Αν είσαι νέος , ζητάς όσα δικαιούσαι και αγωνίζεσαι για κάτι καλύτερο …
Τότε είσαι επικίνδυνος….
Πολύ επικίνδυνοςγια αυτή την κοινωνία
Εδώ και μήνεςόλο το σύστημα , όλοι όσοι το δομούν είτε ως θεσμοί είτε και ως φυσικά πρόσωπα , και μαζί τους συμπαρασύροντας λίγο πολύ τους πάντες να ασχοληθούνμε τα πεπραγμένα τους, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση όπου βλέπουμε καθημερινός την λεηλασία του “εθνικού” πλούτου και του “εθνικού” συμφέροντος μέσω διαφόρων σκανδάλων στα οποία όσοι τα δημιούργησανκαι πρωτοστάτησαν σε αυτά είτε αθωώνουν τους εαυτούς τους (παραγραφή) είτεφυγαδεύονται ώστε να μην τύχει και μιλήσει “κατά λάθος” κάποιος από αυτούς είτεμέσω της καθυστέρησης της “δικαιοσύνης” επέρχεται η παραγραφή τονόσων έχουν κάνει. Και οι μόνοι που ίσως διωχθούν είναι όσοι δεν γνωρίζουν τίποτακαι μπλέχτηκαν στην όποια υπόθεση είτε από παραλείψεις τους είτελόγο ότι είδαν την πίτα και τόλμησαν και αυτοί να απλώσουν το χέρι να πάρουν κάποιο ψίχουλο.
Την ίδια στιγμή το ίδιο σύστημαφέρεται εκδικητικά σε όσους ζητάνε όσα δικαιούνται ή αγωνίζονται για κάτι καλύτερο.
Μια νεαρή κρατούμενος , η Χριστίνα Κυρημοπούλουπου βρίσκεται στη φυλακή ουσιαστικά από τα δεκατρία της, χωρίς οικογένεια και αγράμματη, που δεν έχει καν ταυτότητα, ούτε ληξιαρχική πράξη, είχε κάνει αίτηση για συγχώνευση των ποινών της και το δικαστήριο την έκανε δεκτή. Με την επιστροφή της στις φυλακές Κορυδαλλού οι "σωφρονιστές" της, επιχείρησαν να της κάνουν κολπική εξέταση. Η Χριστίνα αρνήθηκε, άλλωστε το δικαιούται. Στην αξιοπρέπεια της Χριστινας, απάντησαν με την κτηνωδία της απομόνωσης.
Ενώ την ώρα που εισαγγελέας ζήτησε την παράταση της κράτησης ανηλίκου για ακόμα 6 μήνες που συνελήφθη στα επεισόδια του περασμένου Δεκεμβρίου εξαντλώντας την αυστηρότητά της ελληνικής Δικαιοσύνης ενώ αδρανεί μπροστά σε γεγονότα που πλήττουν ανεπανόρθωτα το δημόσιο βίο (οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου της Siemens διαφεύγουν στο εξωτερικό παρακάμπτοντας τον ελληνικό νόμο και οι «εγκέφαλοι» υποθέσεων όπως το Βατοπέδι και τα Ομόλογα παραμένουν ελεύθεροι.).
Η δικαιοσύνη εν τέλει δεν είναι τυφλή, ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΗ.
ΣΕ ΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ .
ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΑΣ ΟΣΑ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥΣ
Στον απόηχο του συλλογικού δράματος όμως που βιώνουν χιλιάδες μετανάστες στη χώρα μας, όταν παραβιάζονται συστηματικά οι θρησκευτικές, κοινωνικές και πολιτικές τους ελευθερίες, συνυπάρχουν και οι ατομικές τραγωδίες, σαν αυτές των 45 συλληφθέντων μεταναστών από την πορεία της Παρασκευής. Παρασκευή απόγευμα φθάνει η ομάδα Νομικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών στη ΓΑΔΑ όπου κρατούνται οι συλληφθέντες. Μετά από 6 ώρες αναμονής, εισέρχεται στο κτίριο, τα αίματα στο ασανσέρ και στο πάτωμα του 6ου ορόφου είναι ενδεικτικά της «φιλοξενίας» που επιφύλαξαν οι αρχές στους συλληφθέντες μετανάστες. Το αυτόφωρο ορίζεται για το πρωί του Σαββάτου. Οι μετανάστες περνούν όλο το πρωινό μέσα στις κλούβες με χειροπέδες, εμφανώς καταπονημένοι και φοβισμένοι. Το απόγευμα ο εισαγγελέας απαγγέλει κατηγορίες στους συλληφθέντες, μεταξύ αυτών ο 13χρονος Εμντί Α. από το Μπαγκλαντέζ. Προχωρά στο εσωτερικό του κτιρίου της Ευελπίδων δεμένος με χειροπέδες - όπως άλλωστε προσιδιάζει σε κάθε επικίνδυνο κακοποιό- με βλέμμα ανάμικτο απορίας και τρόμου στραμμένο προς τους συγκεντρωμένους δημοσιογράφους και τους δικηγόρους. Είναι ασυνόδευτος, έχει έρθει μόνος του στη χώρα και δεν έχει χαρτία, είναι δηλαδή «ένας επικίνδυνος λαθρομετανάστης, απ’ αυτούς που μας κλέβουν τις δουλειές και διαπράττουν εγκλήματα» σύμφωνα με το κυριάρχο στερεότυπο. Εξάλλου απ’ ότι φαίνεται η ταυτότητα «μετανάστης» υποκαθιστά την ταυτότητα «παιδί». Οι κατηγορούμενοι παίρνουν αναβολή για την Τρίτη, οι περισσότεροι αφήνονται ελεύθεροι, ο Εμντί όχι. Παρά την απόφαση του εισαγγελέα να άρει την κράτηση του, η Αστυνομία αποφασίζει έκνομα την κράτηση του στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ και κάνει πρόταση απέλασης. Η νομοθεσία για την περίπτωση των ασυνόδευτων ανήλικων αλλοδαπών προβλέπει ότι αναλαμβάνει την προσωρινή εποπτεία τους ο εισαγγελέας ανηλίκων και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δικαιούται να κάνει αίτηση ασύλου και να εξασφαλίσει την παραμονή του στη χώρα. Αλλά προφανώς «οι νόμοι είναι για να παραβιάζονται» ακόμα και από τους λειτουργούς τους. Κάποτε ο Μενέλαος Λουντέμης έγραψε για ένα παιδί που μετράει τ’ άστρα, αυτές τις μέρες ένα άλλο παιδί μετράει κάγκελα και η δημοκρατία μας τις πληγές της.
ΕΝΑΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗ ΜΕΣΗΜΕΡΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΣΤΙΣ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΟΛΙΣ ΥΠΑΡΞΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕΣ
"ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΝΗ ΟΡΘΙΟ ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΜΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΨΑΧΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΜΑΘΑΝΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΙ ΕΓΩ ΞΕΝΟΣ ΣΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΕΛΛΑΣ"
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...
ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
Τη πρώτη μέρα θα φορέσουνε οι μπάτσοι χειροπέδες στο λαιμό τους και τα παιδάκια θα ξεράσουνε το γάλα στων μανάδων τα βυζιά οι δικαστές θα φυλακίσουνε ισόβια τον άγνωστο θεό τους κι οι ποιητές θα αφιερώσουν τα τραγούδια τους σε μπάσταρδα γατιά. Ημέρα δεύτερη κι οι δάσκαλοι θα κάψουν τα ανέραστα χαρτιά τους τη τρίτη μέρα οι παπάδες θα βαφτίσουνε τα αγέννητα μωρά οι στρατηγοί με τα παράσημα ξεβράκωτοι θα αρμέξουνε τα αυγά τους και μαύρα φίδια θα ξαπλώσουνε με νάζι στα προεδρικά σκαλιά.
Έτσι θα γίνει, έτσι θα γίνει έτσι ακριβώς όπως στο λέω, όπως στο λέω έτσι θα γίνει γιατί αν δε γίνει, γιατί αν δε γίνει σε μία νύχτα θα τα κάνουμε εμείς γυαλιά καρφιά.
Τέταρτη μέρα τα αγάλματα το σκάνε από τις βίλες των ευνούχων εφημερίδες ραδιόφωνα κανάλια δίχως προφυλαχτικά τη πέμπτη μέρα φοιτητές κάνουν εκπαίδευση σε κόρες τραπεζούχων κι οι στρατιώτες απολύονται και παίρνουν για ενθύμιο τη σκοπιά. Την έκτη μέρα ο υπουργός με τη τσατσά τον ζιγκολό και τον χειρούργο πιάνουν δουλειά επτά με τρείς στο εργοστάσιο πού 'χει κάρβουνο λευκό το κόμμα πάει οριστικά διακοπές σ' ένα χοτέλ του Ακαπούλκο και την εβδόμη οι σημαίες κολυμπάνε με γιαούρτι στον αφρό.
1) ΜΕΘΑΩ ΣΤΙΣ ΡΩΓΜΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (1989) http://rapidshare.com/files/66486204/ME8AW.rar
Η Χριστίνα Κυριμοπουλου είναι τσιγγάνα και κρατείται στις φυλακές από 14 - 15 ετών για κλοπές που έκανε με άλλους ανήλικους τσιγγάνους., αρνείται την σωρεία των κλοπών, δέχεται μερικές στις ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών.
Τώρα έχει ποινές 8 χρόνων και κανονικά πρέπει σε λίγους μήνες να αποφυλακιστεί.
Όμως δεν έχει που να πάει, πάλι στο δρόμο θα καταλήξει με πρεζόνια, αν δεν βρεθεί ένα κατάλληλο περιβάλλον να τη στηρίξει , να της βρει μια δουλεία. Να την μορφώσει,. είναι αγράμματη.
Έχει σοβαρά προβλήματα, είναι μόνη χωρίς χρήματα, ρούχα ...τίποτα.
Η επιμελήτρια ανηλίκων που την παρακολουθεί είναι πολύ καλή , αλλά τι να κάνει μόνη της, όταν η φυλακή έπρεπε να τη στείλει για αρχή σε κλινική ψυχικής υγείας διότι. κάνει συνέχεια απόπειρες αυτοκτονίας..
Αν συνεχίσει έτσι, το μόνο που της απομένει είναι ο θάνατος…
Το υπουργείο δικαιοσύνης καλύτερα να ασχοληθεί με τις ανθρώπινες στοιβαγμένες ψυχές...κι όχι με τις βιτρίνες του Κολωνακίου
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙ’ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ
ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΣΠΑΣΜΕΝΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ
Ακολουθει συνέντευξη με την δικηγόρο της Χριστίνας ,Χρύσα Πετσιμέρη, στο tvxs.gr.
Την υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα κατάφερε να περάσει ως διεθνή αίτηση (international petition) το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνει συλλογή υπογραφών σε παγκόσμιο επίπεδο προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στις ελληνικές αρχές για απόδοση δικαιοσύνης.
Στόχος είναι να συγκεντρωθούν τουλάχιστον 10.000 υπογραφές μέχρι την εργατική Πρωτομαγιά, ημερομηνία κατά την οποία θα παραδοθούν στον Υπουργό Εσωτερικών της Ελλάδας.
TO ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ. Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ LINK
" Διερευνήστε την επίθεση εναντίον συνδικαλίστριας
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, μετανάστρια από τη Βουλγαρία και συνδικαλίστρια, δέχθηκε εκτεταμένα χτυπήματα όταν της επιτέθηκαν στις 22 Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα. Η επίθεση πιθανώς συνδέεται με την συνδικαλιστική της δράση, την απαίτησή της για βασικά δικαιώματα για τις μετανάστριες και την επακόλουθη, σύμφωνα με μαρτυρίες, κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της Κούνεβα και των εργοδοτών της.
Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, στην οποία δύο άτομα έριξαν θειικό οξύ στο πρόσωπό της, η Κωνσταντίνα Κούνεβα έχασε ολοκληρωτικά την όρασή της στο ένα μάτι, και έμεινε με μερική όραση στο άλλο. Οι φωνητικές χορδές της επίσης υπέστησαν σοβαρή βλάβη. Παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση για αρκετές ημέρες και η νοσηλεία της συνεχίζεται ακόμα. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που εργάστηκε ως ιστορικός στη Βουλγαρία, ήρθε στην Ελλάδα το 2001 για να μπορέσει να πληρώσει την ιατρική περίθαλψη του γιου της. Εργαζόμενη ως καθαρίστρια, συμμετείχε στις δραστηριότητες του συνδικάτου, απαιτώντας βασικά δικαιώματα για τους μετανάστες, καταφέρνοντας να γίνει τελικά Γενική Γραμματέας της Παννατικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού.
Σε διάφορες περιπτώσεις, η Κωνσταντίνα Κούνεβα επέκρινε τις πρακτικές που σύμφωνα με πληροφορίες χρησιμοποιούνται από τους εργοδότες για να εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένων των καθυστερήσεων στην πληρωμή των μισθών και την έλλειψη πληρωμής της κοινωνικής ασφάλειας των εργαζομένων, πολλές από τις οποίες είναι μετανάστριες. Μετά την ανάληψη της θέσης ως Γενικής Γραμματέως, άρχισε να λαμβάνει ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα. Το συνδικάτο έχει αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι που παλεύουν για τα δικαιώματά τους απειλούνται και μετατίθενται εκ νέου σε εργασίες υπό ακόμα πιο δυσμενείς όρους.
Η επίσημη έρευνα της αστυνομίας για εγκληματική ενέργεια είναι εν εξελίξει, αν και τα αρχικά συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι δεν είναι ούτε λεπτομερής ούτε αντικειμενική. Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί για το γεγονός ότι η αρχική φάση της έρευνας εστίασε στις άσχετες λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής της Κωνσταντίνας και απέτυχε να λάβει υπόψη τις δραστηριότητές της ως συνδικαλίστριας, ως πιθανό κίνητρο για την επίθεση.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει ότι θα πραγματοποιηθεί μια λεπτομερής και αμερόληπτη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.
Υπογράψτε την αίτηση απαιτώντας την κατάλληλη έρευνα σχετικά με την επίθεση στην συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα"
Νέο έγγραφο εξέδωσε η Περιφερειακή Δ/νση Εκπαίδευσης της Κ. Μακεδονίας καλώντας για μυστική κατάθεση τους καθηγητές που συνόδευσαν μαθητές σε πορείες διαμαρτυρίας κατά τα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη. Με το νέο έγγραφο ο Δ/ντης Β/θμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής, Περσυνάκης Εμμανουήλ, καλεί για μυστική κατάθεση τους καθηγητές στα πλαίσια της προκαταρκτικής έρευνας εντοπισμού του υπεύθυνου για τη διαρροή του εγγράφου του Δεκεμβρίου με το οποίο ο αναπληρωτής προϊστάμενος ζητούσε εξηγήσεις για τη συμμετοχή σχολείου σε κινητοποιήσεις.
Το ντοκουμέντο δημοσιεύεται σήμερα από το respentza.blogspot.com και γράφει:
Στα πλαίσια της προκαταρτικής έρευνας που ενεργούμε με βάση και τις διατάξεις του αρθρ. 125 του νόμου 3528/07 και την παραγρ. Ε’ του Π.Δ. 47/06 προκειμένου να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διέρρευσε σε τρίτους το υπ’ αριθμόν 02/11-12-08 εμπιστευτικό έγγραφο του Γραφείου Δ.Δ.Ε. Ν. Χαλκιδικής, σας καλούμε να παρουσιαστείτε ενώπιον μας την Δευτέρα 23/03.2009 στο Γραφείο της Δ/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Μουδανιών (Εμπορικό Κέντρο ΕΑΣ) και ώρα 9.30 π.μ. προκειμένου να καταθέσετε ανωμοτί ως μάρτυρας. Κατά την προσέλευση σας πρέπει να έχετε μαζί σας και το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Επισημαίνεται ότι η κατάθεση μάρτυρα είναι μυστική.
Ο Δ/ντης της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Ν. Χαλκιδικής Περσυνάκης Εμμανουήλ.»
Η τελευταία επιστολή της Κατερίνας Γκουλιώνη, που "βρέθηκε νεκρή" το πρωί της 18ης Μάρτη, στο καράβι που τη μετέφερε κατά την πειθαρχική μεταγωγή της από τις φυλακές της Θήβας στην Αλικαρνασσό. Ήταν δεμένη με χειροπέδες πισθάγκωνα και χτυπημένη στο πρόσωπο.
Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω...
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά,
θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.
Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,
εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Σήμερα στην πόλη της Λάρισας συγκεντρώθηκαμε 100-150 αναρχικοί και αντιεξουσιαστές σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγωνιστή κρατούμενο Βαγγέλη Πάλη που δικαζόταν για "στάση" και "απόπειρα απόδρασης".
Με μία γελοία αφορμή (τοποθέτηση ενός κάδου στον δρόμο και 1-2 σπρωξίματα), οι ένστολοι τραμπούκοι των ΜΑΤ επιτέθηκαν με μεγάλη βιαιότητα στους συγκεντρωμένους χτυπώντας και ποδοπατώντας κάποιους-ες από αυτούς-ες.(2 συντρόφισσες μεταφέρθηκαν αρκετά χτυπημένες στο νοσοκομείο).Στην συνέχεια και ενώ οι συγκεντρωμένοι προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν μπροστά στο κτίριο της Ιατρικής τα ΜΑΤ επιτέθηκαν ξανά,αυτή τη φορά χωρίς καμμία αφορμή και χρησιμοποιώντας πιστόλια δακρυγόνων κυνήγησαν τον κόσμο και έκαναν προσαγωγές.Ένα κομμάτι των συγκεντρωμένων διασκορπίστηκε στην πόλη της Λάρισας και ένα άλλο κατέφυγε στον χώρο της ιατρικής σχολής.
Ωστόσο η επίδειξη πυγμής από το κράτος και τους λακέδες του δεν είχε τελειώσει σε αυτό το σημείο.Οι κατασταλτικές δυνάμεις περικύκλωσαν το χώρο της Ιατρικής και διεμύνησαν σε δικηγόρους πως θα φέρουν εισαγγελέα και θα γίνει άρση του ασύλου με μόνο προφανή λόγο την τρομοκράτηση και τον εκβιασμό των συντρόφων που ήταν εκεί αλλά και των αντιστεκόμενων ευρύτερα ,σε συνέχεια του κλίματος κρατικής τρομοκρατίας που στοχοποιεί άμεσα το άσυλο, τους κατειλλημένους χώρους και τους εξεγερμένους συνολικά. Η δηλωμένη άρνηση του Πρύτανη για άρση του ασύλου δεν εμπόδιζε τον εισαγγελέα και τους επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων να απειλούν όσους βρίσκονταν στον χώρο της Ιατρικής με εισβολή.
Η εισβολή δεν πραγματοποιήθηκε και η κρατική τρομοκρατία δεν κατάφερε να αποτελέσει τον σκοπό της -να εκφοβίσει δηλαδή αγωνιστές- καθώς το ζήτημα και όλα τα ενδεχόμενα αντιμετωπίστηκαν συλλογικά.Ωστόσο ο εκβιασμός πέτυχε σε έν μέρει τον σκοπό του ο οποίος ήταν να μας "κρατήσει στην άμυνα" . Παρά το γεγονός ότι δεχτήκαμε μία απρόκλητη επίθεση,είχαμε τραυματίες και συλληφθέντες η σκέψη μας και η κίνησή μας αναγκαστικά επικεντρώθηκε στο ζήτημα της επαπειλούμενης εισβολής και όχι σε πιθανές άμεσες κινήσεις είτε απάντησης για την απρόκλητη επίθεση είτε αλληλεγγύης στους συλληφθέντες.
Η νέα κρατική ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση απέκτησε σήμερα στην Λάρισα την υλική της μορφή ,έκανε το πρώτο βήμα. Στο χέρι μας είναι να αποτρέψουμε τα επόμενα. Σε όλα τα μέτωπα που ανοίγει η αντιεξεγερτική επίθεσης ΝΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ! ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
«Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε ημέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις ημέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής».
