημάτων της συγκεντρώσεως εις τα οποία λαμβάνουν χώραν πράξεις ιδιαζούσης σημασίας», χρονολογείται μόλις το 1955 (Αθ. Τασιόπουλος, «Αστυνομία Τάξεως», σ.395). Το 1962 δίνονται οδηγίες «όπως την αστυνομικήν δύναμιν ακολουθή είς αστυνομικός φωτογράφος, προς λήψιν φωτογραφιών επιτιθεμένων κατά των αστυνομικών μελών του όχλου» (Θ. Συρογιάννης, «Θέματα Ασφαλείας», σ.100). Το 1966 προβλέπεται η προληπτική τοποθέτηση φωτογράφων της αστυνομίας «εις δεσπόζοντα σημεία της συναθροίσεως (εξώστας, στέγας, παράθυρα)» κι η κινηματογράφηση των επεισοδίων (Ηλ. Ψυχογιός, «Συναθροίσεις και οχλοκρατικαί εκδηλώσεις», σ.24-26), ενώ το 1969 προστίθενται και οδηγίες για τη χρήση τηλεφακών, ώστε οι «λίαν δραστήριοι» διαδηλωτές να φακελώνονται «άνευ ουδενός κινδύνου» για τα όργανα (Ηλ. Ψυχογιός, «Οχλοκρατικαί εκδηλώσεις», σ.26-7).

Για την αξιοποίηση των φωτογραφιών -ακόμη κι αυτών που δημοσιεύονταν στις εφημερίδες- κατά τις ανακρίσεις στην ασφάλεια, μια πρώτη ιδέα μας δίνουν τα απομνημονεύματα του εκλιπόντος Τάσου Δαρβέρη («Μια Ιστορία της νύχτας», Θεσ/νίκη 1983, σ.35-6).

Καθόλου περίεργο, λοιπόν, που ήδη από τα Ιουλιανά, διαδηλωτές αρχίζουν να καλύπτουν τα πρόσωπά τους για να προστατευτούν όχι μόνο από τα δακρυγόνα αλλά και από την ανεπιθύμητη ταυτοποίησή τους.

«Ο θάνατος του Σωτήρη [Πέτρουλα] έδειξε ότι η επαναστατική πρωτοπορία κινδύνευε πλέον σοβαρά από την αστυνομία, αλλά και από την κομματική ηγεσία της ΕΔΑ», διαβάζουμε χαρακτηριστικά στα απομνημονεύματα ενός παλαίμαχου αγωνιστή. «Οι σκέψεις αυτές ήταν που οδήγησαν τους επαναστάτες να σκεπάζουν το πρόσωπό τους με μαντήλια. Ο μηχανισμός της ΕΔΑ σκύλιαζε στη θέα αυτών των νέων με τα μαντήλια στα πρόσωπα. Τους αποκαλούσε κουκουλοφόρους, θέλοντας να τους παρομοιάσει με τους κουκουλοφόρους προδότες της κατοχής. Ωστόσο, παρά τις συκοφαντίες αυτές, τα πρόσωπα με τα μαντήλια γίνονταν διαρκώς περισσότερα» (Στέργιος Κατσαρός, «Εγώ ο προβοκάτορας, ο τρομοκράτης», σ.47).

Αλλά και στο Πολυτεχνείο του 1973, εκτός από τα μαντήλια στα πρόσωπα διαδηλωτών τη ματωμένη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου, συναντάμε επίσης απαγόρευση φωτογράφισης των μελών της Συντονιστικής κατά τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε το απόγευμα της ίδιας μέρας, καθώς και προσπάθεια εξουδετέρωσης των κινηματογραφικών μηχανών που επισημάνθηκαν σε γειτονικά κτίρια:

«Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου εγκαθιστούν μεγάλα κάτοπτρα με τα οποία δημιουργούν αντανακλάσεις στις κάμερες και τους φακούς ορισμένων συνεργείων των μυστικών υπηρεσιών της χούντας που έχουν στηθεί στα απέναντι από το Πολυτεχνείο κτίρια και προσπαθούν να φωτογραφήσουν πρόσωπα και πράγματα» (Μηνάς Παπάζογλου, «Φοιτητικό κίνημα και δικτατορία», Αθήνα 1975, σ.133). Δυο από τα «ύποπτα» συνεργεία που δέχτηκαν τις αντανακλάσεις ανήκαν, πάντως, σε συνοδοιπόρους των εξεγερμένων: την ομάδα ΚΙΝΟ (Κώστας Ζυρίνης, Λάμπρος Παπαδημητράκης) και το δημιουργό των «Μαρτυριών», Νίκο Καβουκίδη.

Μεταπολιτευτικά, η κυβέρνηση Καραμανλή θα χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τις φωτογραφίες «ταραχοποιών» που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο για να στηρίξει συλλήψεις και δικαστικές διώξεις.

Το πιο χτυπητό παράδειγμα αφορά έναν 30χρόνο ναυτικό, φωτογραφίες από τη συμμετοχή του οποίου στις συγκρούσεις των οικοδόμων με τα ΜΑΤ (23 Ιουλίου 1975) δημοσιεύθηκαν σαν «ντοκουμέντο» στην πρώτη σελίδα των «Νέων» της επομένης. Τρεις μέρες μετά, ο δακτυλοδεικτούμενος «άνθρωπος με το καρώ πουκάμισο» συνελήφθη κι οδηγήθηκε στην Ασφάλεια για τα περαιτέρω, ενώ η εφημερίδα πανηγύρισε πρωτοσέλιδα για την «επιτυχία» της.

Αυτού του είδους οι «αναγνωρίσεις» δεν υπήρξαν βέβαια πάντοτε πετυχημένες. Βάσει μιας παρόμοιας φωτογραφίας, ένας άσχετος ηχολήπτης διώχθηκε π.χ. για συμμετοχή στις συγκρούσεις διαδηλωτών με τα ΜΑΤ κατά το ματωμένο «Πολυτεχνείο» του 1980. Στην πραγματικότητα, ο εικονιζόμενος διαδηλωτής ήταν ένας γνωστός ακτιβιστής της ριζοσπαστικής Αριστεράς («Ε» 26.1.85).

Για να διευκολύνει αυτή την πρακτική, το «ιδιώνυμο» του Καραμανλή του πρεσβύτερου θα ποινικοποιήσει το 1976, ως ιδιαίτερα επιβαρυντική περίπτωση, την «αντίσταση κατά της αρχής» από άτομα με «κεκαλυμμένα ή ηλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά αυτών» (Ν. 410/76).

Ενα χρόνο αργότερα, η πρώτη οργανωμένη εμφάνιση κουκουλοφόρων, σε πρωτομαγιάτικη διαδήλωση 100 περίπου αναρχικών, θα προκαλέσει κραυγές αποτροπιασμού του αθηναϊκού Τύπου και συσχετισμούς των διαδηλωτών με την …Κου Κλουξ Κλαν. «Κανείς δεν θέλησε να σκεφτεί», σημείωνε τότε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Βότσης, «ότι οι 'κουκουλοφόροι' βεβαίως ήταν αναρχικοί που -όπως γίνεται στις δυναμικές διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη- κάλυψαν με μαντήλια και κουκούλες τα πρόσωπά τους για να μην αναγνωρίζονται και για να μη φτάσουν στο εδώλιο και καταδικαστούν μόνο από τις φωτογραφίες– όπως πρόσφατα έγινε με τους αντιαμερικανούς διαδηλωτές της Ρόδου» («Κ.Ε.» 7.5.77).

Ακόμη μικρότερη ανοχή θα επιδειχθεί απέναντι στο κίνημα των φαντάρων, μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981. Αντιγράφοντας τους δυτικοευρωπαίους συναδέλφους τους, τα μέλη των (παράνομων) «Επιτροπών Στρατιωτών, Ναυτών και Σμηνιτών» θα εμφανιστούν σε συνεντεύξεις Τύπου και στις πορείες του Πολυτεχνείου (1982-1984) φορώντας κουκούλες. Μια μερίδα του Τύπου θα πρακτορολογήσει ασύστολα, αρνούμενη ότι πρόκειται όντως για έλληνες φαντάρους που διεκδικούν, απλώς, το σεβασμό των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους. Η ταυτότητα των «κουκουλοφόρων» (ανάμεσά τους σημερινοί δημοσιογράφοι, δικηγόροι κλπ) ήταν φυσικά γνωστή στους συναγωνιστές τους, εντός κι εκτός στρατώνα, δεν υπήρχε όμως κανένας λόγος να γνωστοποιηθεί και στους αξιωματικούς τους!

Δικαιολογημένες απέναντι σε επαγγελματίες φωτορεπόρτερ κι αστυνομικούς σκαρφαλωμένους σε ταράτσες, αυτές οι προφυλάξεις καθίστανται ακόμη πιο εύλογες στη σημερινή πραγματικότητα της γενικευμένης ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Δεν είναι μόνο οι κάμερες «ρύθμισης της κυκλοφορίας», που μπορούν πλέον να καταγράφουν επίσημα τους διαδηλωτές «εφόσον επίκειται [sic] σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια» (άρθρο 8 του Ν. 3625/2007). Υπάρχουν και τα χιλιάδες ιδιωτικά βίντεο και -προπαντός- κινητά, που τίποτα δεν εμποδίζει να σε βγάλουν κάποια στιγμή φάτσα κάρτα στο Youtube (ή όπου αλλού).

Δεν είναι όμως μόνο λόγοι αυτοπροστασίας αυτοί που ωθούν πολλούς διαδηλωτές να καλύψουν τα πρόσωπά τους. Η ίδια η αμείλικτη λογική των ηλεκτρονικών ΜΜΕ επιβάλλει συχνά το επαναστατικό μασκάρεμα (με ή χωρίς «συμβολικές» συγκρούσεις), προκειμένου το μήνυμα της πολιτικής ανυπακοής να μπορέσει να φτάσει στους δυνητικούς του παραλήπτες. Οπως ακριβώς οι μακρινοί Ζαπατίστας, έτσι και οι εγχώριοι «κουκουλοφόροι» χρειάζεται συχνά να καλύψουν τα πρόσωπά τους για να μπορέσουν οι άλλοι να τους δουν.

Οι «νόμιμοι» κουκουλοφόροι

Μια από τις εντυπωσιακότερες «ανακαλύψεις» των ηλεκτρονικών ΜΜΕ τον περασμένο Δεκέμβρη αφορούσε την παρουσία και τη δράση κουκουλοφόρων αστυνομικών στο πλευρό των ΜΑΤ. Από την εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου (16.12.08) μέχρι διάφορα πρωινάδικα, οι πάντες εξέφρασαν την έκπληξή τους για το φαινόμενο. Κι όμως, κάθε άλλο παρά πρόκειται για καινοτομία στις κατασταλτικές πρακτικές της ΕΛΑΣ.

Κατ’ αρχάς, η κουκούλα αποτελεί μέρος της επίσημης στολής των ειδικών «αντιτρομοκρατικών» μονάδων όλων των αστυνομιών του Πρώτου Κόσμου, από τη βρετανική SAS ή τη γερμανική GSG-9 μέχρι τη «δική μας» ΕΚΑΜ. Στις παραμονές της Ολυμπιάδας του 2004, ελάχιστα ήταν άλλωστε τα έντυπα που δεν φιλοξένησαν ενθουσιώδη φωτορεπορτάζ με θέμα τις επιδόσεις των κουκουλοφόρων αυτών ράμπο. Οι δυνητικοί στόχοι των τελευταίων δεν περιορίζονταν, βέβαια, σε αεροπειρατές και μέλη της αλ-Κάιντα. Εδώ κι αρκετά χρόνια, στις 28 Ιανουαρίου 1992 και τις 20 Φεβρουαρίου 1996, τα αθηναϊκά κανάλια είχαν παρουσιάσει με κάθε λεπτομέρεια τις επιδρομές πάνοπλων εκαμιτών σε τσιγγάνικους καταυλισμούς της Αττικής. Και στις δυο περιπτώσεις, οι ένστολοι που κατατρομοκράτησαν τους ανυπεράσπιστους πολίτες φορούσαν μαύρες κουκούλες.

Στο κέντρο της Αθήνας, η παρουσία κουκουλοφόρων αστυνομικών δίπλα στις διμοιρίες των ΜΑΤ χρονολογείται κι αυτή από τις παραμονές της Ολυμπιάδας. Προσωπικά, τους είδαμε για πρώτη φορά πίσω από τα ΜΑΤ κατά την πορεία του Πολυτεχνείου το 2003. Κατά το Πολυτεχνείο δε του 2006 έγιναν πανελληνίως γνωστοί, χάρη στα τηλεοπτικά πλάνα της κακοποίησης του κύπριου φοιτητή που (κατά την επίσημη εκδοχή) «έπεσε πάνω στη ζαρντινιέρα».

Παρά την ηθελημένη ενδυματολογική ομοιότητα με τους διαδηλωτές, η επαγγελματική ιδιότητα των κουκουλοφόρων της ΕΛΑΣ είναι πάντως ορατή δια γυμνού (και στοιχειωδώς εξασκημένου) οφθαλμού, κάτω από κανονικές τουλάχιστον συνθήκες. Εξ ού και θύματά τους πέφτουν κατά κανόνα άσχετοι περαστικοί. Οι έμπειροι διαδηλωτές, αντίθετα, τους «κόβουν» από μακριά – ακόμη κι όταν τα ακουστικά του υπηρεσιακού γουόκι τόκι δεν ξεχωρίζουν κάτω από την κουκούλα ή το κασκόλ.

Η περιορισμένη αυτή αποτελεσματικότητα δεν καθιστά βέβαια τη δράση των κουκουλοφόρων αστυνομικών λιγότερο επικίνδυνη για τις δημοκρατικές ελευθερίες. Σε χαώδεις ιδίως στιγμές, τα περιθώρια δράσης τους είναι κυριολεκτικά απεριόριστα. Το κυριότερο πρόβλημα αποτελεί ωστόσο η κατοχυρωμένη ασυλία τους απέναντι σε οποιοδήποτε δημόσιο έλεγχο. Παλιότερα, τα παρεκτρεπόμενα «όργανα» απέφευγαν την «ταυτοποίησή» τους απ’ τους θιγόμενους πολίτες σκεπάζοντας ή αφαιρώντας τα διακριτικά τους – διαδικασία που διευκολύνθηκε αφάνταστα από τη σμίκρυνση αυτών των διακριτικών στις στολές της ΕΛΑΣ το 1984 κι από την πλήρη απάλειψή τους στις χακί στολές των ΜΑΤ το 1995. Τα πράγματα ήταν ανέκαθεν ευκολότερα για τους αστυνομικούς με πολιτικά, από τους παραδοσιακούς ασφαλίτες ώς τις Μονάδες Ειδικών Αποστολών (ΜΕΑ) της πρώτης πασοκικής οκταετίας. Η κουκούλα, ωστόσο, εξασφαλίζει την απόλυτη προστασία του οργάνου απέναντι στο νόμο: ακόμη κι αν οι πράξεις του φωτογραφηθούν ή κινηματογραφηθούν, μόνο η υπηρεσία του γνωρίζει ενδεχομένως ποιός είναι.

Απομένει ο κίνδυνος «εργατικού ατυχήματος». Στο μακρινό Πολυτεχνείο του 1986, δεκάδες ασφαλίτες και ΜΕΑτζήδες με πολιτικά είχαν «διασπαρεί» μέσα στο ογκώδες μπλοκ των αναρχικών. Τέσσερις απ’ αυτούς εντοπίστηκαν στη διάρκεια της πορείας, αφοπλίστηκαν κι έφαγαν το ξύλο της αρκούδας. Το εγχείρημα της οργανωμένης μαζικής «διείσδυσης» αυτού του τύπου δεν επαναλείφθηκε, σε παρόμοια τουλάχιστον έκταση.

Ελευθεροτυπία, 1/3/2009

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - ΠΑΝΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ ( Να μας προσέχεις πάντα ρε Πάνο..)

2009-01-28T02:56:00.003+02:00

Πάνο να μας θυμάσαι ...

Εμεις και να θέλουμε δεν μπορούμε να σε ξεχάσουμε.

Ευχαριστούμε για όλα ρε μάγκα..

ΓΙΑ ΟΛΑ..
Είναι πολύ κρίμα αν τελειώνει εδώ.
Δεν σε χωράει ο χρόνος ρε συ..
Σού δίνουμε λοιπόν και τον δικό μας χρόνο.
Ευχαριστούμε που χαρίστικες σε μάς.
Θα τιμήσουμε την προσφορά σου στην δικιά μας τροχιά της ζωής.
Θα σε τιμώ μέχρι το δικό μου τέλος.
Σε ευχαριστώ για όλα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Ο Πάνος Τζαβέλας γεννήθηκε το 1925 στην Κοζάνη. Μαθητή του γυμνασίου τον βρίσκει ο παγκόσμιος πόλεμος και εντάσσεται στην ΕΠΟΝ. Τον επόμενο χρόνο βγαίνει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ. Ξαναβγαίνει στο βουνό με το Δημοκρατικό στρατό, όπου τραυματίζεται, συλλαμβάνεται και ακρωτηριάζεται στο δεξί του πόδι.

Από εκεί αρχίζει ο δρόμος για τις φυλακές. Δικασμένος τρεις φορές σε θάνατο, αρρωσταίνει βαριά το 1959 από τη νόσο του Burgen και πηγαίνει στη Σοβιετική ¨Ένωση για θεραπεία. Έμεινε μέχρι το 1965. Αφού θεραπεύτηκε, του δόθηκε η ευκαιρία να σπουδάσει μουσική. Εκεί γνωρίζει και το μεγάλο Δημήτρη Σοστακόβιτς.

Γυρνά στην Ελλάδα το 1965, αλλά το 1968 φυλακίζεται πάλι, από το καθεστώς των συνταγματαρχών αυτή τη φορά, για παράνομη δράση ενάντια στη χούντα.

Αποφυλακίζεται το 1971 με «ανήκεστο βλάβη» και ξεκινά ως μουσικός να παίζει στις μπουάτ της Πλάκας.

Εκεί τον βρίσκει η μεταπολίτευση, όπου πλέον ελεύθερα τραγουδά τα τραγούδια της εθνικής αντίστασης.

Χιλιάδες νέοι αλλά και μεγαλύτεροι άνθρωποι κατακλύζουν το μαγαζί της οδού Κυδαθηναίων όπου τραγουδά, επτά μέρες τη βδομάδα. Πολλές φορές κάνει τρεις παραστάσεις τη νύχτα ώστε να χωρέσουν όλοι όσοι ήθελαν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα.

Ήταν ο άνθρωπος που γνώρισε στους νεότερους το μουσικό, αλλά και ιστορικό έπος της εθνικής αντίστασης.

Ο Τζαβέλλας ήταν αντάρτης, έχασε το πόδι του στο βουνό και κυκλοφορούσε με ένα ξύλινο υποκαταστατο. Το '73 ήταν κοντά στα 50 και μπορεί και παραπάνω.
Τα τραγούδια που έγραψε, ελάχιστα και ως επι το πλειστον αντάρτικα και τραγούδια κατα της βολεμένης μικροαστικής τάξης, είναι απο τα επαναστατικότερα όλων των εποχών στην ελλάδα. Δεν έβγαλε πολλά λεφτα με αυτά και ούτε διεκδίκησε ολα αυτά τα χρόνια να επιβληθεί στο μουσικό σταρ-σύστεμ όπως έκαναν άλλοι που τραγουδούσαν μαζί του (Αλεξίου, Παπακωνσταντίνου, Δημητριάδη...).Επίσης δεν διεκδήκησε καμία δόξα και τιμή επειδή ήταν αντάρτης , όπως επίσης έκαναν άλλοι. Έχει χρόνια να εμφανιστεί στα ΜΜΕ και τα λίγα που ξέρουμε για αυτόν είναι όσα μάθαμε από εκείνους που ήταν φοιτητές στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και μετά (έδινε πολύ συχνά συναυλίες στη Νομική Αθηνών) .
Ο Τζαβέλλας είχε αμφισβητηθεί και από τους μεγάλους συνθέτες τις εποχής του (Θεοδωράκη κλπ) λόγω του ότι δεν είχε πολλές μουσικές γνώσεις και έγραφε συνήθως τα τραγούδια του σε μια παλιά ακουστική κιθάρα (με την οποία τραγουδούσε και όταν ήταν ανταρτης στο βουνό).
Πάντως, με τα τραγούδια του μεγάλωσαν 2 γενιές αμφισβητών και ακόμα ακούγονται και θα ακούγοντα γιατι είναι άκρως επίκαιρα. Και ειδικότερα ο ''Κυρ- Παντελής'' που σχολιάζει τον μικροαστό άνρωπο, το ''Μαημ-Μάημ΄ '' και το ''Ξυπνείστε''...

Ο Πάνος Τζαβέλας και η συνάντηση με τον Γιώργο Πήττα (κείμενο Γιώργος Πήττας)

Κάποτε υπήρχε ένα λεωφορείο που έφευγε από την Πλατεία Συντάγματος και κατέληγε στην Αμφιθέα και το Παλαιό Φάληρο. Όταν ήμασταν μικροί, η διαδρομή φάνταζε σχεδόν εξωτική, ολάκερο ταξίδι σε άλλους τόπους μακρινούς.
Το λεωφορείο ήταν το «32».

Πρέπει λοιπόν που λέτε, να ήταν προς τα τέλη του Αυγούστου.

Είχε ζέστη και ήμουν στη στάση του 32 στο Σύνταγμα.

Στο ένα μου χέρι, κρατούσα 1-2 τεύχη του περιοδικού Φιλμ που εξέδιδε τότε ο καλός κινηματογραφιστής Θανάσης Ρεντζής. Το περιοδικό, που έβγαινε κάθε δυο τρεις μήνες ήταν χοντρό σαν βιβλίο και στις σελίδες του άνοιγες τα μάτια σου σε θαυμαστούς κόσμους του τότε στρατευμένου κινηματογράφου τόσο της Ευρώπης όσο και της Νότιας Αμερικής. Και ταυτόχρονα σπουδαία κείμενα για την Αισθητική της εικόνας. Με μάγευε.

«Καλό περιοδικό, σπουδαία προσπάθεια. Σ’ αρέσει;»

Ακούστηκε η φωνή, λίγο βραχνή αλλά πάντως με εξαιρετική καθαρότητα στην εκφορά του λόγου.

Γύρισα, και είδα έναν άνδρα που στηρίζονταν σε δύο πατερίτσες, φορούσε κάτι μεγάλα γυαλιά με μαύρο κοκάλινο σκελετό, είχε μακριά μαλλιά τελείως ατίθασα και, θυμάμαι ακόμα το πουκάμισο του ανοιχτού πράσινου χρώματος-σκέφτηκα πως δεν μου άρεσε το χρώμα. Στη μασχάλη του είχε σφιγμένα πολλά χαρτιά, πεντάγραμμα νότες και στιχάκια σκαλισμένα με μολύβι.

Πιάσαμε την κουβέντα. Δηλαδή, τι πιάσαμε την κουβέντα, μισή λέξη έλεγα, με διακόσιες απαντούσε.

Του άρεσε να μιλάει του άρεσε να «μεταδίδει» τα όσα ήξερε και, όλα τα έλεγε σαν να διηγιόνταν παραμύθια μόνο που, δεν έλεγε παραμύθια.

Ταξιδέψαμε μαζί όλη τη διαδρομή, γύρω στα 40 λεπτά τότε, κατέβηκε κάπου στην Αμφιθέα, αφού πρώτα φρόντισε να μου δώσει ένα χαρτί με σημειωμένη τη διεύθυνση της μπουάτ που θα έπαιζε από τα τέλη Οκτωβρίου και θα έπαιζε τα αγαπημένα του Αντάρτικα. Στην οδό Κυδαθηναίων.

«Αν ήξερα εγγλέζικα» –μου είπε-« θα έπαιζα και τραγούδια του Johnny Cash-τον ξέρεις;»

Δεν τον ήξερα τότε.

-Καλά, θα σου πω την άλλη φορά. Πάνο Τζαβέλα με λένε.

Πράγματι, μετά από μερικές βδομάδες, καθώς ήμουν πάλι στο 32 και ως συνήθως κάτι διάβαζα, ίσως κάποιο τεύχος του Φιλμ, τσουπ, νάτος, ανεβαίνει τα σκαλοπατάκια του λεωφορείου.

Είχε αναπτύξει μία εξαιρετική άνεση με τις πατερίτσες του, ήταν πια μία σχεδόν φυσική προέκταση του τραυματισμένου του κορμιού.

Νεαρός ακόμα ο Τζαβέλας, ζούσε στην πατρίδα του την Κοζάνη όταν ξέσπασε ο Β Πόλεμος και πρώτα μπαίνει στις τάξεις της ΕΠΟΝ και λίγο μετά στον ΕΛΑΣ με τον οποίο βγήκε στα βουνά, στο Αντάρτικο. Εκεί τραυματίστηκε άσχημα, με αποτέλεσμα να χάσει το δεξί του πόδι.

Η συνέχεια ξετυλίγεται με μία αρκετά μακρά περιοδεία στις φυλακές και τους τόπους εξορίας της Ελληνικής Επικράτειας, μέχρι που, βαριά άρρωστος με την ασθένεια του Burgen, καταλήγει στη Σοβιετική Ένωση για θεραπεία.

Εκεί όμως, όχι μόνο ακολουθεί τη θεραπεία αλλά πραγματοποιεί το όνειρό του.

Σπουδάζει μουσική και μάλιστα γνωρίζει και συνδέεται με τον μεγάλο Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

Το 1965 επιστρέφει στην πατρίδα προσπαθεί για λίγο να υπάρξει ως μουσικός αλλά μόλις η Ελλάδα μπαίνει στον γύψο της στρατιωτικής συμμορίας των συνταγματαρχών ξαναμπαίνει φυλακή. Τον αφήνουν ελεύθερο υποχρεωτικά το 1971 γιατί κινδύνευε να τους μείνει στα χέρια λόγω της υγείας του που ήταν σε κακή κατάσταση.

Τότε είναι, που ο Τζαβέλας άρχισε να παίζει στην Πλάκα, σε μικρές μπουάτ κάνοντας ένα απίστευτο κρυφτούλι με τις αρχές, ακροβατώντας διαρκώς στο πρόγραμμα που παρουσίαζε μεταξύ απαγορευμένων και μη τραγουδιών.

Σαν η χούντα πνίγηκε στο αίμα της Κύπρου και κατέρρευσε, ο Πάνος αποφάσισε να φτιάξει ένα οριστικό λημέρι, ένα ταμπούρι στο οποίο θα έμενε πιστός μέχρι τέλους για να τραγουδά τα τραγούδια του και να θυμίζει τον αγώνα στα βουνά.

Συναντηθήκαμε πολλές φορές.

Στο λεωφορείο τυχαία, στο καφενείου του Πετράκου στην Αγίου Αλεξάνδρου στο Φάληρο, στην Κυδαθηναίων στην Πλάκα.

Του άρεσε να είναι διαρκώς με νέους ανθρώπους.

Είχε πάθος να μιλάει να μεταλαμπαδεύει, να μεταβιβάζει όσο είναι δυνατό την εμπειρία του και είχε ένα τεράστιο χάρισμα: Δεν ήταν ποτέ, «διδακτικός». Δεν νουθετούσε.

Μετέφερε αβίαστα τις Αλήθειες του με τον ίδιο τρόπο που στη μπουάτ του ξεκινούσε να παίζει στις 8 και πολλές φορές έκανε και δύο και τρεις παραστάσεις τραγουδώντας ακατάπαυστα μέχρι τα ξημερώματα.

Αλλά, υπήρξαν κάποιες φορές -αλησμόνητες- που με παρέες του Φαλήρου και όχι μόνο βρεθήκαμε στην αμμουδιά του Μπάτη στην παραλία εξοπλισμένοι με τις κιθάρες.

Τότε, αφού με τον ίδιο πάντα ενθουσιασμό έλεγε τα Αντάρτικα-γιατί ο Τζαβέλας, δεν έκανε "παράσταση" ποτέ, δεν έκανε performance, μου είχε ζητήσει 2-3 φορές να πω τα "εγγλέζικα".

Με το «εγγλέζικα» εννοούσε τα τραγούδια του Bob Dylan που και αυτόν τον αγαπούσε πολύ.

Πρέπει να ήταν γύρω στο 79, εγώ γύρω στα 22, ο Τζαβέλλας 50 κάτι. (όσο εγώ τώρα...)

Έτσι, έπιανα την κιθάρα βόλευα κατευθείαν τα δάχτυλα μου στην πρώτη συγχορδία , ντο ματζόρε, για να πούμε το κλασικό Blow in the wind…the answer my friend is blowing in the wind…και επειδή δεν ήθελε να λέει τις λέξεις για να μην φανεί η προφορά –δεν ήξερε εγγλέζικα είπαμε- έκανε ωραία φωνητικά με φωνήεντα και ωραία βραχνά σχεδόν μπλουζίστικα «μμμ».

Από τον Τζαβέλα, έμαθα τότε και τον Woody Guthrie...

Μετά, χαθήκαμε τελείως. Τον είδα μια φορά, από μακριά αρκετά χρόνια αργότερα, έμοιαζε απείραχτος από τον χρόνο, με την ίδια δεξιοτεχνία στις πατερίτσες και ωστόσο σα να είχε ξεκινήσει η ύφανση ενός ίσκιου πάνω από την κεφαλή του, του ίσκιου των ερωτηματικών και της αμφιβολίας.

Εκείνου του ίσκιου ή της ομίχλης που αποκτούμε οι άνθρωποι όταν αρχίζουμε να νιώθουμε σαν πλάσματα μιας άλλης εποχής που έχει περάσει ανεπίστρεπτη.

Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά αυτή ήταν η αίσθηση.

Ποτέ του στην πραγματικότητα δεν εντάχθηκε σε τίποτα πέρα από τις αξίες του. Φύση ατίθαση έμεινε έξω από τις στενές κομματικές γραμμές επιλέγοντας να υπηρετεί την Αριστερά έτσι όπως την εννόησε εκείνος σαν δύναμη απελευθέρωσης των ανθρώπων από όλα τα δεσμά και όχι μόνο τα «δεξιά» ήταν ωστόσο κοντά στον Συνασπισμό ενεργά.

Τον ευχαριστώ που υπήρξε, κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 70 άφησε πάνω μου κάποια λιθαράκια κυρίως μέσα από το τι ήταν ο ίδιος σαν προσωπικότητα.

Απόλυτα Αληθινός και Ηθικός μακριά από τις ορδές των νεοελλήνων

Καταδικασμένος τρεις φορές σε θάνατο αναχώρησε όταν το βιβλίο της ζωής του έκλεισε γεμάτο με κεφάλαια που το κάθε ένα του είναι και ένα δείγμα ζωής , αγώνα και συνέπειας.

Στίχοι του Πάνου Τζαβέλα

Ο κυρ-Παντελής

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Τζαβέλας

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά, πολλά λεφτά
Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσε στην Παναγιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη TV,
τρως τροφή πνευματική.
Μακρυά από κόμματα μην βρεις μπελά,
"Πατρίς,θρησκεία και φαμελιά"

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιος σου μοναχά να 'ναι καλά
ν' αφήσεις τ' όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ' όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ' όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ' συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
πες μας τι έκανες σ' αυτή τη γη;
πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομ, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ' όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ' αυτή τη γη.

Ένοχη συνείδηση

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Γκρέυ

Το παράθυρο κλειστό, το κανάρι μας βουβό
της κιθάρας η χορδή σπασμένη.
Έφυγες, αλίμονο, μες στο καταχείμωνο,
ζήτησες αλλού να βρεις χαρά.
Όρκους, όνειρα, φιλιά τα 'παιξες σε μια ζαριά,
μου 'μπηξες μαχαίρι στην καρδιά.

Τα παιδιά στη γειτονιά μού ματώνουν την καρδιά
σα μου λεν πως σ' είδανε κλαμένη.
Ένοχη συνείδηση, ήσουνα ανήσυχη
κι έτρεμες σαν φύλλο στο χιονιά.
Έσερνες τα βήματα, σε βάραιναν τα κρίματα
κι έστριψες στου δρόμου τη γωνιά.

Θα γυρίσεις μια βραδιά, λυπημένη Παναγιά,
συντριμμένη θα ζητάς συμπόνια.
Το βουβό το δράμα σου, το μοιραίο σφάλμα σου
πάνω στα ερείπια θα κλαις.
Κοίτα να συμμορφωθείς πριν κι εσύ να προδοθείς
κι έρημη στο δρόμο να βρεθείς.

Θέλω αγάπη, θέλω χαρά

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Γκρέυ

Γέμισε ο ουρανός αστέρια
κι είναι όμορφη βραδιά.
Το αγόρι μου γλεντάει,
μες στα μάτια με κοιτά.

Φωτιά με καίει κι έχω σεβντά,
παίξε, Τσιτσάνη μου, το μπαγλαμά.
Να τα πιω και να τα σπάσω
να ξεχαστώ,
να γελάσω και να κλάψω
να ονειρευτώ.
Τσιτσάνη μου!

Το αγόρι μου γελάει
κι έχω μια κρυφή χαρά.
Τι τα θέλω εγώ τα πλούτη
τι τα θέλω τα λεφτά;

Θέλω αγάπη, θέλω χαρά,
παίξε, Τσιτσάνη μου, το μπαγλαμά.
Να τα πιω και να τα σπάσω
να μην πονώ,
να γελάσω και να κλάψω
να ονειρευτώ.
Τσιτσάνη μου!

Της φωτιάς ο γιος

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Γκρέυ

Εγώ είμαι της φωτιάς ο γιος,
παιδί της καταιγίδας.
Σκαρφάλωσα στους ουρανούς
να κλέψω απ' άγιους και θεούς
το φως της ηλιαχτίδας.

Πάμε μαζί, χλομό παιδί,
μη σε τρομάζουν οι καιροί.
Μη σε τρομάζουν οι καιροί,
πάμε μαζί, χλομό παιδί.
Μη σε τρομάζουν οι καιροί
αχ, αρμάτωσα γερό σκαρί.

Κι αν μ' έχουν κάψει κεραυνοί
κι ο πόνος μ' έχει οργώσει,
δε σκιάζομαι κανέν' οχθρό
κι ο χάρος να με βρει ορθό
σαν θά 'ρθει να με κόψει.

Το όνειρο στα δυο

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Νύχτα, γαλήνη, πικρή σιγή
έρημη πόλη και βουβή,
πάνω το ψέμα κι ο Θεός
κάτω το ρέμα κι ο γκρεμός.
Στη μέση σταυρωμένος
απ' όλους ξεχασμένος.

Βοριάς με δέρνει κι είμαι γυμνός
ο προδομένος ο Χριστός,
ξεράθηκαν τα χείλη μου
μ' αρνήθηκαν οι φίλοι μου.
Το όνειρο στα δυο
μαχαίρι στο λαιμό.

Να 'χα φτερά, να 'μουν φωτιά
να είχα ατσάλινη γροθιά,
του ανθρωπάκου τη ζεστασιά
της μάνας μου την ανθρωπιά.
Τον κόσμο θα τον γκρέμιζα
καινούργιο να τον έχτιζα.

Videos με τραγούδια του Πάνου Τζαβέλα

Download Τραγούδια του Πάνου Τζαβέλα

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προκήρυξη Ε. Α. (Εν Απουσία)

2009-01-24T02:18:00.001+02:00

Εμείς και οι σύντροφοί μας
αναλαμβάνουμε ολοκληρωτικά την ευθύνη της Οδύνης μας.

Άλαλοι, άναυδοι, καταπονημένοι από όσα συμβαίνουν για δεκαετίες , χάνουμε μέρα τη μέρα το κουράγιο και την ψυχή που θα μας έδιναν το ελάχιστο εκείνο περιθώριο να αντιδράσουμε, να ενεργήσουμε ως οφείλουμε, ως Πολίτες.

Εμείς και σύντροφοί μας αναλαμβάνουμε ολοκληρωτικά την ευθύνη για την διαρκή υπερθέρμανση του σπιτικού μας καναπέ.
Για τη συνεχή παράδοση του βλέμματός μας, στις τηλεοπτικές οθόνες.
Γιατί, παγιδευτήκαμε άθελά μας, εξαντλημένοι από τις διαψεύσεις των ονείρων, στην κοροϊδία και την εξαγορά, στο δε βαριέσαι αδερφέ και όλοι τα ίδια είναι.

Αγοράσαμε και μάλιστα φτηνά, τζάμπα, το ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Λησμονήσαμε τα όσα μας δόνησαν σαν ήμασταν νέοι, τα μεταθέσαμε στο βολικό χθες, και έτσι σταθήκαμε ανίκανοι να ερμηνεύσουμε τον Κόσμο, έτσι όπως αυτός αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία*.

«Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. / Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.**»

Πότε ν’ ακούσουμε τον κρότον και τον ήχον των χτιστών;
Πώς να διαχωρίσουμε τον έξω θόρυβο από τον εντός ατελεύτητο βρασμό του άγχους και της καθημερινής αγωνίας για την επιβίωση;
Πότε να προλάβουμε; Τι να πιστέψουμε πια όταν και αυτοί που τάζουν τα αυτονόητα δώρα της Αξιοπρέπειας οι ίδιοι τα ατιμάζουν και προκλητικά λένε: «μα, αυτά είναι!»

Καλότυχοι και ευφρόσυνοι όσοι πρόλαβαν και έφυγαν νωρίς.

Μοιάζει η εποχή σαν τις πικρές στοχαστικές σιωπές του Σεφέρη.

Όταν σιωπά ο Ποιητής πεθαίνουν τ’ αηδόνια, η γη στεγνώνει, μα πιότερο άνυδρη μένει η ψυχή των ανθρώπων. Σιωπή, σσσσσσσσσσσσς….

Και στο σκοτάδι που ζούμε εντοιχισμένοι, έρχεται και το κάνει να μοιάσει μέρα, έστω χλωμή, το χέρι του αλαζόνα και παράφωνου αυτοκληθέντος εκδικητή που θέλει λέει , ψέματα λέει, ν’ αποκριθεί με σφαίρα στη σφαίρα.
Και κάνει τη νύχτα μας μέρα χλωμή, γιατί, ο ούτω καλούμενος επαναστάτης είναι ακόμα πιο μαύρος κι από τη νύχτα μας.
Ακόμα πιο βδελυρός κι’ από τον ένστολο φόνο, αυτόν, τον εν διατεταγμένη υπηρεσία εκτελούντα την αιμοσταγή αμετροέπεια της εξουσίας.

«Εξοστρακισμένος» αυτοβούλως ο αυτοπροσδιοριζόμενος εκδικητής από την καθημερινή ανάσα.
Αλαζόνας έως τα μέγιστα της διαστροφής.

Χρισμένος εξ εαυτού του Εξουσιαστής Ζωής, γυρίζει τη νύχτα με το κουμπούρι:
είμαι ο χάρος που βγήκε παγανιά, είμαι το κίνημα, είμαι η συνείδηση του λαού, είμαι ο νόμος του εργάτη, είμαι η επανάσταση, είμαι η οργή σας, είμαι οι οφειλές σας, είμαι τα όνειρά σας τα χαμένα, είμαι οι φτωχοί και οι ανέστιοι, είμαι οι απολυθέντες, είμαι οι μετανάστες, είμαι ο ίσκιος του Αλέξη, είμαι. Το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει.

Εμείς και οι σύντροφοί μας, αναλαμβάνουμε πλήρως την ευθύνη.

Γιατί τώρα, εκ νέου ανάπηροι, εκ νέου άπραγοι και μοιραίοι, θα βυθιστούμε στους καναπέδες μας και θα αφεθούμε στο παρηγορητικό φως της τηλεόρασης.

Ο Δεκέμβρης του 2008 συνέβη ήδη προ αιώνων μακρινών, σε κάποιον άλλο τόπο.

Μπορεί και να μη συνέβη ποτέ.
Ίσως, τα ονειρευτήκαμε όλα αυτά.
Ίσως το φλεγόμενο δέντρο του Συντάγματος να ήταν μία στιγμιαία παράκρουση, μια παραίσθηση.

Και ο Αλέξης; Ζει τελικά; Δεν δολοφονήθηκε;
Λίγοι πια θυμούνται.

Η «τυχαιότητα» που γέννησε η διαφθορά και η ανικανότητα ακυρώθηκε σχεδόν από την εκ προμελέτης απόπειρα.

Γιατί δεν είσαι το κίνημα. Δεν είσαι η συνείδηση του λαού, δεν είσαι ο νόμος του εργάτη.

Είσαι μόνο, το Φονικό Τίποτα που θεμελιώνει με αίμα το Τίποτα της Εξουσίας και την έπαρση των ταραγμένων υπηρετών της.

Όλων αυτών, που τις νύχτες της εξέγερσης αληθώς τρομοκρατήθηκαν και έβλεπαν εφιάλτες στον ύπνο τους.

Κουστουμάτοι και ατσαλάκωτοι, για χρόνια που έμοιασαν με αιώνες, ατάραχοι και Πρετεντέριοι (the Great Pretenders) , λάγνοι σύζυγοι μιας εννόμου τάξεως που αφορά τους ίδιους και μόνο.

Τώρα, ησύχασαν. Ηρέμησαν. Ευτύχησαν και πάλι.

Μπορούν να γυρίσουν πλευρό και να κοιμηθούν χωρίς αγωνιώδη εφίδρωση γιατί όλα μπήκαν ξανά σε τάξη.

Θα συνεχίσουν να τρώνε και να πίνουνε ασμένως αποδίδοντας όπως πάντα τα περιττώματα τους προς πόσιν και βρώσιν στην Αγίαν Κοινωνίαν ημών των Τηλεθεατών.

Διότι η σφαίρα που εκ προμελέτης εκτοξεύθηκε από το πυροβόλο των αλαζόνων εκδικητών, αφού έπληξε το προσχηματικό της θύμα, εν συνεχεία αποστρακίστηκε και διαπέρασε χιλιάδες και χιλιάδες ανύποπτους ανθρώπους.

Ταξίδεψε αυτή η σφαίρα όλη την Ελλάδα.

Λοβοτόμησε εν τη γενέσει της, την παρ’ ολίγον συντεταγμένη οργή κι’ απόγνωση, την παρ’ ολίγον έγερση των συνειδήσεων, την σχεδόν αφύπνιση όλων των εν αφασία. Και είναι πολλοί.

Είναι όλοι αυτοί που πλέον, συγγενείς στον εξ αίματος τρόμο, θα δεχτούν πως «έτσι είναι τα πράγματα» και θα υποκύψουν στα επόμενα σκάνδαλα, στα επόμενα ψεύδη, στις επόμενες απογοητεύσεις.

Ναι «σύντροφοι» του «Επαναστατικού Αγώνα».
Ο αστυνόμος Κορκονέας δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Εσείς όμως, εκτελέσατε εν ψυχρώ την Ελληνική Κοινωνία και τα αντανακλαστικά της που λειτούργησαν για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.
Γυρίσατε το ρολόι πίσω και ξαναβάλατε τα πάντα σε «τάξη».

Και τώρα, όσοι θα επιμείνουν σε διεκδικήσεις, όσοι επιμείνουν σε αξιοπρέπεια, όσοι επιμείνουν να έχει ο τόπος μέλλον είναι πάλι λίγοι, γραφικοί και μόνοι.

Οι πολλοί, σκιαγμένοι από τον εφιάλτη της παρουσίας σας και την αφόρητη φτήνια του «λόγου» σας επιστρέφουν ήδη στη νύχτα. Τα γνωρίζετε όμως όλα αυτά.

Για αυτό, άξιος ο μισθός σας.

Εμείς και οι σύντροφοί μας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη της Μνήμης.

«Τάχα σε ποιες ημέρες βρίσκεται η καταγωγή τούτου του πόνου εκεί που ακινητούνε τα όνειρα και μοιάζουν γεγονότα». Άσμα XI, Τάκης Σινόπουλος

* Διονύσης Σαββόπουλος (οι παλιοί μας φίλοι)
** Κ. Καβάφης (Τείχη)

Πηγη: politispittas.blogspot.com

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΧΟΡΕΥΤΩΝ ΕΛ. ΧΟΡΟΔΡΑΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

2009-01-23T01:13:00.002+02:00

H εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από το οπλισμένο χέρι αστυνομικού στις 6 Δεκεμβρίου ήταν το τραγικό γεγονός που πυροδότησε την κοινωνική εξέγερση σε όλη την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση προσπαθώντας να αναχαιτίσει αυτό το τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας σπεύδει να συκοφαντήσει τις κινητοποιήσεις , να διαστρεβλώσει τον πολιτικό χαρακτήρα τους και εντείνει την κρατική καταστολή.

Στη Λάρισα ως αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής συλλαμβάνονται 25 νέοι και νέες, 19 από τους οποίους παραπέμπονται με βαρύτατο κατηγορητήριο που βασίζεται στον τρομονόμο. Είναι η πρώτη φορά που ο αντιτρομοκρατικός νόμος ενεργοποιείται ενάντια σε διαδηλωτές. Να σημειωθεί ότι 17 από τους συλληφθέντες είναι ανήλικοι μαθητές και μαθήτριες σχολείων της πόλης.

.Στις 28 Δεκεμβρίου πριν το ξεκίνημα της παράστασης Ραλλού στα βήματά σου , στην Πινακοθήκη Λάρισας, οι χορευτές έβγαλαν πανό επί σκηνής και έμειναν σιωπηλοί για μερικά λεπτά. Οι χορευτές του ελληνικού χοροδράματος εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους συλληφθέντες και διαμαρτύρονται ενάντια στο τρομονόμο.

Η ιστορία γράφεται στους δρόμους Κάτω ο τρομονόμος

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ

2009-01-15T01:53:00.002+02:00

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ 14/1/2009 ΚΑΙ ΕΝΩ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΥΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΙΧΑΝ ΒΓΕΙ ΓΙΑ ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΗ ΔΥΟ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ. ΜΟΛΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΝΑ ΚΟΛΛΑΝΕ ΑΦΙΣΕΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ , ΒΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΚΑ “ΘΑ ΣΑΣ ΓΑΜΗΣΩ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ… ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ…¨”, ΕΠΕΙΤΑ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΠΗΓΑΝΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΕΣ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ….

ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΚΑΙ ΓΛΙΤΩΣΑΝ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ

ΜΠΑΤΣΟΙ – TV – ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Το μνημόσυνο του Αλέξη, Κυριακή στις 18 Ιανουαρίου

2009-01-13T18:45:00.000+02:00

Τιμούμε τον Αλέξανδρο κάθε μέρα και κάθε νύχτα.

Η μητέρα του θα τελέσει το μνημόσυνο του στις 18 του Ιανουαρίου ... Κυριακή .... 11.30πμ στο Νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου.

Επιθυμία της είναι να έλθουν εκεί όλοι οι φίλοι του και όλοι εμείς που ξεχυθήκαμε στους δρόμους....

Ας είμαστε κοντά της....

Επίσης επιθυμία της μητέρας του, είναι να συγκεντρωθούν ότι έχει γραφτεί για τον Αλέξη. Είναι ότι της απέμεινε τώρα.

Όποιος έχει γράψει κάτι ή έχει στην κατοχή του σχετικά κείμενα, παρακαλείτε να τα στείλει με ένα e-mail στα εξής emails

kikogk@gmail.com

melisanthi@gmail.com

με τίτλο “Κείμενα για τον Αλέξη”

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ – ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ 17/1/2008

2009-01-10T12:22:00.003+02:00

ΕΞΑΡΧΕΙΑ 2009 Επίθεση με 31 σφαίρες σε ΜΑΤ...εξοστρακιζονται... δύο τραυματίζουν μπάτσο..

2009-01-06T01:41:00.001+02:00

Συγκοινωνούντα σενάριο επιστημονικής φαντασίας χωρίς συμπλέγματα ενοχής.

Αναρχικοί κακοποιοί μετανάστες εξωγήινοι και ισλαμιστές φενταγιν πίσω από την νέα τρομοκρατική επίθεση, κατά ένα σενάριο των ειδικών της παραπληροφόρησης...
Η νέα σοδειά τρομοκρατών που είχε φυτέψει η 17 Ν κατά ένα άλλο σενάριο των ίδιων ειδικών.

Χαροπαλεύει λέει, ο ένστολος υπερασπιστής της δημοκρατίας που όμοιοι του μόλις χτες ξυλοκοπούσαν παιδιά και μόλις προχτές τα πυροβολούσαν κιόλας.
Και όμως τώρα το κράτος σηκώνει την πυγμή του και βροντοφωνάζει οργισμένα «Οι τρομοκράτες που χτυπούν αστυνομικούς θα παταχθούν από το ισχυρό κράτος της νέας χούντας» Το όλο σενάριο απλά ξεδιπλώνεται και εφαρμόζεται. Είτε με βοήθεια είτε χωρίς βοήθεια Δεν έχει ανάγκη το κράτος έχει τους δικούς του ειδικούς…

Η ώρα είναι 03.05 τα ξημερώματα. Πυροβολισμοί και μια έκρηξη.
Λίγα λεπτά αργότερα και ενώ ο μπάτσος μεταφέρεται στο ερυθρό, τα Εξάρχεια σαρώνονται από τις δυνάμεις καταστολής. Τα ΜΑΤ και οι Ζητάδες της άμεσης δράσης κάνουν επέλαση σε δρόμους πλατείες καταστήματα μπαρ ξυλοκοπούν εκφοβίζουν και συλλαμβάνουν πολίτες.

Πογκρόμ στρατιωτικού τύπου για ακόμη μια φορά στα Εξάρχεια.
Η πλατεία κυκλώνεται κυκλικά και ο κλοιός σφίγγει με δακρυγόνα και κρότου λάμψης. Ένστολοι εισβάλουν είτε πεζή είτε με τις μοτοσικλέτες σε μπαρ καφέ ταβέρνες χτυπούν ανθρώπους που αντιδρούν, συλλαμβάνουν οποιν/α έβρισκαν μπροστά τους. Άγριες συλλήψεις προσαγωγές το λένε στο γλώσσα τους, με χυδαίες βρισιές και απειλές. «Θα σας γαμήσουμε τώρα μουνιά» «Θα ξανακατεβείτε σε πορεία θα σας γαμήσουμε. Φάγατε μπάτσο ρε Θα σας σκοτώσουμε όλους» μερικά από τα τσιτάτα των Ζητάδων και των ΜΑΤ ενδεικτικά.

Η πολιορκία με ΜΑΤ Ζητάδες ασφαλίτες περιπολικά και κλούβες ξεκινά λίγο μετά την επίθεση στις 3.05 τα ξημερώματα Δευτέρας 5 Ιανουαρίου.
Πριν καν συμπληρωθούν λίγες ώρες για να κλείσει ένας μήνας από την δολοφονία του 15 χρόνου Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Μέσα σε λίγα λεπτά η επέλαση είναι σαρωτική και φτάνει πάνω από την πλατεία Εξαρχείων. Μέχρι τις 6 το πρωί κρατά η πολιορκία της ευρύτερης περιοχής
Τα ΜΑΤ αρχίζουν να αποχωρούν στις 6 το πρωί και παραμένουν μόνο αστυνομικές δυνάμεις στο τετράγωνο ( Τοσίτσα -Μπουμπουλίνας -Δεληγιάννη -Σπύρου Τρικούπη) Θα επανέλθουν όμως στις 9.30 το πρωί και θα παραταχθούν περιμετρικά της πλατείας με αρχική τοποθέτηση στην Θεμιστοκλέους και Σπυρ. Τρικούπη.
Οι δρόμοι όπου έγινε η συμπλοκή και ο τραυματισμός του ΜΑΤ παραμένουν αποκλεισμένοι.

Τα κάθετα και παράλληλα στενά -Ζαΐμη -Νοταρά και Κουντουριώτου είναι μέσα στην πολιορκία. Και πολιορκούνται ασφυκτικά μέχρι το μεσημέρι της ίδιας μέρας όπου παραμένουν εγκλωβισμένοι κάτοικοι εργαζόμενοι καταστηματάρχες κλπ κλπ σε είσοδο και έξοδο από έξι οικοδομικά τετράγωνα. Δεν μπορούν ούτε να μπουν στο σπίτι αλλά ούτε και να πάρουν το αυτοκίνητο τη μοτοσικλέτα τους το ποδηλατο τους
Μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες κατοίκων και δυο προσαγωγές πολιτών (Τοσίτσα και Σπύρου Τρικούπη) που διαμαρτυρήθηκαν γιατί δεν μπορούσαν να μπουν στο σπίτι τους …άρχισε από τις 3 το μεσημέρι και μετά να «χαλαρώνουν» τα μέτρα ασφαλείας για τους κατοίκους και κυκλοφορούσαν χωρίς ειδικές εντολές από τους προϊστάμενους της όλης αστυνομικής δύναμης.

Τα λαγωνικά της ασφάλειας εψαχναν συνέχεια στην γωνία Ζαΐμη και Κουντουριώτου όπου χτυπήθηκε ο μπάτσος, και την γωνία Νοταρά και Κουντουριώτου όπου φέρεται σύμφωνα με την αστυνομία ότι πυροβόλησαν οι δυο η τρεις δράστες της επίθεσης.
Πιθανολογούν επίσης απο την αστυνομία , ότι έκαναν την επίθεση κινούμενοι από την οδό Νοταρά προς την Κουντουριώτου με κατεύθυνση προς Μπουμπουλίνας στο Μουσείο. Δεν ξέρουν με πιο τρόπο διέφυγαν αλλά πιθανολογούν ότι διέφυγαν πεζοί προς Σπύρου Τρικούπη μετά τους πυροβολισμούς και την χειροβομβίδα που άφησαν πίσω τους
Επίσης με γερανό της τροχαίας σήκωσαν και πήραν προς εξετάσεις ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στην πλευρά Ζαΐμη και Νοταρά προς την Τοσίτσα ενω σήκωσαν άλλα δυο σταθμευμένα ΙΧ και έψαξαν το οδόστρωμα και κάτω από τα οχήματα.

Ειδικοί της σήμανσης και της αντιτρομοκρατικής με άσπρα φαρμάκια χειρουργείου, σκουφιά, μάσκες, γάντια και σακούλες στα παπούτσια, ερεύνησαν όλο το πεδίο από τον τοίχο του μουσείου στην Μπουμπουλίνας (έχει τρύπες στο σοβά από σφαίρες) μέχρι τη Σπ. Τρικούπη.
Πήραν αποτυπώματα από αυτοκίνητα που έκριναν ύποπτα, ερεύνησαν κάποια άλλα

Στις 12 το μεσημέρι οι της σήμανσης αποχώρησαν και έφτασε κλιμάκιο από αξιωματικούς της ασφάλειας και του υπουργείου δημόσιας τάξης τους.
Ενημερώθηκαν από τους αρμόδιους ερευνητές, είπαν και έκαναν τα δικά τους συνομίλησαν ξανά με τους ειδικούς έκαναν εκ νέου μια ερευνητική βόλτα στα σημεία δράσης-αντίδρασης … και αφυή ξανάκαναν τα ίδια μια δυο φορές αποχώρησαν.
Στις 2 το μεσημέρι εμφανίστηκαν διάφοροι της ασφάλειας με φακέλους που άρχισαν να ερευνούν πιο προσεκτικά ορισμένα σημεία στην Κουντουριώτου και τις καθέτους. Έκαναν και κάποιες μετρήσεις σε αποστάσεις κλπ έψαξαν τοίχους και γείσα πεζοδρομίων, μελέτησαν ιδιαιτέρως κάποια σημεία που τα θεώρησαν σημαντικά.

Σε όλη τη διάρκεια της πολιορκίας ΥΜΕΤ μπλε με ασπίδες και αλεξίσφαιρα μαζί με Ζητάδες και ασφαλίτες έκαναν κλοιοί ασφαλείας. Ενώ άλλες διμοιρίες ματ είναι στο εσωτερικό του τετράγωνου.

Η αστυνομία αρχίζει σύντομα και διαρρέει στα ΜΜΕξημέρωσης στοιχεία για την πορεία των ερευνών.
Μετρούν οι αστυνομικοί 31 κάλυκες από δυο τύπου όπλα. Καλαζνικοφ και ίσως ένα πιστόλι των 9 χιλιοστών αλλά η εννιάρια σφαίρα μπορεί παραπέμπει και σε MP5 ημιαυτόματο όπλο.
Η βαλλιστική εξέταση των «οπλών» από τους κάλυκες και τις βολίδες, γίνεται σε χρόνο μηδέν. Διαπιστώνεται αμέσως ότι πρόκειται για ένα από τα δύο καλάσνικοφ που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ
στο πολυτεχνείο.
Επίσης διαπιστώνεται ότι το άλλο όπλο είναι εννέα χιλιοστών και πρόκειται για το όπλο που είχε κλαπεί πριν 1,5 -2 χρόνια από το σπίτι του φρουρού Ρωμύλου Κεδίκογλου στη Γλυφάδα Τα λαγωνικά αφήνουν ένα κρυφό χαρτί για πιο μετά. Αργότερα διαπιστώνεται ότι πρόκειται για το ίδιο ΜP5 που χρησιμοποίησε ο επαναστατικός αγώνας σε επίθεση σε αστυνομικό τμήμα.

Τις πρώτες στιγμές της επίθεσης πάντως, δεν είναι τόσο λαλίστατοι. Τηρούν σιγή ιχθύος αφήνοντας ανοιχτά και τα ενδεχόμενα του αυτοτραυματισμού από λάθος, αλλά μετά μιλάνε καθαρά για επίθεση σε αστυνομικό και λίγο αργότερα δίνουν τα αποτελέσματα των βαλλιστικών ερευνών την στιγμή μάλιστα που η ερεύνα συνεχίζονταν στο σημείο.

Η σοβαρότητα τώρα του τραυματισμού ξεκινά από το «δεν ξέρουμε τίποτα» μέχρι το ότι είναι νεκρός αλλά δεν το λένε γιατί φοβούνται αντιδράσεις.
Τελικά μένουν στο ότι είναι σοβαρά και έχει υποβληθεί σε επέμβαση και ότι μεταφέρθηκε στην εντατική.
Πόσο σοβαρά και είναι ακόμη άγνωστο αλλά γενικά λένε είναι πολύ σοβαρά αλλά σε σταθερή κατάσταση, σύμφωνα με τον αρμόδιο γιατρό του νοσοκομείου.

Οι μπλέ Ματαδες που βρίσκονται συνεχεία στα σημεία που απαγορευόταν η διέλευση μιλούσαν για την σωτήρια μοτορόλα που τον έσωσε γιατί το αλεξίσφαιρο γιλέκο που Φουσέ ήταν… ληγμένο. Αλλά παρά το ότι σώθηκε από την μοτορόλα η κατάσταση τους λέγεται ότι είναι σοβαρά. Τώρα βέβαια δεν ξέρουν ούτε οι συνάδελφοι του μπάτσου, ούτε οι «έγκυροι» δημοσιοκάφροι της συμφοράς, ότι οι μπάτσοι των ΜΑΤ δεν φορούν αλεξίσφαιρα γιλέκα;

Οι ίδιοι ειδικοί που λένε τα ιδια περί τρομοκρατίας τώρα αναπαράγουν τα σενάρια Καθημερινής κ Βήματος. Ότι δηλαδή πρόκειται για κάτι καινούργιο στα ελληνικά δεδομένα της εγχώριας τρομοκρατίας και ήταν πεπεισμένοι για αυτά που αναπαρήγαν από τις τελευτέες διαρροές της ασφάλειας και απλά έκαναν ότι γνώριζαν το θέμα ως μεγάλοι θεοί της εξημέρωσης.
Ξεκινούσαν την πλεκτάνη με σενάρια για νεοσύστατες αναρχικές αντιεξουσιαστικές οργανώσεις έβαζαν και ποινικούς, πρόσθεταν και τίποτα Αλβανούς, θυμόντουσαν βεβαια και την Ε.Ο 17 Νοέμβρη, έκαναν και λόγο για επαναδραστηριοποίηση οργανώσεων με την καθοδηγήσει της εναπομένουσας 17 Ν και ω του θαύματος η βαλλιστική δίνει και ένα άλλο στοιχείο. Φωτογραφίζεται σύμφωνα με την αστυνομία ο Επαναστατικός αγώνας. Νέα σενάρια. Για παρακλάδι για άλλο μέλος που έδωσε όπλα της οργάνωσης σε άλλα μέλη νέας οργάνωσης που καθοδηγεί ο ίδιος.

Αναφέρθηκαν οι ειδικοί δημοσιοκάφροι σε συνεργασία 17 Ν και Επαναστατικού Αγώνα, έκριναν ως άπειρους τους νέους μουτζαχεντιν που δεν ξέρουν να σημαδεύουν γιατί το καλάσνικοφ κλοτσάει κλπ κλπ

Η προσπάθεια όμως λείανσης του εδάφους, για να έρθει να πέσει χαλαρά και να διπλώσει μια κόλα χαρτί με όλα όσα θέλει ο κρατικός μηχανισμός και η εξουσία
δεν ξεκινά σήμερα. Είναι μεθοδευμένη η προσπάθεια και ξεκινά πολύ νωρίτερα από τις πρωτες φοιτητικές μαθητικές πορείες της χρονιάς του 2008.
Οι σεναριογράφοι έχουν ίστρο κατά των μαθητικών κινητοποιήσεων μετά την 6 Δεκεμβρη 2008 όπου και εμφανίζεται μετάξι σοβαρού και αστείου η … δημοσιογραφική πεποίθηση-ατράνταχτη πληροφορία ότι πίσω από τις ταραχές και τις οποίες κινητοποιήσεις που απλώνονται από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες, δεν αποκλείεται να βρίσκεται η… Αλ Κάιντα ! η οποία σύμφωνα με τους έχει οργανώσει ένα μεγάλο σχέδιο αναταραχής στην Ευρώπη γενικότερα.

Πέρασε στα ψιλά και στα ημίψηλα των εφημερίδων και τελικά κατέληξε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας των ειδικών των κατασκευαστών του.
Δεν μπορούσαν να «χωνέψουν» ότι οι μαθητές αυτοργανώθηκαν και κατέβηκαν σε πορεία διαμαρτυρίας από διάφορα σημεία του κέντρου προς τη ΓΑΔΑ ξεπερνώντας και τα 3.000 παιδιά στη χειρότερη των περιπτώσεων. Όχι εκεί αυτοί ήθελαν να βρουν έναν οργανωτή της όλης μαθητικής εξέγερσης που άνθιζε μέσα στη γενικότερη λαϊκή εξέγερση.
Η στοχοποίηση των εξεγερμένων έχει ήδη ξεκινήσει και τώρα απλά προχωρά καλά το όποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Παράλληλα η εφημερίδα Καθημερινή αλλά και το ΒΗΜΑ έχει ξεκινήσει μια σειρά πρακτόρικων δημοσιευμάτων καρμπόν την άποψη της αστυνομίας του χήνοφώτειου και των άλλων κυρίων.
Μια Νέα τρομοκρατία έρχεται να μας «τρομοκρατήσει» Αυτή τη φορά θα είναι μεγάλη η γκάμα και με ποικιλία. Θα έχει ένα τόσο μεγάλο εύρος αποδεικτικών στοιχείων και θα χωρούν πολλά είδη κατηγορούμενων και που δύσκολα θα αποδείκνυαν ότι δεν είναι ελέφαντες. Τόσο εύρος όμως, που τα δημοσιεύματα στοχοποιούν συγκεκριμένα πρόσωπα του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου. Αυτή τη φορά με μια νέα συνταγή πακεταρίσματος κατασκευασμένων ενόχων.

Αν βέβαια είσαι αναρχικός η αντιεξουσιαστής ακόμη καλύτερα. Μπαίνεις εύκολα στη λίστα της κρατικής ασφάλειας. Αλλά και αριστεριστής να είσαι ακόμη και κομουνιστής η ο οποίος άλλος άνθρωπος οποιαδήποτε πολιτικής ταυτότητας που εξεγείρεται για τους φυλακισμένους ε είναι φως φανάρι ότι είσαι και εν δυνάμει και επαγγελματίας τρομοκράτης. Και αν δεν είσαι γίνεσαι… τονίζει το ορατός και οι μηχανισμοί καταστολής και εξουσίας.
Τα δημοσιεύματα των ειδικών έμμισθων συνεργατών του Βήματος και της Καθημερινης βάση πάντα !!! την επιβεβαίωση από τις καλά πληροφορημένες πηγές… του Ολύμπου

Χτες ο μηχανισμός καταστολής εκτός από τις καφετέριες τα μπαρ και τις ταβέρνες δεν προσήγαγε ως ύποπτους 72 ανθρώπους προχώρησε και σε έρευνες σπιτιών και προσαγωγές.
Τη στιγμή που τα ΜΑΤ βούρλιζαν «Θα σας γαμήσουμε όλους» η κυβέρνηση στέλνει στην «κοινωνία» σαφέστατο μήνυμα. «Είμαστε το κράτος και θα κάνουμε ότι θέλουμε Καμία ανοχή θα πατάξουμε το έγκλημα από όπου και αν προέρχεται αλλά πρώτα όπως ευελπιστούν οι ειδικοί της χώρας θα γάμε βραστούς βραστούς τους αναρχικούς και τους αλβανούς μαζί με ποινικούς θα χει και μετανάστες στο φούρνο με πατάτες.

Να λοιπόν πως έρχεται και δένει η μαρμελάδα στα σκευάσματα των τρομοειδικών . Νέοι τρομοκράτες άλλης γενιάς που τραβούν καλάσνικοφ και μάλιστα δυο φορές.

Σήμερα οι καλά εκπαιδευμένοι ειδικοί της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και των εγκληματολογικών εργαστηρίων πιστοποιούν τα στοιχεία και δείχνουν αμέσως σχεδόν, τα ίδια όπλα.
Σε ελάχιστο χρόνο στήνεται μια τόσο καλά οργανωμένη παραγωγή θέματος. Και βέβαια το συνεχιζόμενο μακελειό στη Γάζα ήδη κατεβαίνει μια θέση στις λίστες.
Το κράτος και οι θεσμοί του μιλάνε καθαρά «Τρομοκράτες με καλάσνικοφ γαζώνουν την καρδιά της δημοκρατίας, χτυπούν αθώους εργαζόμενους των 700 ευρώ» και τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας δίνουν και παίρνουν.

Αύριο Τρίτης 6-12 που είναι αργία και ο κόσμος θα είναι μέσα στα σπίτια του θα βλέπει πολύ τηλεόραση ε καλό είναι να του γίνει του τηλεθεατή το ανάλογο λουτρό… τρομολαγνείας.
Αρκετά χειραγωγήθηκε ο κοσμάκης που δεν ψώνισε και δεν έκανε γιορτές λόγο των επεισοδίων με τους 15 χρονους τρομοκράτες (ανήλικα παιδιά που είτε δολοφονούνται από τον ειδικούς φρουρούς, είτε ξυλοκοπούνται από τα ΜΑΤ και τους ασφαλίτες.

Ας χειραγωγηθεί λίγο και με νέους τρομοκράτες ο κοσμάκης. Τι να τους κάνουμε τους παλαιστίνιους είναι πολύ μακριό. Εδώ έχουμε Νέα Τρομοκρατία εγχώρια.
Με νέα συνταγή ποτ έχει από όλα και συμφέρει γιατί βοηθάει το μάγειρα στο να δένει το γλασσο που ανακατεύει εύκολα χρήγορα και τακτικά χωρίς πολλά πολλά. Και μετά μένει το πασπάλισμα με την μηδενική ανοχή του παραλόγου και το κερασάκι του ισχυρού κράτους με λαϊκή ετυμηγορία στην τούρτα.

Την τούρτα της ντροπής, σας την επιστρέφουμε στα μούτρα σας ρουφιάνοι.
Πόσα παίρνεται δολοφόνοι, για να σκοτώνεται 15 χρονα και όποιον άλλο περιπατητή βρεθεί σε πορεία εξοστρακισμένων σφαιρών στις άγριες ζούγκλες των πόλεων.;

Υ.Γ Κάτω τα ξερά σας από το άσυλο.
Εκείνο που συζητείται ευρέως πάντως σε όλους τους χώρους είναι το ότι κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα έβαζε σε κίνδυνο το πανεπιστημιακό άσυλο και μάλιστα με τέτοιο στρατιωτικού τύπου τρόπο, την στιγμή μάλιστα που βάλλεται σοβαρότατα από τις διωκτικές αρχές και ποικιλότρόπος. Τι σύμπτωση η ίδια εφημερίδα η Καθημερινή ειχε εκτενή αναφορά στις «λεηλασίες και στις καταστροφές όλων των πανεπιστημιακών κτιρίων που είχαν καταληφθεί από εξεγερμένους.
Τάσο εξόφθαλμο ψέμα που ούτε καν οι φωτογραφίες της έγκριτης φυλλάδας δεν μπορούσαν να στηρίξουν την όλοι προσπάθεια λασπολογισης παραπληροφόρησης και κατασυκοφάντησης.

Προσοχή το κράτος κάνει καλά τη δουλεία του.

κόκκινοι αντι-ρεπόρτερ

Μέρες "χερσαίας" αλληλεγγύης

2009-01-04T00:37:00.000+02:00

Μέρες "χερσαίας" αλληλεγγύης
Αυτές τις ώρες ο στρατός του Ισραήλ βαδίζει μέσα στα στενά της Λωρίδας της Γάζας. Αφού έχει ισοπεδώσει με την αεροπορία και το ναυτικό τις βασικές επιβιοτικές υποδομές της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής του πλανήτη σπέρνει τις χερσαίες μηχανές του θανάτου. Ο αριθμός των νεκρών και τραυματιών παλαιστινίων είναι ανοιχτός ακόμη... πρέπει να συμπληρωθεί σύμφωνα με τους καταλόγους της Μοσάντ. Κάθε άτομο του "καταλόγου" συνοδεύεται στο θάνατο από την οικογένειά καθώς και ολόκληρη τη γειτονιά του...
Τα προσχήματα έχουν εκπέσει εδώ και χρόνια. Δεν χρειάζονται πια καν τα προσχήματα. Αυτό κάνει το σιωνισμό ακόμη πιο κυνικό, ακόμη πιο αλαζονικό, ακόμη πιο επικίνδυνο.

Η επιθετικότητα του Ισραήλ διαρκεί 60 χρόνια. Πολύ πριν γεννηθεί η Χαμάς...

Κάθε αντιστεκόμενος στις βουλές του Ισραήλ ονομαζόταν ανέκαθεν τρομοκράτης, πρώτα η Φατάχ και τώρα που η Φατάχ είναι πια δοσίλογη είναι σειρά της Χαμάς...

Οι λιγοστές εποχές που οι παλαιστίνιοι έμεναν αδρανείς, "ειρηνικοί", ψύχραιμοι και διαλλακτικοί ήταν οι χειρότερες γι' αυτούς. Οι περισσότεροι ισραηλινοί εποικισμοί φτιάχτηκαν εκείνες ακριβώς τις εποχές. Οι σιωνιστές έπαιρναν τη γη των παλαιστινίων ωμά, κυνικά, αδιάλλακτα...

Όχι άλλη "ειρήνη". Οι παλαιστίνιοι δεν είναι θύματα. Είναι αγωνιστές της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας.

Οι παλαιστίνιοι δεν είναι αντισημίτες. Έχουν συμπράξει, έχουν αποδεχτεί, έχουν αγαπηθεί, έχουν συναγωνιστεί με εβραίους ενάντια στον σιωνισμό. Στο σιωνισμό που είναι η χειρότερη και πιο θανάσιμη σύγχρονη εκδοχή του φασισμού.

Οι παλαιστίνιοι είναι που από το 1987 έχουν εμπνεύσει τα ριζοσπαστικά στοιχεία του δυτικού κόσμου με την ιντιφάντα: κοινωνική εξέγερση. Και μεις που, πριν λιγες μόλις εβδομάδες, είδαμε το φως της δικής μας ιντιφάντα να αστράφτει στην επικράτεια του κρατικού κυνισμού, ξέρουμε από αλληλεγγύη.
Ας την βγάλουμε στους δρόμους!

Τα μηνύματα αγώνα που μας έστελναν αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες από ολόκληρο τον κόσμο τις μέρες του Δεκέμβρη ήταν στοιχεία που δυνάμωναν τον ίδιο τον αγώνα μας, γίνονταν κομμάτι του. Αυτές τις μέρες είναι η σειρά μας να στείλουμε το δικό μας μήνυμα.
Θα γίνουμε κομμάτι του παλαιστινιακού αγώνα.
Και χαιρόμαστε γι' αυτό!

Πηγή: anarxikoiaigaleo.blogspot.com

Free Palestine

2009-01-02T23:34:00.002+02:00

Look into my eyes
Tell me what you see
You don't see a damn thing
'cause you can't relate to me
You're blinded by our differences
My life makes no sense to you
I'm the persecuted one
You're the red, white and blue

Each day you wake in tranquility
No fears to cross your eyes
Each day I wake in gratitude
Thanking God He let me rise
You worry about your education
And the bills you have to pay
I worry about my vulnerable life
And if I'll survive another day
Your biggest fear is getting a ticket
As you cruise your Cadillac
My fear is that the tank that has just left
Will turn around and come back

Ooohh, let's not cry tonight
I promise you one day it's through
Ohh my brothers, Ohh my sisters
Ooohh, shine a light for every soul that ain't with us no more
Ohh my brothers, Ohh my sisters

See I've known terror for quite some time
57 years so cruel
Terror breathes the air I breathe
It's the checkpoint on my way to school
Terror is the robbery of my land
And the torture of my mother
The imprisonment of my innocent father
The bullet in my baby brother
The bulldozers and the tanks
The gases and the guns
The bombs that fall outside my door
All due to your funds
You blame me for defending myself
Against the ways of my enemies
I'm terrorized in my own land (what)
And I'm the terrorist?

dont u think i see
that my enemy
has more guns than me
and more apaches than me
and more money than me
and stronger friends than me
or do you think i dont know my enemy?

my enemy is about the power of GREED
while this world has so many mouths to FEED
always taking never giving looking for a good living
for themselves but never for the people they been killing

so u wanna be friends with my enemy?
i advice u to become friends with me
cuz at least i know what justice means so i will never harm u
the culture of my ancestors will definitely charm you
what do you think would come from the cradle of humanity
the womb of mankind has produced its own prosperity

dont support the war machine, a machine of destruction
killing anything and everything for its own production
dont forget that every single day another victim falls
and this tragedy must end just listen to our calls

I'll keep holding on
Until the walls come tumbling down
and freedom is all around ... Free Palestine

-

everywhere i go
my name causes suspicion
is this is a terrorist talking
or is he really a physician

dont u know a palestinian is just another human and
a peace loving mother and a father and a child
dont u know were not terrorists, were targeted by terrorists
and the one with the gun is right on the other side

dont tell me ur eyes didnt see that wall
dont tell me ur ears didnt hear our calls
dont tell me rachel corrie was killed by an accident
cause everyone knows they were making her a precedent

we dont forget those heroes the heroes of our time
in a time where Greed is at the height of its crime
the ones who gave their lives for palestine
are forever in our hearts and in our minds

Πηγές:
mavrosgatos.blogspot.com
soundclick.com

Το 2009 θα είναι μια πραγματικά καλή χρονιά!

2009-01-02T22:44:00.000+02:00

Όλες οι τάξεις και όλα τα κόμματα ενώθηκαν τις μέρες του Ιούνη με το κόμμα της τάξης ενάντια στην προλεταριακή τάξη, ενάντια στο κόμμα της αναρχίας, του σοσιαλισμού, του κομμουνισμού. «Έσωσαν» την κοινωνία από τους «εχθρούς της κοινωνίας». Έδωσαν στο στρατό τους για σύνθημα το ρητό της παλιάς κοινωνίας –ιδιοκτησία, οικογένεια, θρησκεία, τάξη– και τον κάλεσαν στην αντεπαναστατική σταυροφορία.

Καρλ Μαρξ: Η 18η Μπριμέρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη.

Το 2008 δεν είναι βεβαίως 1848 και ευτυχώς ούτε την κατάληξή του πρόκειται να έχει. Ωστόσο, οι σπίθες που άναψαν απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα με την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου ήδη κάνουν το γύρο της Ευρώπης και του πλανήτη και ζεσταίνουν τις καρδιές των γάλλων μαθητών, των ισπανών αναρχοσυνδικαλιστών της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης, των γερμανών αυτόνομων, των ιταλών αγωνιστών των κοινωνικών κέντρων, των αριστερών της Κοπεγχάγης, των τούρκων αναρχικών… Φαίνεται πως η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν διευκολύνει μόνο την κυκλοφορία του εμπορεύματος και των κεφαλαίων αλλά και των αγώνων και –ποιος ξέρει;– ίσως αύριο και των εξεγέρσεων. Τα προβλήματα των εργαζομένων, της νεολαίας και των μεταναστών είναι παντού κοινά: το σημερινό ζοφερό τοπίο που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη συνθήκη της Λισσαβόνας, την οδηγία Μπολκεστάιν, το 65ωρο, τις οδηγίες για τους μετανάστες. Η «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, η απορύθμιση στην αγορά εργασίας (απολύσεις, μεταφορά εργοστασίων εκτός Ε.Ε., επισφάλεια, γραφεία ενοικιάσεως εργαζομένων, προγράμματα stage). Η συρρίκνωση του Δημόσιου Τομέα με τις ιδιωτικοποιήσεις στην υγεία και στην παιδεία, που πρακτικά καταργεί τα κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών. Η τραπεζική τοκογλυφία που αποφέρει υπερκέρδη, τα ασφαλιστικά ταμεία, που όχι μόνο παρέχουν τα ελάχιστα, αλλά είναι πλέον άδεια αφού έπαιξαν στο χρηματιστήριο τα χρήματα των ασφαλισμένων. Η χρηματοπιστωτική κρίση ήταν το κερασάκι στην τούρτα…

Για πρώτη φορά οι κρατούντες δεν υπόσχονται τίποτα. Προτείνουν στη νεολαία να δουλεύει περισσότερο –αν και όταν δουλεύει– και να ζει λιγότερο.

Επιπλέον, η δολοφονία του 15χρονου μαθητή δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η κρατική βία στη μεταπολιτευτική Ελλάδα αριθμεί εκατοντάδες νεκρούς: διαδηλωτές, φυλακισμένους, κρατουμένους σε αστυνομικά τμήματα, εποχούμενους πολίτες που δεν σταμάτησαν σε κάποιο σήμα τροχαίου ή αστυφύλακα…

Στην εξέγερση συναντήθηκαν οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων με το γαβριά μετανάστη, οι εξηντάρηδες της εργατικής συνέλευσης του Πολυτεχνείου του ’73 με τους εικοσάχρονους φοιτητές, οι αναρχικοί με τους ακροαριστερούς και τα μέλη του κοινοβουλευτικού ΣΥΡΙΖΑ, οι λούμπεν με τους άνεργους και τους απολυμένους, η γενιά των 700 ευρώ με τη γενιά των 400 ευρώ. Οι τσιγγάνοι τιμώντας τη μνήμη των νεκρών τους από την αστυνομική βία πολιόρκησαν το αστυνομικό τμήμα στο Ζεφύρι, το ίδιο έκαναν μαθητές σε αριστοκρατικά προάστια.

Οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι μένουν δίχως ερμηνευτικά εργαλεία. Οι πολιτικοί διότι πίστεψαν πως η δημοκρατία εξαντλείται στο να παριστάνουν οι βουλευτές πως ασκούν κοινοβουλευτικό έλεγχο και η κυβέρνηση να καμώνεται πως τους απαντά. Η φενακισμένη δημοσιογραφία της άρχουσας τάξης διότι είναι απομονωμένη από τις κοινωνικές διεργασίες, ζώντας στην εικονική πραγματικότητα πίσω από τα τηλεοπτικά πλατό και στο δήθεν δημοκρατικό διάλογο των τηλεπαραθύρων και επιπλέον εγκλωβισμένη για χρόνια στο οξύμωρο σχήμα των «300 γνωστών-αγνώστων των Εξαρχείων». 300 όπως οι προβοκάτορες (σύμφωνα με το ΚΚΕ) του Πολυτεχνείου του ’73 και «γνωστοί» στην αστυνομία, αφού είναι πράκτορες – πουλημένοι στις Βρυξέλλες ή στη Γουόλ Στριτ, δεν το διευκρίνισε ποτέ ούτε ο Περισσός ούτε ο Πρετεντέρης.

Έτσι περάσαμε στους «κουκουλοφόρους» και κανείς δεν αναρωτήθηκε το αυτονόητο: Μήπως οι διαδηλωτές φοράνε κουκούλες για να μη συλληφθούν αργότερα από την αστυνομία; Ταυτοχρόνως, αφού η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου, κράτος και κεφάλαιο ρίχνουν στη μάχη τις εφεδρείες τους: το ΚΚΕ. Η κ. Παπαρήγα, αφού «τράβηξε το αυτί» της ηγεσίας του Συνασπισμού, προχώρησε ακόμη παραπέρα, κάνοντας λόγο για «εκτός Ελλάδος κέντρα που σχεδιάζουν τη δράση των κουκουλοφόρων», χωρίς καν να αναρωτηθεί γιατί τη χειροκροτεί ο κ. Καρατζαφέρης.

Χέρι-χέρι ο σταλινισμός με την ακροδεξιά και τα golden boy της δημοσιογραφίας.

Στην άλλη πλευρά των οδοφραγμάτων, οι εξεγερμένοι. Μπορεί να μην έχουν διαβάσει όλοι Αριστοτέλη και Καστοριάδη και να μην μπορούν να ορίσουν επακριβώς τα καθεστώτα που ζούμε ως φιλελεύθερες ολιγαρχίες (που πλέον τείνουν σε αυταρχικές ολιγαρχίες), αλλά γνωρίζουν πολύ καλά πως ο δημοκρατικός διάλογος για τον οποίο κόπτονται οι κρατούντες δεν τους περιλαμβάνει, πως η δημοκρατία είναι ή άμεση ή τίποτα. Όταν δημιουργήσουν τις δημοκρατικές δομές τους και τους αντιθεσμούς τους, τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο επικίνδυνα για την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων από κάποιες σπασμένες βιτρίνες και πολύ πιο ουσιαστικά για την κοινωνία.

Το 2009 θα είναι μια πραγματικά καλή χρονιά!

Μιχαήλ Πρωτοψάλτης,

καθηγητής Φυσικής-εκδότης (ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ)

πανελλαδικο καλεσμα στη λαρισα στις 17-01-09

2009-01-02T22:30:00.000+02:00

25 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
17 ΑΝΗΛΙΚΟΙ
4 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ
19 ΜΕ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 17 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

-ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
-ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ
-ΚΑΤΩ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ

ΚΙΝΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Υ.Γ.θα υπαρξει ενημερωση για αφισα κειμενο και ωρα προσυγκεντρωσης

ενημερωση από την πορεία στη λάρισα

2008-12-29T23:42:00.001+02:00

η πορεία που κάλεσε η κατάληψη της ιατρικής ξεκίνησε με περίπου 250-300 άτομα ενώ στην πορεία ο αριθμός των διαδηλωτών αυξήθηκε.πολλή ώρα στους δρόμους ,δυνατός παλμός με αντικρατικά,αντιφασιστικά και συνθήματα αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες.΄Μπογιές πετάχτηκαν στο δικαστικό μέγαρο ενώ συνθήματα γράφτηκαν στα τζάμια του δημαρχείου.μετά την πορεία πραγματοποιήθηκε λαική συνέλευση

σύντομα λογικά θα καλεστεί και παννελλαδική πορεία στην λάρισα για τα μέσα ιανουαρίου.

ο τρομονόμος δεν θα εφαρμοστεί.

η κατάληψη συνεχίζεται

επόμενη λαική συνέλευση άυριο τρίτη 21:00 στο αμφιθέατρο της ιατρικής

Γίνε κουκουλοφόρος!..

2008-12-29T23:41:00.001+02:00

Γίνε κουκουλοφόρος!..

Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ

ΕΙΝΑΙ πολύ απλό! Σπας τον κουμπαρά, μετράς τα ψιλά, μπαίνεις στο μαγαζί προσέχοντας μην πέσεις πάνω στη βιτρίνα και... σπάσει, αγοράζεις ένα μπουφάν με κουκούλα και δεν ξαναβρέχεται ποτέ πια το κεφαλάκι σου. Ω, ναι! Είσαι πλέον ένας κουκουλοφόρος! Γνωστός για όσους σε γνωρίζουν και άγνωστος για όλους τους άλλους που δεν σε γνωρίζουν...

ΘΑ έλεγα ότι έχουν κάλο στο μυαλό ή ότι παίρνουν ληγμένα ναρκωτικά όσοι στιγματίζουν ως κουκουλοφόρους τα δεκάδες χιλιάδες 15χρονα (διά να μην είπω: και 8χρονα!) που πολιόρκησαν τις τελευταίες μέρες όλα τα αστυνομικά τμήματα σε περισσότερες από 100 πόλεις και γειτονιές. Δεν το λέω όμως... Γιατί εκείνοι που αντιμετωπίζουν τούτους δω τους πιτσιρικάδες σαν τον εσωτερικό εχθρό με το κρυμμένο πρόσωπο ή είναι κατ' επάγγελμα καθεστωτικοί προβοκάτορες ή πρόκειται για τους γνωστούς πολιτικάντηδες που δεν θέλουν να καταλάβουν αυτό που συνέβη. Δεν έλαβαν το μήνυμα και φυσικά δεν επιθυμούν ν' αλλάξει τίποτα εδώ χάμου.

ΑΝ κάποια φορά η ζωή σ' τα φέρει έτσι (και για τη «μαρίδα» ήταν η πρώτη φορά) να πετάξεις ένα νεραντζάκι, μια πετρούλα (διά να μην πούμε: μολότοφ), για να μη σε μαρκάρουν φοράς την κουκούλα που αγόρασες! Τόσο απλά... Και για ν' αποφύγεις τα δακρυγόνα ένα μαντιλάκι, κάτι, να καλύψεις το πρόσωπό σου. Τα παιδιά που πετούσαν νεράντζια στην κηδεία του Αλέξη ήταν... ακουκούλωτοι συμμαθητές του από τη σχολή Μωραΐτη. Οταν τους έριξαν χημικά έγιναν αναγκαστικά κουκουλοφόροι...

ΓΙΑΤΙ δεν κάνουμε την πιο απλή σκέψη, αντί να υπερπολιτικοποιούμε γελοιωδώς τις αντιδράσεις των εφήβων. Εμείς μεγαλώσαμε σε αλάνες. Παίζαμε νεραντζοπόλεμο με παιδιά της απάνω γειτονιάς. Κάποια στιγμή η όλη φάση χόντρυνε και το μετατρέψαμε σε πετροπόλεμο. Μέχρι που άνοιξε ένα κεφαλάκι και βάλαμε τα κλάματα. Τούτα δω τα παιδάκια είναι κλεισμένα σαν αγριμάκια στα διαμερίσματα και δεν έχουν να παίξουν πουθενά. Πώς να εκτονωθούν; Επαθαν φοβερό ψυχολογικό σοκ με τη δολοφονία του συνομηλίκου τους, τα 'χουν σαλτάρει και με την εντατικοποίηση στα σχολεία - φροντιστήρια κι όταν άρχισε ο νεραντζοπόλεμος στα αστυνομικά τμήματα, μπήκαν στο παιχνίδι.

ΤΟ 'ΧΟΥΜΕ ξαναγράψει. Κατηγορούσαν οι βολεμένοι τα σημερινά πιτσιρίκια ότι είναι αφάσια και απολίτικα. Αρπα την τώρα. Εμείς μεγαλώσαμε με ενοχές, τρώγαμε σφαλιάρα σβουριχτή από τον πατέρα μας άμα κάναμε αταξία. Τα παιδιά ετούτα τα πάρκαραν στους παιδικούς σταθμούς, οι γονείς τους δουλεύουν διπλοβάρδιες για να τα φέρουν βόλτα, δεν προλαβαίνουν να πολυασχοληθούν μαζί τους. Σ' όλα είναι πιο free και η βία που βιώνουν πλέον, ψυχολογική!

ΕΜΕΙΣ τρώγαμε αποβολή αν μας μετρούσαν το μαλλί στην προσευχή και δεν ήμασταν κουρεμένοι με την ψιλή. Τα κορίτσια ήταν υποχρεωμένα να φοράνε μπλε καλοσιδερωμένες ποδιές, άσπρη κορδέλα στα μαλλιά και μια... κουκουβάγια στο πέτο. Μπαράκια δεν υπήρχαν. Τι να λέμε τώρα! Αμα κυκλοφορούσες μετά το σούρουπο σε συνελάμβαναν με την κατηγορία «επεριφέρετο ασκόπως», μας καρπάζωναν οι ασφαλίτες και το θεωρούσαμε φυσιολογικό...

Η ΔΙΚΗ μας γενιά αντέδρασε δυναμικά και τ' άλλαξε όλα αυτά! Τα Γυμνάσια έγιναν μικτά (εμείς των αρρένων δεν τολμούσαμε να πλησιάσουμε το θηλέων) και τα σημερινά παιδιά πάνε στο σχολείο με πολύχρωμα ρούχα, με σκουλαρίκια, παραμάνες, δεν τα καταπιέζει για την εμφάνισή τους κανείς πια. Αλλαξε και η νοοτροπία: έχει μειωθεί η ενδοοικογενειακή βία. Είναι πιο ενημερωμένη κάθε νέα γενιά. Μπαίνει στο Ιντερνετ και μπορεί να τα μάθει όλα! Ενώ εμείς είχαμε την τύφλα μας.

ΕΤΣΙ έχουν τα πράγματα, φίλε μου. Αν γινόταν σήμερα μια χούντα ξανά θα 'κανε χίλια Πολυτεχνεία σε χρόνο dt, με SMS από τα κινητά η νέα γενιά. Ευτυχώς έχουν βιώσει την ελευθερία και δεν ανέχονται καμιά καταπίεση. Γι' αυτό μπορούν να θυμώνουν, να οργίζονται όταν τους σταματάει ο μπάτσος με το παπάκι μετά τη συναυλία. Οταν τους πουλάει τσαμπουκά, τους προσβάλλει και χαλβαδιάζει το ωραίο το γκομενάκι που 'χουν στο πίσω κάθισμα. Και να τα κάνουν όλα λίμπα όταν δολοφονούν τον συμμαθητή τους.

ΔΕΝ αξιολογείς που φώναζαν οι «βάζελοι» στο ποδόσφαιρο και προχθές στο μπάσκετ «μπάτσοι - γουρούνια - δολοφόνοι»; Είναι όλη η βαζελοεξέδρα φιλο-κουκουλοφορέ; Διαβάζουν βιβλία του Μπακούνιν στο ημίχρονο; Πόσα θες να μας τρελάνεις; Μήπως εσύ φοράς κουκούλα στο μυαλό;

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/12/2008

Κουκουλοφόρος; Αντιεξουσιαστής; Αναρχικός; Φοιτητής;

2008-12-29T23:19:00.001+02:00

Αυτές τις μέρες επιχειρείται μια συστηματική δημιουργία εννοιών από τα mainstream ΜΜΕ και η προσεκτική χρήση λέξεων, αλλά και εικόνων που διαμορφώνουν ένα κλίμα. Έχοντας συμμετάσχει από τα μαθητικά μου χρόνια σε διαδηλώσεις, έχοντας αντίστοιχα αναγνώσματα και επαφή με χώρους που λειτουργούν με αυτο-οργάνωση, είμαι σε θέση να αντιληφθώ με μεγάλη ασφάλεια το τι ακριβώς βρίσκεται, αλλά και γιατί βρίσκεται, κάτω από τις κουκούλες. Νόμιζα πως ολοένα και περισσότεροι είναι σε θέση να το αντιληφθούν. Παρόλα αυτά, τόσο καιρό έκανα το λάθος να θεωρώ πως δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τόση άγνοια.

Περνάω λοιπόν αμέσως στην "ανάλυση" του τι σημαίνει κουκουλοφόρος. Κουκουλοφόρος λοιπόν είναι πολύ απλά οποιοσδήποτε φέρει κουκούλα. Η κουκούλα - ως γνωστόν - χρησιμοποιείται από μερίδα πολιτών αυτής της χώρας τον καιρό αυτό όχι για λόγους μόδας αλλά για τους πρακτικούς λόγους που θα αναφέρω παρακάτω και δεν αποτελεί αδίκημα (ακόμα αν και το πρότεινε ο βουλευτής της ΝΔ κος Μιχαλολιάκος) με τους όρους της αστικής δημοκρατίας στην οποία ζούμε. Οι λόγοι λοιπόν είναι οι ακόλουθοι:

Καταρχήν το να μη γίνει γνωστό το πρόσωπο και η ταυτότητα του ατόμου που τη χρησιμοποιεί. Ως αντεπιχείρημα ακούγεται συχνά ότι κάθε ένας πρέπει να μπορεί να κάνει ό,τι επιλέγει, με εμφανές πρόσωπο. Αν αυτό συνέβαινε, τότε καμία εξέγερση ή επανάσταση δεν θα είχε σημειωθεί. Διαχρονικά, εκείνος που επιδιώκει την ανατροπή, μιας όποιας, κατάστασης εξουσίας (ξένη κυριαρχία, δικτατορία, ανατροπή αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος κ.α.) δεν επιθυμεί την αναγνώριση της ταυτότητάς του καθώς αυτό θα τερματίσει τη δράση του (τερματισμός δράσης προς ανιδιοτελή ή εμμέσως ιδιοτελή σκοπό) αλλά και θα περιορίσει απόλυτα την όποια ατομική του ελευθερία ή ακόμα και την ύπαρξή του (άμεσα ιδιοτελής αίσθηση απειλής). Τέλος, η κουκούλα προστατεύει - εν μέρει - από δακρυγόνα και χημικά.

Αναρχικός-Αντιεξουσιαστής

Αντιεξουσιαστής είναι οποιοσδήποτε θέτει εαυτόν εναντίον της εξουσίας και κατά συνέπεια - μέσα από την ατομική του δράση - επιδιώκει έναν τρόπο λειτουργίας των συστημάτων στα οποία εμπλέκεται (οικογένεια, κοινωνία, λοιπές ομάδες), ο οποίος δεν θα είναι συμβατός με οποιαδήποτε εξουσιαστική διαδικασία.

Αναρχικός είναι οποιοσδήποτε επιθυμεί και οραματίζεται μια κοινωνία χωρίς εξουσία η οποία θα διαχειρίζεται τις ανάγκες της και θα αποφασίζει μέσω της αυτο-οργάνωσης. Ο ορισμός που δίνω δεν είναι πλήρης, καθώς αυτό δεν είναι δυνατό για έναν πολιτικό όρο. Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο όρος αναρχικός δε συνεπάγεται μια κατάσταση χωρίς ατομικές αρχές αλλά χωρίς εξουσία.

Οι δύο παραπάνω έννοιες όμως, σχεδόν ταυτίζονται από τα ΜΜΕ. Από που προκύπτει πως όποιος φοράει κουκούλα αυτές τις μέρες είναι κατά ανάγκη και αναρχικός ή αντιεξουσιαστής; Από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA τις πρώτες ώρες των γεγονότων ακούστηκε μάλιστα η ερώτηση: "Είναι φοιτητές ή κουκουλοφόροι;" Απαγορεύεται δηλαδή ο φοιτητής να είναι και κουκουλοφόρος;

Γνωστός-Άγνωστος

Μια άλλη λέξη που χρησιμοποιείται ευρέως... Αυτή καταλαβαίνουν όλοι τι σημαίνει. Όμως ποιοι είναι οι γνωστοί-άγνωστοι; Για μένα μέσα στο πλήθος αυτό οι περισσότεροι είναι άγνωστοι, με κουκούλες ή χωρίς, και ξέρω πως δε βρίσκονται στο δρόμο για να γνωριστούμε. Γιατί δηλαδή θα έπρεπε να είναι γνωστοί στους δημοσιογράφους που χρησιμοποιούν τον όρο;

Η χρήση και η σύγχυση των όρων είναι εσκεμμένη μέσα στο γενικότερο μήνυμα ότι τα Εξάρχεια βρίθουν περιθωριοποιημένων (οι "καλοί" βρίσκονται στο Κολωνάκι και τη Γλυφάδα), οι αναρχικοί είναι αλήτες κλπ. Είναι τόσος ο θυμός των μέσων για την οποιαδήποτε αντίδραση συνταράσσει την εξουσία (όχι μόνο την κυβέρνηση) που σπεύδουν είτε να τη φιμώσουν (ελάχιστα μεταδίδουν ειδήσεις για συγκεντρώσεις και ειδικά για όσες δεν έχουν επεισόδια), είτε να τη μεταδώσουν παραποιημένη.

Κακά τα ψέματα. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι έννοιες κοινωνική ειρήνη και δημοκρατία είναι επίπλαστες και ψευδείς. Ουδεμία σχέση έχει, ακόμα και με τη δημοκρατία, η επιλεκτική και διαστρεβλωμένη ενημέρωση, η κρατική βία, η διαπλοκή, η απουσία ευκαιριών για τους νέους, η περιχαρακωμένη εκπαίδευση και οι μισθοί πείνας. Δημοκρατία κύριοι, δε σημαίνει «μίλα εσύ δε σ' ακούει κανείς εγώ κάνω ότι γουστάρω». Μην κοκορεύεστε λοιπόν πως η δημοκρατία γεννήθηκε εδώ. Ακόμα και η αρχαιοελληνική δημοκρατία είναι αντικείμενο κριτικής στο εδώ και τώρα, αλλά ούτε καν αυτή δεν μπορείτε να εφαρμόσετε σήμερα...

Κουκούλα αυτές τις μέρες δε φοράνε μόνο αναρχικοί. "Κουκούλα" φοράει όλο το εξεγερμένο κομμάτι της κοινωνίας, που δεν ανέχεται άλλο την πρόκληση. Μέσα σε αυτό το κομμάτι ανήκουν νέοι που δεν ασχολήθηκαν ποτέ ξανά με την πολιτική, αναρχικοί, ανένταχτοι, ενταγμένοι, μετανάστες, χρήστες ουσιών, άλλα περιθωριοποιημένα και ετικετοποιημένα κομμάτια του κοινωνικού μας συνόλου, ευαίσθητοι άνθρωποι που έχουν το ελάττωμα να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Όλο αυτό είναι κίνημα από ανθρώπους που ο καθένας από το δικό του μετερίζι φέρνει αυτή την κοινωνία ένα βήμα πιο κοντά στην ανατροπή, ένα βήμα πιο κοντά στην κοινωνική υγεία.

Θα αναρωτηθεί κάποιος: «Μα καλά, με βία;» Η αναρχική θεωρία καταδικάζει τη βία στην αναρχική κοινωνία. Ο πυρετός όμως δεν είναι η ασθένεια. Ο πυρετός είναι το σύμπτωμα. Μέσω αυτού, ο υγιής οργανισμός αντιστέκεται στη νόσο. Εξάλλου, ακόμη κι αν το δούμε με επικοινωνιακούς όρους, η επικοινωνία και η ποιότητά της δεν εξαρτώνται μόνο από τον ομιλητή αλλά και από τον ακροατή. Αν η εξουσία δεν ακούει τους πολίτες της, τότε θα αναγκαστεί...

Σας παρακαλώ μην μπαίνετε για μια ακόμα φορά σε συγκρίσεις "καλής" και "κακής" εξουσίας σε αυτή τη χώρα. Η σύγκριση έγινε κατά το παρελθόν και έδειξε πως δεν είναι η διέξοδος στο κοινωνικοπολιτικό αδιέξοδο αυτής της χώρας. Ξαφνικά λοιπόν, ο συντηρητικός - πολιτικά - Έλληνας ανακάλυψε πως το ΠΑΣΟΚ και ο George Papandreou είναι το χάπι που θα φέρει τη λύση... Ίδιο χάπι, ίδιο χρύσωμα... Αν είσαι υγιής πολιτικά και δε σου αρέσει η βία διαδήλωσε ειρηνικά, κατέβα στις ελεύθερες πολιτικές δομές και διατύπωσε την άποψή σου. Αποσύνδεσε την πολιτική από τα κόμματα, ανέλαβε την ευθύνη σου ως Πολίτης. Αυτό είναι πολιτική υγεία. Άκου, μίλα και πάψε να χρησιμοποιείς ως άλλοθι για την γκρίνια σου το "λάθος χαρτί" που ρίχνεις μια φορά κάθε 4 χρόνια.

Όσο για τα μαγαζιά που κάηκαν; Αναρωτιέστε τι μπορεί να σκέφτεται κάποιος που το κάνει; Από το «δε με νοιάζουν οι βιτρίνες μπροστά σε μια ζωή», το «κι εσύ φταις γιατί σαν αφεντικό συμμετέχεις στον πιεστικό μηχανισμό των 700 ευρώ» μέχρι το «εγώ είμαι εδώ έξω και παλεύω κάθε μέρα κι εσείς με αγνοείτε, τώρα που τα σπάω θα με ακούσετε». Εδώ που τα λέμε, αν δεν είχαν γίνει επεισόδια δεν θα είχε ακουστεί το θέμα, όπως έχει γίνει σε τόσες άλλες περιπτώσεις και όπως γίνεται από τότε που τα επεισόδια μειώθηκαν. Αλλά ακόμα και όσοι, μετά τα παραπάνω, δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει εκεί έξω, θα περιοριστώ στο να σας πω πως οι κουκουλοφόροι - όπως σας αρέσει να τους αποκαλείτε - δεν είναι κόμμα. Ο καθένας έχει ατομική ευθύνη για ό,τι κάνει. Αν λοιπόν τη στιγμή που κάποιος είναι στο δρόμο και πετάει πέτρες, κάποιος άλλος αποφασίσει να κάψει ένα ψιλικατζίδικο, αντιλαμβάνεστε πως δεν είναι συλλογική αλλά προσωπική επιλογή αυτού που το κάνει και ο οποίος φέρει την ευθύνη για αυτό.

Να ξυπνήσουμε λοιπόν. Το να μένουμε σε ένα "τώρα" που μας παραβιάζει, το να μένουμε στο δεδομένο γιατί θέλουμε να βρούμε έτοιμο το πολιτικό αύριο δεν είναι η λύση. Η λύση είναι η αντίληψη και η ανατροπή ενός συστήματος που μας προσβάλλει και η αντικατάστασή του από τη βούλησή μας. Ο πρόεδρος της Γαλλίας και της Ε.Ε. κος Σαρκοζί δήλωσε πρόσφατα: «Στις δημοκρατίες δεν αποφασίζει ο δρόμος». Λάθος κε Σαρκοζί. Τις δημοκρατίες τις δημιουργεί, τις συντηρεί και τις ανατρέπει ο δρόμος. Για αυτόν υπάρχουν και σε αυτόν απευθύνονται. Οι δημοκρατίες δεν κατοικούν σε φυλακές, σε μουντά πολιτικά γραφεία, σε βρώμικες δοσοληψίες και σε παιδικά δωμάτια ανέργων πτυχιούχων... Στο δρόμο κατοικούν. Εκεί παίρνουν αέρα και αναπνέουν.

© enfo.gr - Στέφανος Σταυρινός

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Λάρισα

2008-12-29T14:44:00.000+02:00

Πριν απο μερικά λεπτά ομάδα 50 περίπου διαδηλωτων συγκεντρώθηκαν έξω απο το κατάστημα του προέδρου του εμπορικού συλλόγου Λάρισας, κολλήσαν αφίσες στις βιτρίνες του και φωνάξαν συνθήματα εναντιον του.
Ο Τζίκας ενω τις μέρες των αναταραχών ΔΕΝ ειχε πειραχτεί ουτε ενα καταστημα στην πόλη της Λάρισας παρα μόνο τράπεζες εβγαινε και τρομοκρατούσε τους εμπόρους πως " 'ηρθαν οι κουκουλοφόροι να μας σπάσουν τα μαγαζιά".
Για μέρες εβγαινε και στα τοπικά μμε βγάζοντας λογίδρια κατά των διαδηλωτων και αποπροσανατόλιζε την κοινή γνώμη ωστε να στρέψει τον κόσμο εναντίον των εξεγερμένων χρησιμοποιώντας φυσικα και τους γνωστούς σε όλους μας "αγανακτισμένους πολίτες"
Η σημερινή συγκέντρωση έληξε φυσικά ειρηνικά.
Οι πληροφορίες είναι απο έμπορο της Λάρισας ο οποίος απο την αρχή ήταν σε εντονη αντιπαράθεση με τις φασιστικές απόψεις του Τζίκα.

Διαγωνισμός Δημιουργίας : Επανάσταση με φαντασία

2008-12-28T14:44:00.000+02:00

Στις δύσκολες μέρες που περάσαμε με τη δολοφονία του Αλέξη , τις πορείες, τις διαμαρτυρίες, τις καταστροφές, τις διεκδικήσεις της νεολαίας και όχι μόνο,
τις αντιδράσεις στη βία και τον αυταρχισμό, αναδείχθηκαν δυνάμεις που συνειδητοποίησαν τη δύσκολη κοινωνική πραγματικότητα και την έκφρασαν με το δικό τους τρόπο.
Το artfools ξεκινά μια προσπάθεια να δώσει την ευκαιρία σε όσους συγκινήθηκαν, εξοργίσθηκαν, ενθουσιάσθηκαν, ανακάλυψαν έναν άλλο εαυτό μέσα τους να το εκφράσουν μέσα από την αυθόρμητη έμπνευσή τους.
Προκηρύξαμε ένα Διαγωνισμό Δημιουργίας με θέμα: “Επανάσταση με φαντασία”.
΄Ένα διαγωνισμό που αφορά όλους και με όλα τα μέσα !! Αποτυπώστε τη γνώμη σας για τα γεγονότα με: Ζωγραφική, Σκίτσο, Γελοιογραφία, Καρικατούρα, comics- graffiti, animation,

και στείλτε το ηλεκτρονικά στο sophie.crazycreations (at) gmail.com.
ή ταχυδρομικά, στην Διεύθυνση : κ. Α. Σδράλλη Νικ. Φωκά 15 Τ.Κ. 41335 Λάρισα.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το site www.artfools.gr

Το artfools θα διοργανώσει έκθεση σε κεντρικό χώρο της Λάρισας και θα βραβεύσει τα καλύτερα. Επίσης θα καταβληθεί προσπάθεια να κυκλοφορήσουν σε ειδικό έντυπο που θα διατεθεί δωρεάν σε περιορισμένα αντίτυπα.
Υπεύθυνοι του Διαγωνισμού είναι οι συνεργάτες μας
Σοφία Αλεξοπούλου sophie.crazycreations (at) gmail.com και,
Δημήτρης Αμβράζης dimitrisamvrazis@hotmail.com

πηγη: artfools.gr

πορεία στη λάρισα την δευτέρα

2008-12-28T02:03:00.000+02:00

Αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές,

οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές

Με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό, ένα κύμα οργής ξέσπασε σε όλη τη χώρα. Άτομα από διάφορες κοινωνικές ομάδες, μαθητές, μετανάστες, άνεργοι, φοιτητές, εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους. Για 2 εβδομάδες αναταράχτηκε η κοινωνική γαλήνη και η κανονικότητα. Η οργή εκφράστηκε μέσα από πορείες και εκτεταμένες συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία, επιθέσεις σε τράπεζες, καταλήψεις σε δημόσια κτίρια και παρεμβάσεις σε Μ.Μ.Ε. .

Παράλληλα όμως οξύνθηκε και η κρατική καταστολή. Τόνοι χημικών έπνιξαν τα κέντρα μικρών και μεγάλων πόλεων. Εκατοντάδες άνθρωποι ξυλοκοπούνται από τις «δυνάμεις ασφαλείας» και 200 περίπου συλλαμβάνονται, ενώ πολλοί από αυτούς προφυλακίζονται αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες.

Μέσα στο γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας στη Λάρισα, τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου συλλαμβάνονται 19 άτομα, εκ των οποίων 17 ανήλικοι. Όλοι κατηγορούνται με βάση τον τρομονόμο. Την επομένη, ο δήμαρχος Τζανακούλης και ο πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου Τζίκας, σε άψογη συνεργασία με την αστυνομία, παραπλανώντας και τρομοκρατώντας ,κινητοποιεί ακροδεξιούς, παρακρατικούς και δήθεν «αγανακτισμένους πολίτες», σκορπώντας φήμες ότι ορδές κουκουλοφόρων καταφθάνουν για να καταστρέψουν την πόλη. Κρατώντας ρόπαλα, σε ένα παραλήρημα πατριωτισμού και σεξισμού, βρίζουν και προπηλακίζουν κόσμο στο κέντρο της πόλης. «Βοηθούν» σε 6 νέες συλλήψεις, ενώ επαίρονται ότι πήραν το νόμο στα χέρια τους. Το αποκορύφωμα είναι η προφυλάκιση 4 εξ’ αυτών.

Μεγάλη σημασία έχει ότι για πρώτη φορά εφαρμόζεται ο τρομονόμος σε διαδηλωτές. Με ένα γελοίο κατηγορητήριο, κατηγορούν ανήλικους για σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης. Με αυτό τον τρόπο στοχοποιούνται ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες που επιλέγουν να αντιστέκονται. Πλέον, ο τρομονόμος αφορά και συγχρόνως απειλεί ολόκληρη την κοινωνία. Αν στην αρχή του πλήττει ανήλικους, μπορούμε να φανταστούμε τη συνέχεια…εργαζόμενοι που διεκδικούν, φοιτητές που διαδηλώνουν, οποιοσδήποτε αντιστέκεται είναι στόχος. Ο τρομονόμος είναι ουσιαστικά η θωράκιση του κράτους στον «εσωτερικό εχθρό».

Μέσα σ’ όλα αυτά η θέση μας δεν μπορεί να είναι στον «καναπέ», αλλά στο δρόμο. Απέναντι στη γενικευμένη απάθεια και τον ατομισμό προτάσσουμε την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Αν δεν αντισταθούμε, θα καταλήξουμε σε μια κοινωνία όπου η κυρίαρχη αξία θα είναι η ρουφιανιά και κινητήριος δύναμη ο φόβος.

Καλούμε σε πορεία την Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου, 18:00.

Προσυγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

ΝΑ ΠΕΣΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ

κατειλημμένος χώρος ιατρικής

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΗΣΑΠ - ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

2008-12-28T01:54:00.002+02:00

Σήμερα 27/12 καταλάβαμε τα κεντρικά γραφεία του ΗΣΑΠ σαν μια πρώτη απάντηση απέναντι στην δολοφονική επίθεση που δέχτηκε με βιτριόλι στο πρόσωπο η Κωνσταντίνα Κούνεβα στις 23/12/2008 ενώ γύριζε από την δουλειά της.

Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική του Ευαγγελισμού με σοβαρά προβλήματα στην όραση και το αναπνευστικό.

Ποια είναι η Κωνσταντίνα; Και γιατί χτυπήθηκε;

Η Κωνσταντίνα είναι μία από τις εκατοντάδες μετανάστριες εργάτριες που εργάζεται χρόνια σαν καθαρίστρια σε καθεστώς υπενοικίασης. Είναι γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών-στριών και Οικιακού Προσωπικού, μάχιμη συνδικαλίστρια, γνωστή για τη στάση της σε πολλά αφεντικά. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα είχε έρθει σε κόντρα με ην εργοδοσία «ΟΙΚΟΜΕΤ» διεκδικώντας ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων γι’ αυτήν και τις συναδέλφισσές της και καταγγέλοντας τις παρανομίες στη μισθοδοσία. Έχει προηγηθεί η εκδικητική απόλυση της μητέρας της από την ίδια εταιρεία, δυσμενής μετάθεση της ίδιας στο Μαρούσι ενώ εκκρεμεί τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας στις 5/1/09 ύστερα από καταγγελία της. Πράγματα καθόλου άγνωστα στο χώρο των εταιρειών καθαριότητας και υπενοικίασης εργαζομένων. Ίσα – ίσα.

Οι καθυστερημένες συμβάσεις, τα κλεμμένα μεροκάματα, οι κλεμμένες υπερωρίες, η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτά που υπογράφουν οι εργαζόμενοι και σ’ αυτά που πραγματικά παίρνουν, η επιλογή σχεδόν αποκλειστικά μεταναστριών και μεταναστών με πράσινη κάρτα ώστε να βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, η μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ, πάντα με την κάλυψη του δημοσίου και των μιζαδόρων στελεχών του, που γνωρίζουν, υποθάλπουν και ενισχύουν τις μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας, συνθέτουν τον κανόνα στους εργολάβους καθαριότητας.

Ειδικά στην «ΟΙΚΟΜΕΤ», μια πανελλαδική εταιρεία καθαρισμού και υπενοικίασης εργατών, ιδιοκτησίας Νικήτα Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ, που απασχολεί «επίσημα» 800 εργαζόμενους (οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μιλούν τουλάχιστον για διπλάσιους ενώ τα τελευταία 3 χρόνια έχουν περάσει πάνω από 3000), η εργοδοτική παρανομία αποτελεί καθημερινότητα. Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να υπογράφουν λευκές συμβάσεις, οι οποίες δεν φτάνουν ποτέ στα χέρια τους. Δουλεύουν 6 ώρες και πληρώνονται για 4,5 (μισθός και ένσημα) για να μην ξεπερνούν τις 30 ώρες ώστε να γλιτώνει το αφεντικό την ένταξή τους στα βαρέα. Τρομοκρατούνται, μετατίθενται δυσμενώς, απολύονται και εκβιάζονται με οικειοθελή αποχώρηση (εργαζόμενη απειλήθηκε από την εργοδοσία, κρατούμενη για 4 ώρες σε χώρο της εταιρείας μέχρι να υπογράψει την παραίτησή της). Το αφεντικό στήνει εργοδοτικό σωματείο για να χειραγωγήσει τους εργαζόμενους ενώ απολύει και προσλαμβάνει κατά βούληση μη αφήνοντας κανένα περιθώριο εργασιακής επικοινωνίας και συλλογικής δράσης.

Τι σχέση έχει όμως η ΟΙΚΟΜΕΤ με τον ΗΣΑΠ;

Η ΟΙΚΟΜΕΤ έχει αναλάβει εργολαβικά την καθαριότητα του ΗΣΑΠ (αλλά και άλλων δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων) επειδή μπορεί και «προσφέρει» το φτηνότερο πακέτο με τους μέγιστους όρους εκμετάλλευσης και υποτίμησης της εργασίας. Ένα τέτοιο καθεστώς «προσφοράς και ζήτησης» έχει οργανωθεί βάσει δημόσιων οργανισμών ένας από τους οποίους είναι και ο ΗΣΑΠ. Ο ΗΣΑΠ είναι συνένοχος στη διατήρηση αυτού του καθεστώτος άγριας εκμετάλλευσης παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες που είχαν γίνει από την πλευρά του σωματείου.

Η δολοφονική επίθεση ενάντια στη συναδέλφισσά μας είχε χαρακτήρα εκδίκησης και παραδειγματισμού.

Ο στόχος δεν ήταν τυχαίος: Γυναίκα, μετανάστρια, μάχιμη συνδικαλίστρια, μητέρα ανήλικου παιδιού, όσο πιο ευάλωτη στα μάτια των αφεντικών.

Ο τρόπος δεν ήταν τυχαίος: Έρχεται από «σκοτεινές» εποχές και με σκοπό να σημαδέψει, να παραδειγματίσει και να τρομοκρατήσει.

Ο χρόνος δεν ήταν τυχαίος: Τη στιγμή που ΜΜΕ, κόμματα, εκκλησία, επιχειρηματίες και εργατοπατέρες προσπαθούν να λοιδορήσουν το κίνημα της κοινωνικής έκρηξης, που η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου μετασκευάζεται σε εξοστρακισμό, η επίθεση στην Κωνσταντίνα περνάει στα ψιλά.

Η εργοδοτική δολοφονική επίθεση ήταν προσεκτικά μελετημένη.

Η Κωνσταντίνα ήταν μία από εμάς. Ο αγώνας της για ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είναι και ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ.

Η επίθεση στην Κωνσταντίνα μας σημάδεψε όλους: Στη μνήμη μας, από τα ρατσιστικά πογκρόμ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επιθέσεις παρακρατικών, τα εργατικά ατυχήματα, τις κρατικές δολοφονίες, τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας, τις διώξεις, τις απολύσεις και την τρομοκρατία δείχνοντας το μακρύ δρόμο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα.

Στην καρδιά μας που πλημμυρίζει από θλίψη και οργή και μας αφήνει μια φράση μόνο:

ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση στο κατειλημμένο κτίριο του ΗΣΑΠ σήμερα Σάββατο 8 μ.μ.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

http://katalipsihsap.wordpress.com/

Προπύλαια 19/12/2008 - Συναυλία Ενάντια Στην Κρατική Καταστολή – Ηχογραφημένα Κομμάτια Από Την Συναυλία

2008-12-28T01:42:00.001+02:00

Κομμάτια που παίχτηκαν στην συναυλία ενάντια στην κρατική καταστολή ηχογραφημένα από την ραδιοφωνική μετάδοση της από το κόκκινο 105.5

Για να μην δημιουργηθούν τυχόν παρεξηγήσεις, τα κομμάτια είναι κομμένα από την αρχική ηχογράφηση περνώντας ως κριτήρια, πρώτον την “καθαρότητα” τους από παρεμβάσεις των εκφωνητών και δεύτερον την προσωπική προτίμηση από τα κομμάτια που παίχτηκαν , με σκοπό να χωρέσουν όσα γίνετε περισσότερα σε ένα διπλό cd.

Download Link

(Για όποιον θέλει ολόκληρη την ηχογράφηση της συναυλίας από το κόκκινο 105.5 , βρίσκεται εδώ)

ΟΤΑΝ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΔΙΚΙΑ “ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ”

2008-12-23T17:02:00.002+02:00

ΟΤΑΝ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΔΙΚΙΑ “ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ”

ΤΡΙΤΗ 9/12/200

Ο δήμαρχος της Λάρισας Κώστας Τζανακουλης μαζί με τον Τζικα πρόεδρο των εμπορικών καταστημάτων στην Λάρισα καλούν τον κόσμο σε αυτοδικία και ξαφνικά “αγανακτισμένοι πολίτες” ξεχύνονται κρατώντας παλούκια στον δρόμο για να καθαρίσουν την πόλη από τις ορδές των “αναρχικών” που κατέφθασαν στην πόλη με κάθε (υπαρκτό και μη) μέσο με μοναδικό σκοπό να την ρημάξουν.

Πριν διαψεύσετε κάτι δείτε τα παρακάτω video

Όταν ο Κώστας Τζανακουλης καλεί σε αυτοδικία

Όταν ο Τζικας εξορμεί μαζί με τα τσιράκια του και τους “αγανακτισμένους πολίτες”

Ας μιλήσουμε για όσα παρακολουθήσαμε

Πρώτα από όλα αποδεικνύεται ότι ο Κώστας Τζανακουλης και μέσω τηλεόρασης καλεί τον κόσμο σε αυτοδικία

Ενώ φαίνετε στο δεύτερο video να απομακρύνει μια κοπελιά με την έκφραση “αμολα” ενώ του απευθύνεται διαμαρτυρόμενη για τους προπηλακισμούς που της έγιναν

Δεύτερων, βλέπουμε τον Τζικα μαζί με τα τσιράκια του και τους “αγανακτισμένους πολίτες” να ξεχύνονται στους δρόμους κρατώντας παλούκια για να αντιμετωπίσουν τις ορδές των “αναρχικών” που θα κατέφθαναν στην πόλη ώστε να τη ρημάξουν. Μόνο που από το παραμύθι τους λείπει ο δράκος διότι πουθενά δεν φαίνονται “αναρχικοί” να καταστρέφουν τίποτα ,

Αντίθετα βλέπουμε τους “αγανακτισμένους πολίτες” να προπηλακίζουν την κοπελίτσα που είχε το “θράσος” να ρωτήσει τον Τζικα όταν έκανε δηλώσεις αν περιφρουρεί την δημοκρατία όπως λέει, με καδρόνια και παλούκια.

Ακόμα βλέπουμε τον προπηλακισμό άλλης μιας κοπελιάς και την ανάκριση της από “αγανακτισμένους πολίτες” σχετικά με το από πού είναι επειδή δεν είναι γνωστή φυσιογνωμία και όταν δίνει την απάντηση ότι είναι από την Αθήνα να της λένε την δουλειά έχει να βρίσκετε στην Λάρισα.

Όπως επίσης και το άνοιγμα μιας σχολικής τσάντας από “αγανακτισμένους πολίτες” για το τι έχει μέσα…

Πέρα από αυτές της επισημάνσεις έχουμε και άλλες οι οποίες δεν είναι καθόλου δευτερεύουσες ,αλλά αντίθετα άκρως σημαντικές

“Αγανακτισμένοι πολίτες”, διακρίνονται φάτσες από γνωστούς χρυσαυγιτες και λοιπά ακροδεξιά και εθνικιστικά στοιχεία, όπως και πλήθος από γνωστούς ασφαλίτες

Μερικά Υστερόγραφα:

ΥΓ.1:

Κώστα Τζανακουλη όταν γκρεμίζεις τα σπίτια μας κτίζεις τους εφιάλτες σου και όταν σπέρνεις θύελλες θερίζεις ανέμους να τα θυμάσαι καλά αυτά…

Όσο και να το θες, το Ι.Κ.Α. δεν σε ξεχνά

Στο επανιδειν λοιπόν….

Α και μην ξεχάσω…

Κωστάκη θα μας πεις ποιους έβαλες να παίρνουν τον κόσμο τηλέφωνα ανώνυμα και να τον τρομοκρατούν λέγοντας του ότι θα έρθουν “αναρχικοί” για να του καταστρέψουν τις περιούσιες του;

ΥΓ.2:

Τζικα πρόσεχε με ποιους κάνεις παρέα..

Να σε ρωτήσω, οι μικροεπιχειρήσεις σας που καταστράφηκαν είναι τα υποκαταστήματα των τραπεζών; Διότι μόνο αυτά καταστράφηκαν.

Επίσης ακούγετε στο video να λες προς την κοπελίτσα που σε ρώτησε για τα καδρόνια και τα παλούκια ότι τα κρατανε αυτοί που περιφρουρούν τις τράπεζες , τελικά δεν μας λες τις επιχειρήσεις σας βγήκατε να προφυλάξετε ή να γίνετε τάγματα “αγανακτισμένων πολιτών” απέναντι σε οτιδήποτε κινείτε και σας φαίνεται ύποπτο ή περιφρουρήσατε τις τράπεζες για να μπορέσετε την επόμενη μέρα να πάτε να πληρώσετε τις δόσεις από τα δάνεια σας;

Και για πες μου κάτι ακόμα, ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να ρωτάς κάποιον τι δουλειά έχει κάπου η από πού είναι και τι κάνει εδώ;

ΥΓ.3:

Προς “αγανακτισμένους πολίτες”, προσέχετε γατί την επόμενη φορά ίσως βρείτε απέναντι σας “οργισμένους πολίτες”.

Επίσης σχετικά με την προσωπική μου στοχοποιηση (εδώ αλλά και αλλού) συνεχίστε, δεν μασαω ούτε έχω κάτι να φοβηθώ

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΕΤΟΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΝΑΒΟΛΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

2008-12-23T12:51:00.002+02:00

Τις τελευταίες ημέρες είναι πλέον εμφανής η συντονισμένη προσπάθεια του κράτους και των ΜΜΕ να κυρήξουν το τέλος των πρόσφατων εχθροπραξιών και την επιστροφή στην ομαλότητα: οι γιορτές έφτασαν, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε τις «μαύρες ημέρες» των συγκρούσεων στους δρόμους, ήρθε η ώρα να καταναλώσουμε χαρούμενοι βοηθώντας τους «κακόμοιρους» μαγαζάτορες του κέντρου, ήρθε η ώρα να γυρίσουμε πειθαρχημένοι στη δουλειά μας και στο μάθημά μας, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε. Είναι η γνωστή καραμέλα όλων των παπαγάλων της εξουσίας όταν έχουν πραγματικά απειληθεί. Όμως εμείς έχουμε χίλιους λόγους να μην ξεχάσουμε, έχουμε χίλιους λόγους να συνεχίσουμε να κατεβαίνουμε δυναμικά στο δρόμο.
Όσοι βρεθήκαμε στους δρόμους τις προηγούμενες εβδομάδες βιώσαμε στο μέγιστο βαθμό την βία από την μεριά της αστυνομίας: εκτεταμένη χρήση χημικών, ξύλο στις πορείες και στους αποκλεισμούς των αστυνομικών τμημάτων, ατελείωτο κυνηγητό, επιθέσεις των παρακρατικών σε μετανάστες και μαθητές... Βιώσαμε την προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης που έσπασε την βιτρίνα της κοινωνικής ειρήνης, καταστολή που έχει οδηγήσει μέχρι τώρα σε εκατοντάδες συλλήψεις πανελλαδικά. Αυτή τη στιγμή είναι καταρχάς σημαντικό να καταλάβουμε όλοι δύο πράγματα: πρώτον ότι, μέσα σε ένα κλίμα μηδενικής ανοχής, η αστυνομία δεν είναι ο μοναδικός εκφραστής της καταστολής, αντίθετα μπάτσοι, δικαστές και πολιτική εξουσία βρίσκονται σε στενή συνεργασία μεταξύ τους. Η ξεκάθαρα στρατευμένη θέση των δικαστών, οι οποίοι τσακίζουν τους διαδηλωτές την στιγμή που χαϊδεύουν τα αφτιά των αστυνομικών-πιστολέρο, είναι η καλύτερη απόδειξη. Δεύτερον, ότι η καταστολή στοχεύει σε όλους ώστε να μας τρομοκρατήσει, κυρίως όσους συμμετείχαμε ενεργά στις κινητοποιήσεις και τις συγκρούσεις και δευτερευόντως όσους απλά παρακολουθούσαν τα γεγονότα . Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα των «κατορθωμάτων» των μπάτσων είναι αρκετά για να εξοργίσουν ακόμη και τον «μέσο φιλήσυχο πολίτη»: η σύλληψη και βάναυση κακοποίηση ενός φαντάρου που απλά έκανε την βόλτα του στο κέντρο την ώρα της πορείας, η σύλληψη και προφυλάκιση ατόμου που συμμετέχει στο πρόγραμμα απεξάρτησης 18 άνω απλά επειδή βρισκόταν στο πολυτεχνείο για να παρακολουθήσει εκδήλωση του προγράμματος, η σύλληψη και καταδίκη για κλοπή ενός πακιστανού μετανάστη επειδή είχε «κλέψει» το ίδιο του το κινητό, η καταδίωξη και σύλληψη ενός μαθητή μέσα στην τουαλέτα καφετέριας στο σύνταγμα επειδή συμμετείχε στην πορεία, η σύλληψη και η απαγγελία κατηγοριών σε διαδηλωτές με βάση τον τρομονόμο... όλα αυτά, και πολλά ακόμη, είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα του τρόμου ώστε να επιτευχθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η επιστροφή στην ομαλότητα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, δεν πρέπει να τα αφήσουμε αναπάντητα.
Για εμάς είναι αδιανόητο να αφήσουμε στην τύχη τους εκατοντάδες συλληφθέντες παριστάνοντας ότι «δεν συμβαίνει τίποτα». Για εμάς η αλληλεγγύη σε κάθε διωκώμενο αυτής της εξεγέρσης είναι αυτονόητη, η απαίτηση για απελευθέρωση όλων ανεξαιρέτως των συλληφθέντων, ελλήνων και μεταναστών, μαθητών και εργαζόμενων, είναι επιβεβλημένη. Οι συλληφθέντες είναι οι αιχμάλωτοι ενός κοινωνικού αγώνα που ξεκίνησε από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή και την εναντίωση στην αστυνομική βία και γρήγορα εξελίχθηκε σε μια γενικευμένη κοινωνική σύγκρουση η οποία άνοιξε όλη την βεντάλια των κοινωνικών ζητημάτων. Μέσα στο πλαίσιο του κοινού μας αγώνα οι συλληφθέντες είναι ένα κομμάτι από εμάς.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
Τετάρτη 24/12, στις 16:00, στο Μοναστηράκι

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ για την δημιουργία ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στους συλληφθέντες
Σάββατο 27/12, στις 16:00, στο Πολυτεχνείο

Το παραπάνω κάλεσμα προέρχεται από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που συμμετείχαν στην ανοιχτή εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 21/12 μέσα στο κατειλημμένο κτίριο της ΓΣΕΕ, με θέμα την οργάνωση της αλληλεγγύης προς τους συλληφθέντες.

Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε...

2008-12-23T12:47:00.000+02:00

Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε πάνω στο σώμα του Αλέξη, σκοτώνοντας στη συνέχεια τις δημοκρατικές αυταπάτες μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μια κοινωνία που χρόνια τώρα κατάπινε τις εξοστρακίσεις στα σώματα μεταναστών, τα εργατικά “ατυχήματα”, τις ζαρντινιέρες, τους τρομονόμους και τις “αυστηρές τιμωρίες” των παραβατών αστυνομικών. Την εν ψυχρώ εκτέλεση του μικρού παιδιού ακολούθησε η μεγαλύτερη εξέγερση που γνώρισε η χώρα εδώ και δεκαετίες. Μία εξέγερση τόσο αναμενόμενη όσο και η δολοφονία που την πυροδότησε.

Οι φλόγες που άναψαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τα Γιάννενα, τη Λάρισσα, την Κρήτη, την Κέρκυρα, σε όλη τη χώρα, όπου υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί, φώτισαν την ανάγκη του κόσμου να εξωτερικεύσει την οργή του και να διεκδικήσει τη ζωή που του κλέβουν. Γίναμε κοινωνοί τα τελευταία χρόνια της πιο άγριας καπιταλιστικής λεηλασίας. Στη χώρα μας ,όπως τον υπόλοιπο κόσμο, κάθε κοινωνικό αγαθό ,κερδισμένο με αγώνες αιώνων, ξεπουλήθηκε στο βωμό του κέρδους μιας οικονομικής ολιγαρχίας.

Πιο συγκεκριμένα στη χώρα μας:

Διοργανώθηκε μία Ολυμπιάδα ντοπαρισμένων υβριδικών ανθρώπων, χτίζοντας άχρηστα στη συνέχεια αθλητικά μεγαθήρια, αγοράζοντας νέα συστήματα παρακολούθησης, νέα όπλα καταστολής, χρεώνοντας το λογαριασμό του πάρτι της Γιάννας, του Μπόμπολα και του Καλατράβα στους φαρολογούμενους.

Αφέθηκε στην τύχη της η δημόσια Υγεία, με ελάχιστους διορισμούς σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, με νοσοκομεία ετοιμόρροπα που τους περικόπτουν τα κονδύλια λειτουργίας, την ίδια ώρα που οι φαρμακευτικές εταιρείες θησαυρίζουν μέσω ιατρών-φαρμακευτικών πρακτόρων, το κράτος τζογάρει με τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ το πανάκριβο Αττικό Νοσοκομείο παραμένει αστελέχωτο και πάει για κλείσιμο.

Υποβαθμίστηκε με κάθε τρόπο η στοιχειώδης δημόσια (και καθόλου δωρεάν) Παιδεία, σε όλες τις βαθμίδες. Ακατάλληλα σχολικά κτίρια, έλλειψη καθηγητών σε πολλές περιοχές, αντιδραστικά σχολικά προγράμματα και μαθήματα. Στα παραπάνω προστίθεται η απαξίωση του εκπαιδευτικού που πρώτα τον τσακίζουν με ωρομισθίες, συνεχείς μεταθέσεις σε προσωρινές θέσεις και στην συνέχεια τον περνούν από τις συμπληγάδες του ΑΣΕΠ για να τον παραδόσουν ασπόνδυλο και εξευτελισμένο να διδάξει τη νεολαία.

Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί και στα πανεπιστήμια που αρχικά τα υποχρεώσανε να ψάχουν χρηματοδότηση μέσω εμπορικών και κατασκευασμένων ερευνών και τώρα πάνε να τα αντικαταστήσουν με ιδιωτικά σούπερ μάρκετ τίτλων ανεργίας.

Η ίδια εικόνα ξεπουλήματος κάθε κοινωνικού αγαθού επικρατεί στις μεταφορές, τις τηλεπικοινωνίες, τα δάση και τις ακτές.

Την ίδια στιγμή οι Βουλγαρακηδοναστασιάδηδες παίζουν μπάλα με πεντάδες εκατομμυρίων, ο Μαγγίνας ανοίγει αναψυκτήρια οριεντάλ, ενώ οι μισθοί παραμένουν παγωμένοι εδώ και χρόνια, η ανεργία αυξάνεται ,όσοι δουλεύουν ανασφάλιστοι για 700 ευρώ θεωρούνται προνομιούχοι και όλες οι εργατικές διεκδικήσεις κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές από δικαστές υπεράνω νόμου.

Βέβαια δουλειές υπάρχουν ακόμα: όποιος θέλει μπορεί να γίνει Ειδικός Φρουρός, ΜΑΤας, ρουφιάνος, ασφαλίτης, παπαγαλάκι-πρετεντεράκι, ζαρντινιέρα, μεμονωμένο περιστατικό. Οι συνθήκες που προαναφέραμε απαιτούν ένα μηχανισμό καταστολής σε διαρκή ανάπτυξη και επαγρύπνηση. Τουλάχιστον έχουμε Δημοκρατία. Το αποδεικνύουν το Κυνοβούλιο και οι 300 του ή οι 151-149 αν προτιμάτε. Οι 151 ακλόνητοι βολευτές (που αντιστοιχούν στο 41% επί του 70% των εγκύρων, αφαιρουμένου του 10% των λευκών, δηλαδή στο 25% όσων ψήφισαν) και οι 149 που βαρούν παλαμάκια με την ενδόμυχη σκέψη να σκοντάψουν στο χορό τους οι πρώτοι για να έρθει η σειρά τους να βγουν στην πίστα.

Σήμερα έφτασε ο κόσμος στο χτένι και συνειδητοποίησε ότι έχει να χάσει μόνο την μιζέρια του. Και αποφάσισε να την χάσει, ξεμπλέκοντας τις μικροοαστικές φοβίες του από τις πραγματικές του ανάγκες. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας πέρασε έτσι από την μεριά της εξέγερσης. Μία εξέγερση που έχει τα δακρυσμένα μάτια των εφήβων που έχασαν το συμμαθητή και φίλο τους και τα σφιγμένα χείλη της οργής και της αποφασιστικότητας.

Φτάσαμε λοιπόν στο αναπόφευκτο της σημερινής εξέγερσης. Μιά εξέγερση μαθητική, εργατική, της νεολαίας, των αριστερών, των αναρχικών και όλων όσοι αντιστέκονται. Μια εξέγερση που με βάση τα αστικά ΜΜΕ έχει συντριπτική λαϊκή αποδοχή.

Το μεγαλύτερο ερώτημα σήμερα δεν είναι για τις αιτίες αλλά για το που μπορεί να οδηγήσει η σημερινή εξέγερση. Ζούμε όμως μέσα στην εξέγερση, κι αν ακόμα υπάρξει η “επιστροφή στην κανονικότητα”, αυτή θα είναι μια κανονικότητα σημαδεμένη από την εξέγερση. Κι αυτό κάνει τις εξεγέρσεις εκ των πραγμάτων νικηφόρες. Ο Μάης του 68 συνέχιζε να επηρρεάζει και να αλλάζει τον κόσμο ακόμα και όταν η γενιά που πρωταγωνίστησε άλλαξε το αμπέχωνο με το κουστούμι της εξουσίας. Μία εξέγερση ορίζεται επίσης από το συναπάντημα παράλληλων κόσμων. Αν το ρυθμό τον δίνουν σήμερα οι μαθητές, τα λόγια του τραγουδιού τα υφαίνουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, ντόπιοι και μετανάστες, που από την πρώτη μέρα δημιούργησαν κέντρα αγώνα και μορφές αυτοοργανωμένης παρέμβασης, οι φοιτητές που ξανανοίγουν συνολικά το ζήτημα της Παιδείας, οι κάτοικοι των γειτονιών που παλεύουν για ανθρώπινες συνθήκες ζωής μέσα στην πόλη, τα τοπικά οικολογικά κινήματα στην επαρχία κ.λ.π..

Αν κάτι σφραγίζει τη σημερινή εξέγερση είναι η συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος. Η λογική της αντιπροσώπευσης και της ανάθεσης των ζωών μας στην κάστα των 300 δε βρίσκει υποστηρικτές στον κόσμο των δρόμων που έχει ήδη υλοποιήσει την πρώτη κατάκτηση, την αυτοοργάνωση της δράσης. Επομένως το ζήτημα της παραίτησης της κυβέρνησης αποτελεί μία ηθική αλλά όχι ουσιαστική νίκη που θα βασίζεται στις εσωτερικές διαμάχες και αντιφάσεις του συστήματος. Σήμερα ήρθε η ώρα να διευρυνθούν οι κοινωνικές κατακτήσεις. Μία τέτοια κατάκτηση θα είναι η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Να χαλάσουμε το νέο γλέντι των τραπεζών με τα 28 δις € από τις πλάτες μας. Αφού λοιπόν υπάρχουν λεφτά απαιτούμε να διατεθούν για. Εξασφάλιση ελάχιστου μισθού στα 1400€ Κοινωνικό μισθό σε όλους τους ανέργους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις Μαζικούς διορισμούς στην Παιδεία, την Υγεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Κυρίαρχο αίτημα είναι επίσης η διεύρυνση της κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας με επέκταση του ασύλου σε σχολεία και δημόσια κτίρια. Το αίτημα αυτό πραγματώνεται σήμερα μέσα από τις καταλήψεις Δημαρχείων, ΜΜΕ, των γραφείων της ΓΣΕΕ κλπ. Η πολιτική ελευθερία σχετίζεται επίσης άμεσα με την κατάργηση του αστυνομικού κράτους. Πιο συγκεκριμένα απαιτούμε: Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων Κατάργηση των δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ, Ζ, ειδικοί φρουροί) Κατάργηση οπλοφορίας των αστυνομικών .

Καταστροφή των καμερών παρακολούθησης και διάλυση της ασφάλειας και της μυστικής αστυνομίας.

Θέλουμε μια ανοικτή κοινωνία αλληλεγγύης με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, χωρίς αποκλεισμούς.

Απαιτούμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ιθαγένεια στα παιδιά τους.

Ελευθερία σημαίνει ελεύθερη γνώση. Η γνώση, η υγεία, η στέγη και η ασφάλιση δεν είναι εμπορεύματα αλλά κοινωνικά αγαθά. Απαιτούμε να είναι καθολικά και δημόσια.

Σήμερα τα λούκια της καταπίεσης, που ξεκινούν από τις φυλακές και φτάνουν μέχρι το “χριστουγεννιάτικο” Σύνταγμα, ξεχειλίζουν το ποτάμι της οργής που οδηγεί στους ωκεανούς της Ελευθερίας.

Όποιος δεν κολυμπά πνίγεται στη μιζέρια του.

Όλοι στο Δρόμο. Αγώνας, Ανοικτές Συνελεύσεις, Αυτοοργάνωση. Το Αύριο χαράζει απόψε!

Αυτόνομο Στέκι

Ζωοδόχου πηγής 95-97& Ισαύρων

ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ

2008-12-23T12:39:00.000+02:00

Καλαντα χριστουγενων 2008

καλην ημεραν αρχοντες

κι ας μην, κι ας μην ο ορισμος τους

διαμαρτυρια κανουμε

κοντρα, κοντρα στο φασισμο τους

οργη γενναται σημερον

απο, απο τη νεολαια

ολοι στους δρομους βγηκαμε

ελα, ελα κιεσυ παρεα

η εξουσια τρομοκρατει

τα μι, τα μιντια φιμωνουν

στα σπιτια μας κλεινομαστε

και μας, και μας αποβλακωνουν

κι η κρατικη καταστολη

μας δε, μας δερνει μας σκοτωνει

με σπρει μας ψεκαζουνε

τα ματ, τα ματ κι οι ασφαλιτες

μα εμεις δε λογαριαζουμε

κι αυτοι, κι αυτοι μας λεν αλητες

Καλα χριστουγενα λοιπον

αλλα, αλλα να μην ξεχναμε

για οσα ονειρευτηκαμε

για αυτα, γιαυτα μας πολεμανε!

ω ελατο

ω ελατο, ω ελατο, τι ωραια που αρπαζεις

οταν δεν εισαι παρνασσο

οταν δεν εισαι παρνηθα

στο συνταγμα, στο συνταγμα, τι ωραια που αρπαζεις

μπατσους γεματο στα κλαδια

κι η διμοιρια στη σειρα

ω ελατο, στο συνταγμα, τι ωραια που αρπαζεις

Βρε θα σε καψω μια βραδια

κιας εχει μπατσους στα κλαδια

ω ελατο, ω ελατο, δε θα μου τη γλιτωσεις

Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι

2008-12-21T15:44:00.002+02:00

Θα ήθελα να γράψω μερικές γραμμές προς αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τις πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου των λεγόμενων «κουκουλοφόρων», αποδομώντας τις επικρατούσες αντιλήψεις αναφορικά με τη δράση τους.

Κουκούλες και «κουκουλοφόροι»

Όποιος έχει πάει τελευταία σε διαδηλώσεις και πορείες θα ξέρει πως κάποια στιγμή όλοι υποχρεωνόμαστε να γίνουμε κουκουλοφόροι, μαντηλοφόροι κλπ. μόνο και μόνο για να προστατευτούμε από τα δηλητηριώδη χημικά που εκτοξεύει συνεχώς η «ηρωική» αστυνομία μας και για να διαφυλάξουμε τα προσωπικά δεδομένα μας από τις κάμερες «ρύθμισης κυκλοφορίας», που κατά τα άλλα χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των διαδηλωτών, ειρηνικών και μη. Την κουκούλα μας την έχουν επιβάλλει οι κυβερνήσεις με την ανελέητη καταστολή τους και για όσους την φορούν αποτελεί στοιχειώδες μέσο αυτοπροστασίας. Οπότε, όταν τα ΜΜΕ χρησιμοποιούν τον όρο απαξιωτικά, τότε δυσφημούν και απαξιώνουν ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας που βγαίνει στους δρόμους, μάχεται, διαμαρτύρεται.

Ο έμπορος και ο βάνδαλος

Σε ότι αφορά την καταστροφή των περιουσιών των «ευυπόληπτων» καταστηματαρχών μεροκαματιάρηδων, έχω να παρατηρήσω πως δεν θα πρέπει να είμαστε τόσο εύπιστοι απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα που μεταδίδει μια εικόνα λεηλασίας και γενικευμένης καταστροφής. Τα ΜΜΕ άλλωστε ήταν που επιδόθηκαν σε ένα όργιο ψεύδους μιλώντας για καμένα σπίτια στο κέντρο, εγκλωβισμένους που απανθρακώθηκαν, «αγανακτισμένους πολίτες» και τα συναφή. Η πραγματικότητα είναι πως οι επιθέσεις ήταν στην πλειοψηφία τους στοχευμένες κι εκδηλώθηκαν ενάντια σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, πολυεθνικές, τράπεζες, πολυκαταστήματα και κυβερνητικά κτήρια.
Μόνο στην Στουρνάρη η καταστροφή ήταν πράγματι καθολική, όμως αυτό ήταν απόρροια της μάχης σώμα με σώμα με τα ΜΑΤ που συνέβη έπειτα από τη δολοφονία του μικρού. Η εξέγερση δεν στράφηκε συνειδητά κατά των καταστηματαρχών. Όμως, όταν έχεις πόλεμο μερικά παράθυρα θα σπάσουν και κάμποσες πλάκες θα ξηλωθούν από τα πεζοδρόμια. Επαναλαμβάνω, ο στόχος ήταν τα ΜΑΤ. Μήπως, έπρεπε να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι σε αυτούς που μας δολοφονούν για να κατοχυρώσουμε την ακεραιότητα των πεζοδρομίων; Ή να διαδηλώσουμε ειρηνικά και με χαμόγελο προκειμένου μετά να επιστρέψουμε ικανοποιημένοι στο σπίτι για να παρακολουθήσουμε την αγαπημένη μας τηλεοπτική σειρά; Ή μήπως να μην κάνουμε απολύτως τίποτα εναποθέτοντας τις ελπίδες μας ότι παρόμοιο περιστατικό δεν θα επαναληφθεί, στην κυβέρνηση των δολοφόνων και στα καθεστωτικά δικαστήρια που χθές αθώωσαν τους μπάτσους που κακοποίησαν τον Κύπριο φοιτητή;
Αν ασπαστούμε αυτή την άποψη, τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αποδεχτούμε αδιαμαρτύρητα οποιαδήποτε κυβερνητική αυθαιρεσία, εξαπάτηση, κλεψιά και καταπίεση, μέχρις ότου οι πολίτες αποκτήσουν πρόσβαση σε έξυπνες βόμβες ή βλήματα ακριβείας εδάφους-αέρος που θα εκτοξεύονται ενάντια στα πάνοπλα, επιτιθέμενα ΜΑΤ αφήνοντας όμως ανέγγιχτες τις πολύτιμες τζαμαρίες μας.
Όσο για τις καταστροφές σε Ερμού και Κολωνάκι, συγχωρείστε με αλλά εγώ δεν ξέρω κανέναν μεροκαματιάρη που να έχει την οικονομική δυνατότητα να εκμισθώσει μαγαζί στον ακριβότερο εμπορικό δρόμο της Αθήνας. Άλλωστε, τα ίδια τα δελτία ειδήσεων που τώρα κόπτονται για τις θρυμματισμένες (αλλά ασφαλισμένες) τζαμαρίες, πριν λίγες μέρες κατηγορούσαν τους εμπόρους για υπερβολικές ανατιμήσεις κι αισχροκέρδεια. Η εξέγερση δεν στρέφεται κατά της περιουσίας κανενός. Στρέφεται όμως εξορισμού ενάντια στον καταναλωτισμό σαν τρόπο ζωής και ενάντια στην αισχροκέρδεια.

Ο αντικειμενικός εχθρός

Σε μια δημοκρατία ο θεωρητικός ρόλος της αστυνομίας είναι διπλός. Περιλαμβάνει από την μία, την καταπολέμηση του εγκλήματος και από την άλλη, την καταστολή «κοινωνικών ταραχών» και την περιφρούρηση της «κοινωνικής ειρήνης». Όλο και περισσότερο η αστυνομία αποποιείται το πρώτο και βασικότερο από τα καθήκοντα της. Δεν προστατεύει, ούτε υπηρετεί τον αδύναμο πολίτη, αλλά χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως οπλισμένος φρουρός ενός σάπιου πλουτοκρατικού συστήματος. Όλο και περισσότερο στρέφεται ευθέως ενάντια στην κοινωνία, ξυλοκοπά στις διαδηλώσεις, προπηλακίζει και τρομοκρατεί εργαζόμενους πολίτες που αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο για να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματα τους απέναντι σε μια ανάλγητη και ληστρική ελίτ. Δεν αναφερόμαστε στους ΜΑΤαδες ως άτομα, αλλά στα ειδικά σώματα ασφαλείας ως κρατικά όργανα, επιφορτισμένα με θεσμική κατασταλτική λειτουργία. Αν τα ΜΑΤ είναι πράγματι «σαρξ εκ της σαρκός» του λαού, τότε καλά θα κάνουν να πετάξουν τις ασπίδες και τα κλομπς τους και να ενωθούν με τους εξεγερμένους. Διαφορετικά, η κοινωνική συγκυρία θα μας φέρει τον έναν απέναντι στον άλλο. Και αυτή τη φορά θα είμαστε εμείς που θα επιτεθούμε πρώτοι.

Ο αντάρτης πόλεων που έγινε πολίτης

Η επικοινωνιακή γραμμή των καθεστωτικών ΜΜΕ ως προς την αντιμετώπιση και αποτελεσματική υπονόμευση της εξέγερσης έχει τρεις βασικούς άξονες: α) την προπαγανδιστική έμφαση αποκλειστικά στις βίαιες πράξεις που τελούνται κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων από τους κουκουλοφόρους, β) την ταύτιση των κουκουλοφόρων με συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, αυτόν της Αναρχίας και γ) την πλήρη απόκρυψη της αμιγώς πολιτικής δράσης που αναπτύσσουν οι αναρχικοί στο εσωτερικό του κινήματος. Πράγματι, τα ΜΜΕ ουδέποτε αναφέρθηκαν στους θεσμούς άμεσης δημοκρατίας που έχει δημιουργήσει το κίνημα για να δώσει τη δυνατότητα στους απλούς ανθρώπους να αποφασίσουν ελεύθερα και με δημοκρατικές διαδικασίες προς τα που θα βαδίσουν από εδώ και μπρος. Ουδέποτε μίλησαν για τον διευρυμένο ρόλο των καταλήψεων των πανεπιστημιακών σχολών που για πρώτη φορά αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες που δεν έχουν άμεση σχέση με ζητήματα της δημόσιας εκπαίδευσης, ή για τις ελεύθερες συνελεύσεις των κατειλημμένων δημαρχείων που συνιστούν χώρο εκκόλαψης και σταδιακής συγκρότησης μιας καινούριας συλλογικής, ορθολογικής αντι-εξουσίας. Κάτι τέτοιο δεν είναι συμβατό με την έννοια του «οργισμένου ξεσπάσματος» γύρω από την οποία κατασκευάζουν την μυθολογική εικόνα που αποδίδουν στο κίνημα. Δεν μπορούν να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα της ύπαρξης τακτικών συλλογικών οργάνων μέσα στην εξέγερση, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με παραδοχή πως μορφές αυτοοργάνωσης μπορούν να υπάρξουν έξω από κάθε κομματική κηδεμονία και ιεραρχία, σύμφωνα με τα αναρχικά πρότυπα.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η κουκούλα στους δρόμους και τις κινητοποιήσεις είναι αναγκαίο κακό. Αυτή όμως η ανάγκη για μυστικοπάθεια εκλείπει κι εξανεμίζεται στις συνελεύσεις. Εκεί που ανθίζει η δημοκρατία του ισότιμου διαλόγου, των ελεύθερων πολιτών, η άμεση δημοκρατία της εξέγερσης.

ΠΗΓΗ: counter-empire.blogspot.com

ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΘΑ ΤΟ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ?

2008-12-21T15:41:00.002+02:00

«Ενεργώντας από κοινού με άλλους συγκρότησες με άλλους δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα αποτελούμενη από περισσότερα των τριών ατόμων…με κοινό δόλο και κατόπιν συναπόφασης και συμπραξης συγκρότησες με τους συγκρατούμενους ομάδα προσώπων (οργάνωσης η οποία λειτουργούσε ως σε οργανωμένη βάση , με κατανεμημένους ρόλους , με διαρκή λειτουργία προς τα έξω , που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικές με εκρηκτικές ύλες…εσύ όσο και τα υπόλοιπα πρόσωπα της ομάδας, υποτάξατε την κατ ιδίαν βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσατε μια ενιαία μονάδα (μέλη της οποίας που συσκεπτόσασταν και συναποφασίζατε τις πράξεις σας…)την οποία δεν σχηματίσατε περιστασιακά για την διάπραξη των κατώθι αναφερόμενων παραβιάσεων σχετικές με εκρηκτικές ύλες, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα, και η υποδομή σας ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής , ώστε κατείχατε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως με τα οποία παρεμβαλόσασταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας… με δυνατότητα της ομάδας σας να εναλάσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή , αφού και μετά την σύλληψη τόσο την δική σου όσο και των συγκατηγορουμένων σου αυτή συνέχιζε να δρα»

Αυτό είναι μέρος του κατηγορητηρίου που βαραίνει τα 25 νεαρά παιδιά(οι περισσότεροι ανήλικοι ) στη λάρισα που συνελήφθησαν στις συγκρούσεις που ξέσπασαν μετά την εν ψυχρό δολοφονία του αλέξη από μπάτσο.

Αυτός είναι ο περίφημος τρομονόμος .Μέτρα φασιστικά με ξεκάθαρο μήνυμα.

«μην διαδηλώνεις , μην αντιδράς , υπάκουσε , σκύψε το κεφάλι αλλιώς θα σαπίσεις στην φυλακή. » Κρατική τρομοκρατία των λίγων απέναντι στους πολλούς , απέναντι σε οποιονδήποτε αντιστέκεται. Αυτοί θα κλέβουν ,θα δολοφονούν, θα καταστρέφουν την φύση για υπερκέρδη χωρίς να προκύπτουν ευθύνες και ποινικές διώξεις ενώ εσύ αν τολμήσεις να τους πετάξεις μια πέτρα θα καταδικαστείς ως εχθρός της «δημοκρατίας τους».Αυτοί που διαπράτουν τα εγκλήματα είναι οι ίδιοι που το δίκαιο δικάζουν. Πρέπει να διαχωρίσουμε το δίκαιο με το νόμιμο γιατί πολλές φορές το δίκαιο είναι παράνομο και το νόμιμο άδικο. Να πούμε όχι στην νομιμοφροσύνη .Να γίνουμε όλοι για αυτούς «τρομοκράτες» .Να αυτοοργανωθούμε και να αποφασίζουμε εμείς για τις ζωές μας. Εγώ και εσύ να γίνουμε επιτέλους εμείς και να πολεμίσουμε ενάντια σε αυτούς που μας καταπίεζουν .

Οι ξυλοδαρμοί και οι εξευτελισμοί συμπολιτών μας από ασφαλίτες και ακροδεξιούς δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητοι .Να μην μας φοβήσουν αλλά να μας εξοργίσουν.Να πετάξουμε τους τρομονομους τους στα σκουπίδια……………………

Σίγουρα και εσύ που ακόμα δεν έχεις βγει στους δρόμους θα έχεις οργή μέσα σου. Δεν γίνεται να μην έχεις αφού αυτά που βιώνουμε εμείς τα βιώνεις και εσύ. Σίγουρα θα έχεις ονειρευτεί μια άλλη ζωή ,μια ζωή πιο όμορφη που δεν θα μπορεί να σου την κλέψει κανείς. Μια ζωή που θα μπορείς να αγαπάς , να ερωτεύεσαι να νοιώθεις μια διαφορετική ασφάλεια , μια ασφάλεια ζεστασιάς και όχι μια ασφάλεια στολοφορεμένη. Μια ζωή που θα έχεις χρόνο , χρόνο για αυτά και αυτούς που αγαπάς. Μην φοβηθεις πάρε μέρος σε αυτην την εξέγερση, σε αυτόν τον κοινωνικό πόλεμο . Δείξε έμπρακτα την αλληλεγγύη σου σε αυτούς που τώρα βρίσκονται έγκλειστοι στα κελιά της «δημοκρατίας τους». Αύριο μπορεί να είσαι εσύ στην θέση τους η το παιδί σου , ο φίλος σου ή ο, η, συντροφός σου.

Να φωνάξουμε πως θέλουμε ζωή και όχι επιβίωση

Ανοιχτή Λαική συνέλευση κάθε μέρα στις 21:00

Στην ιατρική(πλατεια ταχυδρομείου)

Ιός Κοινωνικής Απελευθέρωσης(Ι.Κ.Α.)

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ

2008-12-20T19:51:00.000+02:00

Πολιτικοί και δημοσιογράφοι τριγυρνάνε κομπάζοντας και προσπαθούν να υποβάλλουν πάνω στο κίνημα μας την δική τους αποτυχημένη λογική. Σύμφωνα με αυτή την λογική εξεγειρόμαστε γιατί η κυβέρνηση μας είναι διεφθαρμένη ή γιατί θέλουμε περισσότερα από τα λεφτά τους ή από τις δουλειές τους.

Αν σπάμε τις τράπεζες αυτό είναι γιατί αναγνωρίζουμε πως τα λεφτά είναι μια βασική αιτία της θλίψης μας. Αν σπάμε βιτρίνες δεν είναι γιατί η ζωή είναι ακριβή, αλλά γιατί οι ανέσεις μας εμποδίζουν να ζήσουμε με κάθε κόστος. Αν χτυπάμε την αισχρή αστυνομία, δεν το κάνουμε μόνο για να εκδικηθούμε για τους νεκρούς συντρόφους μας, αλλά γιατί ανάμεσα σε αυτόν τον κόσμο και σε αυτόν που επιθυμούμε θα στέκονται πάντα ως εμπόδιο.

Ξέρουμε πως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε στρατηγικά. Στην εποχή της αυτοκρατορίας ξέρουμε πως η συνθήκη για μια νικηφόρα εξέγερση είναι το γεγονός ότι εξαπλώνεται, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια είδαμε και μάθαμε: Οι σύνοδοι κορυφής, τα φοιτητικά και οι εξεγερση στα γκέτο της Γαλλίας, το Νο-Tav κίνημα στην Ιταλία, η κομμούνα της Οαχάκα, η επιθετική υπεράσπιση της κατάληψης Ungdomshuset στην Κοπενγχάγη, οι συγκρούσεις ενάντια στο εθνικό συνέδριο των δημοκρατικών στις Η.Π.Α. και η λίστα συνεχίζεται.

Γεννημένοι μέσα στην καταστροφή, είμαστε τα παιδιά κάθε κρίσης: πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, οικολογικής. Ξέρουμε πως αυτός ο κόσμος είναι ένα αδιέξοδο. Θα πρέπει να είσαι τρελλός για να κρατιέσαι από τα ερείπιά του. Θα πρέπει να είσαι σοφός αν αυτοοργανώνεσαι. Η πλήρης άρνηση της κομματικής πολιτικής και των κομματικών οργανώσεων δηλώνει το προφανές, δηλαδή ότι είναι μέρος του παλιού κόσμου. Είμαστε τα κακομαθημένα παιδιά αυτής της κοινωνίας αλλά εμείς δεν θέλουμε τίποτα από αυτή. Αυτή είναι η υπέρτατη αμαρτία που δεν θα μας συγχωρήσουν ποτέ. Πίσω από τις κουκούλες είμαστε τα παιδιά σας.

Και οργανωνώμαστε.

Δεν θα καταβάλαμε τόση προσπάθεια στο να καταστρέψουμε την υλικότητα αυτού του κόσμου, τις τράπεζές του, τα σούπερ μάρκετ του, τα αστυνομικά του τμήματα, εάν δεν γνωρίζαμε ότι την ίδια στιγμή υποτιμούμε την ίδια του την μεταφυσική, τα ιδεώδη του, τις ιδέες και τη λογική του.

Τα μήντια θα περιέγραφαν τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας ως μια έκφραση μηδενισμού. Αυτό που δεν πιάνουν είναι ότι κατά την ίδια την διαδικασία προσβολής και παρενόχλησης αυτής της πραγματικότητας, βιώνουμε μια ανώτερη μορφή κοινότητας και μοιράσματος, μια ανώτερη μορφή αυθόρμητης και χαρούμενης οργάνωσης που θέτει την βάση ενός νέου κόσμου.

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η εξέγερσή μας, βρίσκει τα δικά της όρια στο ίδιο το γεγονός ότι δημιουργεί μόνο αγνή καταστροφή. Αυτό θα ήταν αλήθεια αν εκτός από τις οδομαχίες, δεν είχαμε στήσει την αναγκαία οργάνωση που απαιτεί ένα μακράς διάρκειας κίνημα: καντίνες που προμηθεύονται από συστηματικές απαλλοτριώσεις, ιατρεία για να περιποιούμαστε τους τραυματίες μας, τα μέσα για να εκδίδουμε τις εφημερίδες μας, το δικό μας ραδιόφωνο. Καθώς απελευθερώνουμε έδαφος από τα χέρια της αυτοκρατορίας του κράτους και της αστυνομίας του, πρέπει να το καταλάβουμε, να το γεμίσουμε και να μεταμορφωσουμε την μέχρι πρότινος χρήση του ώστε να εξυπηρετεί το κίνημα. Έτσι το κίνημα δεν σταματάει ποτέ να αναπτύσσεται.

Σε όλη την Ευρώπη οι κυβερνήσεις τρέμουν. Αυτό που πραγματικά τους τρομάζει περισσότερο δεν είναι οι ιδιου τύπου τοπικές συγκρούσεις, αλλά η ίδια η δυνατότητα να βρεί η δυτική νεολαία κοινό σκοπό, να γίνει ένα και να δώσει σε αυτήν την κοινωνία το τελειωτικό της χτύπημα.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα σε όλους αυτούς που το ακούν:

Από το Βερολίνο μέχρι τη Μαδρίτη, από το Λονδίνο μέχρι το Ταρνάκ όλα γίνονται δυνατά.

Η αλληλεγγύη πρέπει να μετατραπεί σε πολυπλοκότητα. Οι αναμετρήσεις πρέπει να διαχυθούν. Κομμούνες πρέπει να αναγγελθούν.

Ώστε η κατάσταση να μην επιστρέψει ποτέ στην κανονικότητα. Ώστε οι ιδέες και οι πρακτικές που μας συνδέουν μεταξύ μας να γίνουν πραγματικοί δεσμοί.

Ώστε να μείνουμε ακυβέρνητοι.

Επαναστατικοί χαιρετισμοί σε όλους τους συντρόφους του κόσμου.

Προς όλους τους φυλακισμένους: θα σας βγάλουμε έξω!

CALL FOR A NEW INTERNATIONAL

Politicians and journalists bragg around, trying to impose on our movement their own failling rationality. We would revolt because our government is corrupted or because we'd like more of their money, more of their jobs.
If we break the banks it's because we recognize money as one of the central cause of our sadness, if we break down shop windows it's not because life is expensive but because commodity prevent us from living, at all cost. If we attack the police scum, it's not only to avenge our dead comrades but because between this world and the one we desire, they will always be an obstacle.

We know that the time has come for us to think strategically. In this Imperial time we know that the condition of a victorious insurrection is that it spreads, at least, on a european level. Those last years we've seen and we've learnt: The counter-summits worldwide, students and suburban riots in France, the No-Tav movement in Italy, the Oaxaca commune, Montreal's riots, the offensive defense of the Ungdomshuset squat in Copenhagen, riots against the Republican National Convention in the USA, the list goes on.
Born in the catastrophe, we're the children of all crisis: political, social, economical, ecological. We know this world is a dead-end. You have to be crazy to cling on its ruins. You have to be wise to self-organize.
There's an obviousness in the total rejection of party politics and organizations, they're part of the old world. We're the spoiled children of this society and we don't want anything from it. That's the ultimate sin they'll never forgive us. Behind the black masks, we are your children. And we're getting organized

We would not make so much efforts to destroy the materiality of this world, its banks, its supermarkets, its police-station if we didn't know that at the same time we undermine its very metaphysic, its ideals, its ideas and its rationality.
The media would describe last week events as an expression of nihilism. What they don't get is that in the very process of assaulting and harrassing this reality, we experience a higher form of community, of sharing, a higher form of spontaneous and joyous organisation which sets the basis of a different world.
One could say our revolt finds its own limit in the very fact it only creates pure destruction. That would be true if, beside the street fights, we hadn't set up the necessary organisation that requires a long term movement: canteens provided by regular looting, infirmaries to heal our own wounded, the means to print our own newspapers, our own radio. As we liberate territory from the empire of the State and its police, we have to occupy it, to fill it and to transform its uses so it can serve the movement. So the movement never stops to grow.

All over Europe, governments tremble. For sure what scares them the most are not local copycat riots but the very possibility that the western youth finds common cause and rises as one to give this society its final blow.
This is a call to all those who hear it:
From Berlin to Madrid, from London to Tarnac, everything becomes possible.
Solidarity must become complicity. Confrontations have to spread. Communes need to be declared.
So that the situation never goes back to normal. So that the ideas and practices that link us to one another become actual bounds.
So that we can stay ungovernable.

Revolutionary salute to all our comrades worldwide. To all the prisonners, we'll get you out!

APPEL POUR UNE NOUVELLE INTERNATIONALE

Politiciens et journalistes ouvrent leurs claque-merdes pour nous imposer leur rationalité. Ainsi, nous nous revolterions parce que le gouvernement est corrompu, ou parce que nous voudrions un peu plus de leur argent et de leurs boulots. Mais, si nous cassons les banques c'est parce que nous reconnaissons l'argent comme une des causes principales de la tristesse. Si nous brisons les vitrines ce n'est pas parce que la vie est chère mais parce que la marchandise nous empêche de vivre à tout prix. Si nous attaquons les flics ce n'est pas juste pour venger nos camarades morts mais parce qu'entre ce monde et celui que nous voulons ils seront toujours un obstacle.

Nous savons que le temps est venu pour nous de penser strategiquement. Dans cette époque impériale nous savons que la condition d'une insurrection victorieuse est qu'elle se propage, au moins, à l'échelle européenne. Ces dernieres annees nous avons vu et appris : les contres sommets partout dans le monde, les émeutes des banlieues et des étudiants en France, le mouvement contre le train à grande vitesse en italie, la commune de oaxaca, les émeutes de montreal, la defense offensive de ungdomshuset, les émeutes du RNC aux USA... liste encore en cours.

Nés dans la catastrophe, nous sommes les enfants de toutes les crises : politiques, sociales, économiques, écologique. Nous savons que ce monde est une impasse. Il faut être fou pour s'accrocher à ses ruines. Il faut de la sagesse pour s'auto-organiser. Il y a une évidence dans le rejet total des politiques de partis et d'organisations : ils font partis du vieux monde. Nous sommes les enfants gâtés de cette société et nous ne voulons rien d'elle. C'est le pêché ultime qu'ils ne nous pardonnerons jamais. Derrières les cagoules, nous sommes vos enfants. Et nous nous organisons.

Nous ne mettrions pas autant d'efforts à détruire la matérialité de ce monde, ses banques, ses supermarches, ses commissariats si nous ne savions pas que dans le même temps nous minons aussi sa métaphysique, ses idéaux, ses idées, sa rationalité. Les médias auront décris les évènements de la semaine passée comme une expression du nihilisme. Ce qu'ils ne comprennent pas c'est que dans le processus même d'agresser et de harceler cette réalité, nous expérimentons une forme supérieure de communauté, de partage et d'organisation spontanée et joyeuse qui posent les bases d'un monde différent.

D'aucuns diront que notre révolte trouve ses propres limites dans le fait qu'elle ne produit que pure destruction. Ce serait vrai si, en parallèle des émeutes, nous n'avions élaboré l'organisation nécesssaire que requiert un mouvement à long terme : cantines approvisionnées par des pillages réguliers, infirmeries pour soignés nos blessés, les moyens d'imprimer nos propres journaux, notre propre radio. A mesure que nous libérons un territoire de l'Etat et de sa police, nous devons l'occuper, le remplir et en transformer l'usage pour qu'il serve le mouvement. Pour que le mouvement ne s'arrête pas de s'amplifier.

Dans toute l'Europe, les gouvernements tremblent. Pour sur, ce qui les effraie le plus n'est pas la possibilité que quelques émeutes se reproduisent sur leur territoire, mais la menace que la jeunesse occidentale fasse cause commune et se lève ensemble afin de donner à cette société son coup fatal.
Ceci est un appel pour tous ceux qui peuvent l'entendre :
De berlin à madrid, de londres à tarnac, tout devient possible.
La solidarité doit devenir de la complicité. Les affrontements doivent se propager. Les communes doivent être déclarées.
Afin que la situation ne revienne jamais à la normale. Afin que les idées et les pratiques qui nous relient deviennent de véritables liens.
Afin que nous restions ingouvernables.

Salut révolutionnaire à tous nos camarades dans le monde. A tous les prisonniers : nous vous sortirons.