Άλλο ένα νομοθετικό πλαίσιο ετοιμάζεται με πρόσχημα όπως πάντα την προστασία των πολιτών.

Αυτή τη φορά στο στόχαστρο τα blogs και η δικτυακή τους κοινότητα.

Αλήθεια για ποιους πολίτες κόπτεστε τόσο πολύ ώστε να τους προστατέψετε από αυτά τα κακόβουλα blogs;

Μήπως αυτοί οι πολίτες, είναι διάφοροι αλήτες ρουφιανοι «δημοσιογράφοι», σιχαμεροί «πολιτικοί» και επιχειρηματίες που θησαυρίζουν πάνω στις πλάτες των εργαζομένων;

Σύμφωνα με αυτό το νομοθετικό πλαίσιο :

· Πρώτον, οι διαχειριστές των blogs ενημερωτικού χαρακτήρα θα έχουν την ευθύνη να αναγράφουν στην κεντρική ιστοσελίδα τον κατά νόμο υπεύθυνο του blog.

· Δεύτερον, το νομοσχέδιο επιφυλάσσει στα αδικήματα που τελούνται μέσω των blogs προβλέψεις ανάλογες με αυτές του νόμου περί Τύπου.

· Τρίτον, διευκολύνεται η πρόσβαση των διωκτικών αρχών στα ηλεκτρονικά ίχνη ώστε να αποκαλύπτεται με πιο γρήγορες διαδικασίες ο υπεύθυνος μιας συκοφαντικής ή εκβιαστικής δημοσίευσης.

· Τέταρτον, το ΕΣΡ αποκτά δικαίωμα παρέμβασης σε περίπτωση που οι χρησιμοποιούμενες φωτογραφίες ή το audio και video υλικό που αναρτάται σε κάποιο blog δημιουργούν ζητήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του.

Το κυνήγι των «μαγισσών» μόλις άρχισε κατά των ελληνικών blogs και της δικτυακής τους κοινότητας

Όταν οι πραγματικές μάγισσες αυτού του τόπου αρθρογραφώντας και φωνασκώντας κατά των blogs κάθονται και παρακολουθούν αυτό το κυνηγητό που ξεκίνησαν οι ίδιοι μέσα από μηνήσεις κατηγορώντας ένα blog για αυτό που όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων ξέρουν οι ίδιοι να κάνουν πάρα πολύ καλά.

Και όχι, μην τολμήσετε «κύριοι» να μιλήσετε για συκοφαντία ούτε για εκβιασμό.

Την αλήθεια λέμε, ότι κάνατε αυτό που κατηγορείτε ένα blog ότι έκανε και φυσικά δεν θέλουμε τα λεφτά σας.

Αντιγραφουμε από τον ΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24/2/2008

στις 31 Ιανουαρίου, ο κ. Τριανταφυλλόπουλος υποστήριξε ότι «τα πιο ακριβοπληρωμένα ρεπορτάζ είναι αυτά που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Δηλαδή πληρώθηκαν (σ.σ.: οι «δημοσιογράφοι») γι' αυτά που δεν έβγαλαν. Οχι γι' αυτά που έβγαλαν».

Ακολουθώντας την υπόδειξη του έμπειρου τηλεπαρουσιαστή αναζητήσαμε τα ρεπορτάζ που «δεν βγήκαν».

Φανταστείτε την έκπληξή μας όταν διαπιστώσαμε ότι η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» είναι γεμάτη ήδη από το πρώτο της φύλλο με τέτοια ρεπορτάζ! Η ύπαρξη αυτών των ρεπορτάζ που έμειναν στο «ψυγείο» μαρτυρείται από ορισμένα κατ' αρχήν ακατάληπτα σχόλια, όπου υποκρύπτονται μηνύματα για δημόσια πρόσωπα (πολιτικούς ή επιχειρηματίες). Τα σχόλια υπαινίσσονται παραβατική συμπεριφορά στην ιδιωτική ή δημόσια παρουσία κάποιου προσώπου και αφήνουν να εννοηθεί ότι ακολουθούν αποκαλύψεις. Μόνο που κατά κανόνα οι αποκαλύψεις δεν γίνονται ποτέ.

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτών των μηνυμάτων είναι ότι μπορεί να τα αποκρυπτογραφήσει μόνο ο άμεσα ενδιαφερόμενος ή το στενό του περιβάλλον. Ανεξάρτητα αν είναι αλήθεια ή ψέματα, το μήνυμα είναι σαφές: «Πρόκειται ν' ασχοληθούμε μαζί σου! Ετοιμάσου! Φρόντισε!»

Τώρα, πώς μπορεί να αντιδράσει ο άμεσα ενδιαφερόμενος;

Ο τρόπος γραφής του μηνύματος αποκλείει τη δυνατότητα ευθείας απάντησης. Θα ήταν σαν να αποδέχεται την κατηγορία, εφόσον αναγνωρίζει τον εαυτό του στο μήνυμα. Και επειδή συνήθως αυτά τα μηνύματα περιέχουν μισές αλήθειες ή αναφέρονται σε προσωπικές υποθέσεις των «στόχων», ο αποδέκτης τους βρίσκεται σε απόλυτη αδυναμία. Ούτε σκέψη, βεβαίως, για προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Οπως έχουν διαπιστώσει όσοι το επιχείρησαν, το πιο δύσκολο πράγμα είναι να αποδείξεις ότι εσένα και όχι κάποιον άλλον «φωτογραφίζουν» αυτού του είδους τα δημοσιεύματα.

Τα ροζ υπονοούμενα

*Η εφημερίδα προειδοποιεί: «Γιατί ο πρωθυπουργός όλο και πιο συχνά προειδοποιεί ότι θα δεχθεί ανοίκειες προσωπικές επιθέσεις από το ΠΑΣΟΚ; Για τον θείο ανησυχεί ή για τη σύζυγο;» (28/8/05) Η απάντηση δίνεται στα επόμενα φύλλα, με συνεχή «ρεπορτάζ» και επιθέσεις στη Νατάσα Καραμανλή για τα ακριβά της ψώνια και άλλες προσωπικές υποθέσεις!

*Αλλά τα μηνύματα της εφημερίδας δεν είναι τόσο σαφή για τον απλό αναγνώστη. Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο που φιλοξενείται με τίτλο «Η γκαρσονιέρα και ο... υπουργός»:

*«Ερωτικές περιπέτειες με πρωταγωνιστές Ασιάτες καταγράφει το αστυνομικό δελτίο στο Ψυχικό, σε γκαρσονιέρα που νοικιάζει η πεθερά εν ενεργεία υπουργού της κυβέρνησης, που πριν από ένα μήνα η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο επίμαχο διαμέρισμα (όπου, σημειωτέον, στον επάνω όροφο στεγάζονται ο υπουργός και η οικογένειά του) οι περίοικοι γίνονται μάρτυρες ερωτικών συγκρούσεων που προκαλεί αλλοδαπός της "παροικίας" των Φιλιππινέζων. Ο νεαρός γόης (λένε οι πληροφορίες) καλεί στο διαμέρισμα που έχει νοικιάσει από την πεθερά του υπουργού καλλίγραμμες ομοεθνείς του κυρίες, με τις οποίες συχνά διαπληκτίζεται. Οι αστυνομικοί, που έχουν βρεθεί ουκ ολίγες φορές στον τόπο των συμβάντων, προσπαθούν να πείσουν την ιδιοκτήτρια να ξενοικιάσει την γκαρσονιέρα. Εκείνη όμως παραμένει αμετάπειστη... Τι να σου κάνει άλλωστε -σε τόσο χαλεπούς καιρούς- ένας μισθός υπουργού!» (27/11/05).

*Αυτές οι παράξενες ροζ υποθέσεις διατυπώνονται συνήθως με τη μορφή του κουΐζ στην εφημερίδα:

*«Ποια ευρωβουλευτής βρήκε (λέμε) στις Βρυξέλλες τον μεγάλο έρωτα, συνεχίζοντας την παράδοση των τελευταίων χρόνων; (σ.σ.: Δεν είναι η Μ. Ματσούκα)» (11/12/05).

*«Ποιοι είναι αυτοί που κλείνουν την προεδρική σουίτα του King George με λεφτά του Δημοσίου για να τρώνε με φίλους, γνωστούς και... γκόμενες (πρώην και επόμενες);» (10/9/06).

*«Ποιος Κρητικός επιχειρηματίας εκτός από τσικουδιές κερνάει και "Ρωσίδες"; Ασε που μαγνητοσκοπεί τις επίμαχες φάσεις, εκβιάζοντας αυτούς που πριν φιλοξενούσε» (13/11/05).

Οι επιβαρυντικές συγγένειες

*Ενας από τους πιο συνηθισμένους στόχους αυτών των σχολίων είναι η σχέση πολιτικών και επιχειρηματιών με ορισμένους συγγενείς τους:

*«Η ξαδελφούλα του κυρίου υφυπουργού, με το γραφείο στο Κολωνάκι, κάνει χρυσές δουλειές σε υπουργείο και θεσμικό φορέα. Ειδικότερα, από το 1994 (έτος-σταθμό και για τον υφυπουργό) οι business δεν έχουν τελειωμό. Εμ, δεν μάθαμε κι εμείς γραφιστική να πάμε μπροστά!» (12/11/06).

*«Ο υφυπουργός ορίστηκε να φυλάττει Θερμοπύλες και να εξυγιάνει το ασφαλιστικό σύστημα της Τραπέζης. Πρώτη του κίνηση να διορίσει στη συγκεκριμένη Τράπεζα τον γιο του με αμοιβή διόλου ταπεινή. Ποιος;» (5/6/05).

*«Σε ποια Τράπεζα (που συμμετέχουν και ξένοι επενδυτές) γιος υφυπουργού προσελήφθη και είναι σήμερα μεγαλοστέλεχός της;» (25/9/05).

*«Ποιες είναι οι δύο αδελφές... Τατά που διαθέτουν γραφείο στο Λονδίνο και παίρνουν δουλειές από την Αθήνα χωρίς διαγωνισμούς; Η μία εξ αυτών είναι σύζυγος υιού μεγαλομετόχου ιατρικού αθηναϊκού κέντρου, ενώ το όνομα της δεύτερης παραπέμπει σε ευρωπαϊκά βουνά. Και σαν να μην έφθαναν οι London business, το δίδυμο χτυπάει και δουλειές του επίσημου Μακεδονάρχη που υπογράφει ό,τι βρει μπροστά του» (12/11/06).

Η «υπόσχεση» αποκαλύψεων

*Πολλές φορές οι ίδιοι οι συντάκτες αυτών των σχολίων προειδοποιούν ότι σκοπεύουν να επανέλθουν, προφανώς αν δεν μεσολαβήσει κάτι άλλο:

*«Περίεργες συμπτώσεις συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στο υπουργείο του κ. Ευάγγελου Μπασιάκου. Μια εισήγηση υπηρεσιακού παράγοντα για διεύρυνση των προμηθευτών στον τομέα των φυτοφαρμάκων συμπίπτει με την απομάκρυνσή του από τη συγκεκριμένη υπηρεσία και τη μετάθεσή του (θέλουμε να πιστεύουμε όχι δυσμενή) σε άλλο πόστο. Το αξιοσημείωτο είναι ότι στον συγκεκριμένο τομέα υπάρχει ένα ισχυρό μονοπώλιο, αφού κύριος προμηθευτής του υπουργείου εδώ και δύο δεκαετίες είναι μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Για το θέμα θα... επανέλθουμε» (11/12/05).

*«Ποιας κυρίας, η οποία ασχολείται με τα κοινά σε Δήμο των Νοτίων Προαστίων της Αττικής, το όνομα έχει εμπλακεί σε οικονομικό σκάνδαλο μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας; Κοινό χαρακτηριστικό της εν λόγω κυρίας και της ασφαλιστικής εταιρείας είναι το γράμμα... νι! Σύντομα περισσότερες αποκαλύψεις...» (23/7/06).

*«Μαθαίνουμε ότι πρώην "πράσινος" δήμαρχος από β' περιφέρεια της πρωτεύουσας μαζί με συνδικαλιστή αντιδήμαρχό του εκβίαζαν μεγάλη εταιρεία με τεχνολογικό περιεχόμενο. Οταν δεν τους βγήκε τελικά το "χαρτί", το έριξαν στις... οικολογικές ευαισθησίες και στην προστασία των πολιτών από τη ραδιενέργεια. Τώρα που δεν εξελέγησαν να δούμε τι θα πουν για τα ντοκουμέντα που έρχονται» (12/11/06).

Ποιους κατηγορείτε κύριοι και γιατί;
Κόρακας κορακου μάτι δεν βγάζει αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Μήπως επειδή οι αποκαλύψεις στα blogs έχουν βάση που αν ψαχτούν θα καταλήξουν κάπου;
Όπως με τον κύριο από πάνω με τα 5.5 εκατομμύρια του;

Και αφού τα είχαμε όλα αυτά μόνο η μαφία των ηλιθίων μας έλειπε.
Αυτή την μαφία με τους προστάτες κάθε τι ελληνικού που αποφάσισαν μετά την αντιφασιστική πορεία στις 2/2/2008 να επιχειρήσουν να ρίξουν όσα blogs έκριναν οι ίδιοι ότι περιείχαν ανθελληνικό περιεχόμενο κάνοντας κλικ στην επισύναψη ιστιολογιου. Μια κίνηση που οργανώθηκε από μέλη της νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ με προεξέχων την Αγγελική Λάμπρου υποψήφια νομαρχιακή σύμβουλος με τον Μάκη Βορίδη στην Ανατολική Αττική, και αμέσως την τακτική αυτή την υιοθέτησε ο Στόχος , μια φασιστική φυλλάδα.

Όσοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, παπάδες και λοιποί κοινοί θνητοί, πιστεύετε ότι με τη θέσπιση νομοθετικών μέτρων,
στημένων σκανδάλων, άρσης του απορρήτου με κατασκευασμένες ή μη κατηγορίες και με διάφορες διαπλοκές και δολοπλοκίες,
θα φιμώσετε τα Blogs, είστε γελασμένοι...

Η ελευθερία του λόγου, του τύπου και της έκφρασης
είναι κατοχυρωμένα δικαιώματα του Ελληνικού Συντάγματος...
Το μόνο που θα καταφέρετε, είναι να μας δώσετε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και βήμα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΘΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΔΕΚΑ

Πηγές:
ΠΡΕΖΑ TV
http://prezatv.blogspot.com/2008/02/bloggers-blogs.html
http://prezatv.blogspot.com/2008/02/press-gr-i-blogs.html

ΙΟΣ
http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080224.htm

Πρώτο Θέμα
http://www.protothema.gr/content.php?id=3985
http://www.protothema.gr/content.php?id=4088

Athens Indymedia
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=832334

Jungle-Report
http://jungle-report.blogspot.com/2008/01/alert-blog.html

Με το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζει ο κύριος Παυλόπουλος η Ε.Υ.Π μεταλλάσσεται σε ένα πρακτορικό προϊόν 3 σε 1 με ολίγον CIA, DEA και NSA!

Με λίγα λόγια και επιγραμματικά

- Ενισχύεται η αυτοτέλειά της, χωρίς έλεγχο.

- Αποκτά νέες αρμοδιότητες (για το οργανωμένο έγκλημα, την τρομοκρατία, τα ναρκωτικά, την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, το ξέπλυμα) και έτσι επεμβαίνει στο ρόλο των διωκτικών αρχών αλλά και των ειδικών ανεξάρτητων αρχών.

- Στο προσωπικό της επιτρέπεται η οπλοφορία.

- Επιτρέπεται η διείσδυση σε παράνομες ομάδες, με αποτέλεσμα να νομιμοποιείται η προβοκάτσια και να αμνηστεύεται ο προβοκάτορας.

- Θεσμοθετείται η παρουσία της ΕΥΠ στον έλεγχο εισόδου αλλοδαπών στη χώρα.

- Θεσπίζεται υποχρέωση των δημοσίων υπηρεσιών να παρέχουν πληροφορίες που θα τους ζητήσει ο «εξουσιοδοτημένος» υπάλληλος της ΕΥΠ.

- Παρεμποδίζεται κάθε είδους διαφάνεια στη δράση της.

Δηλαδή πλέον οι πράκτορες της Ε.Υ.Π θα μπορούν και με την βούλα του νόμου να μας υποκλέπτουν αυθαίρετα κατά το δοκουν χωρίς έλεγχο και χωρίς να δίνουν λογο κάπου (υποθέσεις υποκλοπών). θα μπορούν με το γράμμα του νόμου να συνεχίσουν το αγαπημένο τους σπορ ,τις απαγωγές (απαγωγές Πακιστανών). Όπως επίσης με το γράμμα του νόμου θα διοργανώνουν και οι ίδιοι αεροπορικά ταξιδάκια (παράνομες πτήσεις και μυστικές φυλακές της CIA). Και τέλος και πιο σημαντικό , με το γράμμα του νόμου νομοποιητε η προβοκάτσια και ο προβοκάτορας θα απολαμβάνει πλήρη αμνήστευση ώστε το ίδιο το σύστημα να ελέγχει και να χειραγωγεί οτιδήποτε εναντιώνεται στις ενέργειες του.

ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ
ΟΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΕΤΕ
ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΕ ΟΥΤΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ
ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

Πηγή:
ΙΟΣ
http://www.iospress.gr/mikro2008/mikro20080223.htm

- Που είσαι;

- Στο ΠΟΥΘΕΝΑ

- Εδώ Είσαι! Μην φεύγεις πάλι

- Πώς να φύγω;

Στο ΠΟΥΘΕΝΑ είμαι

- Σου μιλάω

- Και εγώ σου μιλάω

Αλλά δεν μπορείς να με καταλάβεις

Μιλάω με τις σκέψεις σου

άσε με!

Ξέρεις κάτι; Δεν ξέρω
Ώρες ώρες δεν ξέρω
Φτάσαμε κάπου;
Αλλά που πηγαμε;
Ξέρεις κάτι; Κάπου θα φτάσαμε
Δεν γίνετε, κάπου να μην πηγαμε
Αλλά αυτό το κάπου είναι το ΠΟΥΘΕΝΑ
Ένα αόριστο ΕΔΩ μέσα στην αοριστία του ΕΚΕΙ
Ξέρεις κάτι; Δεν γίνετε, να μην είμαστε κάπου
Τόσο πονέσαμε. Τι στο διάολο ;
Όλο και από κάποιο δρομάκι καταλήξαμε
Μην ρωτήσεις ΠΟΥ! Είπαμε στο ΠΟΥΘΕΝΑ
Και εσύ στο ΠΟΥΘΕΝΑ είσαι πάνω κάτω
Ξέρεις ! Κανά τετράγωνο παρακάτω
Θυμάσαι; Όπως όταν ήμασταν παιδιά
Η πάνω και κάτω γειτονιά
Μην μελαγχολείς φιλενάδα
“ΕΜΕΙΣ” ακόμα “παιδιά” είμαστε
Ξέρεις κάτι; Γιατί παραμένουμε άνθρωποι
Ναι φιλενάδα, οι άνθρωποι στον κόσμο αυτό
Είναι μόνο τα παιδιά
Και “ΕΜΕΙΣ” ήμαστε ακόμα “παιδιά”
Μην φοβάσαι φιλενάδα, μην φοβάσαι
Όπως τότε
Που έβλεπες
την χιλιοκομματιασμένη καρδιά σου
Μην φοβάσαι
Το ξέρω καλύτερα από όλους
Σου την γαμησαν
Αλλά μην φοβάσαι
Εδώ είμαι
Εδώ είμαστε, “ΕΜΕΙΣ” , όλοι
“ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ”
Όχι αυτές οι μικρό-αστικές που συχενεσε
Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ “ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ”
“ΜΑΜΑ”, “ΜΠΑΜΠΑΣ”, “ΑΔΕΛΦΟΣ” ,“ΑΔΕΛΦΗ”, “ΑΝΕΨΙΑ”, “ΘΕΙΟΣ”, “ΘΕΙΑ”
Ομοφυλόφιλοι, πρεζακια, λεσβιες, αλήτες
Όλοι μαζί, ο ένας για τον άλλο
Καλά και εξηγημένα
χωρίς τις “ΠΟΥΣΤΙΕΣ” και τα “ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ ΣΚΗΝΙΚΑ”
ΑΥΤΑ! Που τόσο απεχθανεσε
Αστους φιλενάδα … Αστους
Αν δουν τα λάθη τους …..
Τότε ίσως μάθουν….
Ίσως….
Ίσως τότε να άξιζαν
Όπως μου έλεγες
Αλλά ξέρεις κάτι;
Όλοι από λάθη μάθαμε
Αυτά είναι, ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Γι’ αυτό σου λέω φιλενάδα
Το νου σου στο παιδί
Αυτό είναι η “ΕΛΠΙΔΑ”
Το “ΑΥΡΙΟ” ,Όπως μου λες
Να το διδάξεις από όσα ζήσαμε
Να μην ξεχάσει
Έτσι μονάχα θα πάμε μπροστά
Θα αλλάξουν οι καιροί φιλενάδα
Μην φοβάσαι!

Άσε με μένα
Εγώ σχεδόν τελείωσα
Πάει καιρός τώρα
Την μια να παταω γερά, να αντέχω μια χαρά
Την άλλη να μην έχω σηκωμό, αν δεν ΤΟ βάλω μέσα μου
Μην μου στεναχωριέσαι φιλενάδα
Μην μου δακρύζεις
Μην φοβάσαι για μένα
ΚΑΛΑ ΕΙΜΑΙ
Ακόμα και όταν καίγομαι
Ώρες ώρες κόβομε
Να τέτοιες ώρες, όπως τώρα
Λένε πως μοιάζω σε αυτήν...
Αυτή την νέα ράτσα
Που δημιούργησαν!
Μην μου αγχώνεσαι όμως
Μην μου φοβάσαι
ΕΓΩ ΚΑΛΑ ΕΙΜΑΙ
Απλά να, ξέρεις τώρα
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΠΛΕΟΝ
ΜΑΣ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ
Γαμησετα φιλενάδα
Θέλουν να μας κάνουν
Να μην σκεφτόμαστε πια
Αλλά ξέρεις κάτι;
ΘΑ ΤΟΥΣ ΓΑΜΗΣΟΥΜΕ!
ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ ΕΝΤΑΞΕΙ!
Ξέρεις φιλενάδα;
Θα τα μοιραστούμε μαζί τους
Κοινοκτημοσύνη

Φιλενάδα , Το ΠΑΙΔΙ να προσέχεις
Όμως μην μου φοβάσαι
Σου γαμησαν την καρδιά
Μα είσαι παιδί ακόμα
Αλλά σιγά σιγά
Όλα αυτά τα κομμάτια
Θα γίνουν ΕΝΑ!
Μια πανέμορφη καρδιά
Σμιλευμένη από όσα πέρασες
Πανέμορφη όπως εσύ
Όπως σε θυμάμαι
Σε εκείνη…
Την φωτογραφία….
Να αγναντεύεις την κομματιασμένη σου ΚΑΡΔΙΑ
Σ αγαπώ φιλενάδα, σ αγαπώ
Αναρωτιέμαι ώρες ώρες
Αν είναι έρωτας
Όχι όμως …. Δεν είναι
Είναι κάτι άλλο…
Η ΑΠΟΛΥΤΗ…. ΑΓΑΠΗ

Κάψατε τα δάση μας

Κάψατε τα σπίτια μας

Κάψατε τις περιοχές που μεγαλώσαμε

Γιατί η διαδρομή της Ιόνιας Οδού "οριοθετεί" τις πυρκαγιές στην Ηλεία;

Γιατί τις πυρκαγιές στην Αττική "οριοθετεί" η προέκτασή και οι νέοι σταθμοί του Προαστιακού Σιδηρόδρομου όπου από το Μαρκόπουλο προς το Λαύριο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους σταθμούς Καλυβιών, Κουβαρά - Πέττα, Κερατέας, Θορικού, Λαυρίου; (Δηλαδή σε περιοχές της Αττικής που έπιασαν φωτιά φέτος)

Γιατί στον Υμηττό που κάηκε φέτος εκτός από τις διεκδικήσεις δασικών εκτάσεων από την εκκλησία και τους ιδιώτες, πρόκειται να κατασκευαστεί και η περιφερειακή Υμηττού;

Είναι φανερό ότι οι πυρκαγιές συνδέονται σε ένα βαθμό με τις αλλαγές της χρήσης της γης και με τα οικονομικά συμφέροντα που συνδέονται με αυτές τις αλλαγές. Τα αναπτυξιακά σχέδια δεν καταστρέφουν μόνο το περιβάλλον, αλλά την ίδια την δυνατότητα των κατοίκων να ζουν σε αυτές τις περιοχές.

Θα ξανακάνουμε την Ηλεία καλύτερη από ότι ήταν, υπόσχεται η κυβέρνηση και κατά κάποιο τρόπο λέει την αλήθεια. Μόνο που στην θέση των δασών με την τεράστια ποικιλία χλωρίδας και πανίδας θα εμφανιστούν άλση που η μόνη τους ιδιότητα θα είναι να λειτουργούν ως ντεκόρ στους τουριστικούς οικισμούς (βλέπε νομοσχέδιο Σουφλιά) που θα πάρουν την θέση των χωρίων. Ενώ τα κλιματιστικά μηχανήματα θα αναλάβουν να αντικαταστήσουν το δροσερό αεράκι που προσφέρανε τα δάση σε ολόκληρη την περιοχή.

Στην Ολυμπία θα χτιστεί νέο υπερσύχρονο αθλητικό κέντρο.

Για αυτό την άφησαν να καεί;

Αυτό το σύγχρονο αθλητικό κέντρο το είχε ζητήσει ο Μίνωας Κυριακού αλλά η αρχαιολογική υπηρεσία είχε αρνηθεί.

Τώρα που κάηκε δεν θα υπάρχει πρόβλημα .

Δεν κάηκαν απλώς , υπάρχουν υπεύθυνοι γι’ αυτό

Με ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις

Υπάρχουν συμφέροντα για όσα έγιναν

ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Συγυρισμένο το φαίνεσθε
Μα τελικώς τι είναι?
Εφησυχασμένο το γίγνεσθαι
Μα τ’ αύριο που είναι?

Φτιάξατε την εικόνα ωραία
Μα το έσω πως είναι?
Αφεθήκατε στις υποσχέσεις μοιραία
Μα ο προορισμός σας που είναι?

Αποκτήσατε σημαίνουσα παρέα
Μα οι σχέσεις σας πως είναι?
Ακολουθήσατε ότι προβάλει η κεραία
Μα η δικιά σας ζωή που είναι?

Ψάχνετε σύντροφο μια λαμπρή εικόνα
Μα το συναίσθημα που είναι?
Κάνατε σκοπό ζωής την κονόμα
Μα η χαρά που είναι?

Δημιουργήσατε δικιά σας οικογένεια
Μα η παρουσία σας που είναι?
Κληρονομήσατε όνειρο στην απέχθεια
Αλλά τα παιδικά σας όνειρα που είναι?

Απαιτείται πολλά από τα παιδιά
Μα η ζωή τους πως είναι?
Οδηγείτε στην καταστροφή μια γενιά
Αλλά το μονό που μάθατε δεν είναι?

Αλήθεια, δεν μπορείς να απαντήσεις?
Μα είναι απλές ερωτήσεις!
Μα αν κάποτε θελήσεις,
Να ψαχτείς για τις λύσεις
Στον εαυτό σου να αναζητήσεις
Τις απαντήσεις στις ερωτήσεις
Δεν είναι επικρίσεις,
Απλά εσένα να βρίσκεις
Αφού πορευτήκατε στην πολυπλοκότητα
Και σας είναι δύσκολη η απλότητα
Αφού ξεμείνατε στου υλισμού την μηδενικότητα
Ξεπέσατε να ‘στε απλά μια οντότητα.

Οι βασανισμοί πολιτών σε αστυνομικά τμήματα και στη ΓΑΔΑ, οι πυροβολισμοί, το ξυλοκόπημα ,οι απαγωγές και οι εξευτελισμοί μεταναστών , οι σκευωρίες εναντίον όσων αντιστέκονται στη βαρβαρότητα του ελληνικού κράτους, είναι πλέον καθεστώς για την ΕΛΑΣ με την έμπρακτη συγκατάθεση της κυβέρνησης και του υπουργού της Πολύδωρα.

Μικροφωνική στη Θεσσαλονίκη

Τελευταία απόδειξη της εξουσίας από τη μεριά των μπάτσων αποτελεί το παραπάνω βίντεο που καταγράφει τις μαζοχιστικές εξουσιαστικές διαστροφές τους. Η αστυνομία αδυνατεί να κρύψει τον πανικό της και τα καθεστωτικά μέσα, πιστά στις αρχές της παραπληροφόρησης, αρχικά προσπαθούν να αποενοχοποιήσουν την ασύληπτη βαρβαρότητα συνδέοντάς την με τυχαία περιστατικά αντι-βίας. Ο πρωθυπουργός φυσικά εξέφρασε τη "δυσαρέσκειά του" και ο υπουργός Πολύδωρας χαρακτηρίζει την πράξη ως "απαράδεκτη". Όλα αυτά μέσα σε μια απόλυτη υποκρισία, που προσπαθεί να συγκαλύψει το βίαιο πρόσωπο της εξουσίας, μέσα από τα συνεχή "μεμονωμένα" περιστατικά αστυνομικής βίας.

Η "δημοκρατική περιποιηση" των ασφαλιτών προς τους μετανάστες

• Είδηση στο Athens IMC
• Συζήτηση στο Athens IMC

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ"





«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)



Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Κάποιοι φίλοι μου φύγανε
Την Ιθάκη τους να ψάχνουνε
στη ζωή δεν βρήκανε
το πόνο τους να βγάλουνε

στην φρίκη τους σαλτάρουνε
ότι και να κάνουνε
ψάχνουνε και το χάνουνε
στα μπράτσα τους σουτάρουνε

έκπτωτοι άγγελοι που ψάχνουνε
το εισιτήριο για ταξίδια
χαλάλι και ότι πάθουνε
ξανά και ξανά τα ίδια

αρκεί να είναι υπό επήρεια
να μην νιώθουν τα μαρτύρια
γι αυτό χτυπάν δηλητήρια
της κόλασης θύματα εξιλαστήρια

δέσμιοι σε προσωπικά κρατητήρια
και όλοι, τους αφήνουνε
μονάχοι μέσα στην επήρεια
ελεύθεροι να ξανά γίνουνε

καμιά ψιλή να πίνουνε
στο ταξίδι τους να φύγουνε
γραμμές σπάνε και δίνουνε
στο τέρμα να γίνουνε

στο “παράδεισο” να μείνουνε
γραμμή πάνω στη γραμμή
στα όνειρα να ταξιδεύουνε
δραχμή πάνω στη δραχμή

για μια δόση για μια στιγμή
ταξίδι και όνειρο στη φυγή
στα συναισθήματα καθημερινοί πνιγμοί
επί ουρανού και γη

λευκή σκόνη να λιώνει καυτή
πάνω στα κουτάλια τους
Να, να τους βλέπεις εκεί
Αναμονή στα μάτια τους

Να σηκώνουν τα μανίκια τους
Μαύρη να είναι η ελπίδα τους
Να φαίνονται τα δεκανίκια τους
Χαράμι και η φοβία τους

Το βελόνι η συνήθεια τους
Να σου ρίχνουν ένα ένοχο βλέμμα
Λιώμα μέσα στην ζάλη τους
Να σου δείχνουν πιο είναι το θέμα

Του βελονιού η κέντα
Άσπρα όνειρα για αίμα
Μες στις φλέβες λιωμένα
Ταξίδια μέσα στο ψέμα

Να γυρνούν να βλέπουν εσένα
Να ακούς το δικό τους ουρλιαχτό
Τόσο ευάλωτα ως αχίλλειο πτέρνα
Εν μέσω ταξιδιού σε κόσμο μυθικό

Χιλιοτρυπημένη η ίδια ιστορία
Να πεθάνεις να αυτοθυσιαστείς
Με τραγικοηλίθιους σε παρωδία
Δεν θες να υπάρχεις, δεν μπορείς
Σε ένα κόσμο καταστροφής
Θες απλά, μονάχα να ζεις
Μα δε σ αφήνουν να μπορείς
Στην τελική, τι να κάνεις τι να πεις
Γι αυτό έχε γεια
Επί γης έκπτωτα αγγελούδια
Τα πιο ευαίσθητα παιδιά
Στο τάφο σας φυτρώνουν τα πιο όμορφα λουλούδια

Πρόλογος
3/10/2006

Βαγγέλης Κοτρώνης, Η Γώγου στο Δρόμο

Κείμενο για τον δίσκο της Κατερίνας Γώγου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Χιονάτη για μεγάλους το Φεβρουάριο του 1982

ΓΩΓΟΥ: ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
«Η Κατερίνα Γώγου είναι Μαρξίστρια και Μητέρα. Δεν την χαρακτηρίζει όμως ο βαμπρισμός που χαρακτηρίζει κάθε μητέρα, η σχέση της με την Μυρτώ την κόρη της είναι σχέση ερωτική, σχέση ομόφυλη και όχι ομοφυλόφιλη. Είναι η ιδανική εκείνη κατάσταση που χαρακτηρίζει τους ελεύθερους ανθρώπους από τους στενά και στεγνά πολιτικά και κοινωνικά ενταγμένους. / ελεύθερος: κείνος που έχει κερδίσει την οργασμιακή χαλάρωση/.

Τούτα τα έγραφα για τα ποιήματα της πούχαν την μορφή βιβλίου. Τώρα έχουμε τον δίσκο «Στο δρόμο» σε μουσική του Σφέτσα από το φιλμ «Παραγγελιά» του Τάσιου.

Άκουσα λοιπόν στο δίσκο.

Τον έκανα ακρόαση ξημερώματα Μ. Σαββάτο, αφ’ ότου προηγουμένως είχα καταναλώσει αρκετές μπουκάλες μπύρας μαζί με την Κατερίνα. Και αφ’ ότου προηγουμένως ένα ‘ανώνυμο’ ματσάδικο είχε καταδιώξει τρία νεαρά ‘άτομα’ ικανοποιώντας την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα του κάθε ‘οργάνου΄΄ της τάξεως.

Σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Να γράψω γι’ αυτόν τον δίσκο; Τι να πω;

Μπορώ άραγε να κοινοποιήσω την αίσθηση της μοναξιάς, την αναζήτηση κείνου που δεν ήρθε κι ούτε που θάρθει;

Μπορώ να μιλήσω για την φωνή Της; Για κείνη την φοβερή, ανατριχιαστική αίσθηση να διασπώνται τα μόρια του κορμιού μου και σκορπίζονται στο άπειρο;

Μπορώ να μιλήσω για όλα αυτά, χωρίς τη βεβαιότητα ότι μεταφέρω το ένα εκατομμυριοστό της αίσθησης;

Όχι λοιπόν δεν είμαι σοβαρός μελετητής΄.

Δεν είμαι σοβαρός κριτικός (το ρόλο αυτό θα τον παίξει ο Φλέσσας στο ΒΗΜΑ και ο Χρηστάκης στο ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ, ίσως΄).

ΔΕΝ θέλω να λένε τα κατοπινά χρόνια ότι ό,τι έγραψα ήταν αντικειμενικό, σοβαρό, εμπεριστατωμένο΄.
ΔΕΝ γράφω αμερόληπτα.

Κι αν μπορώ να παίξω πια, κι αν δεν μπορώ να πάρω τα πράγματα, ξανά στ’ αστεία, όπως ο “Κάρολος” μου καταλογίζει, ΄τότε θα μεταφέρω την οδύνη, την μοναξιά και την αντικοινωνικότητα μου και ύστερα θα πάω να κλειστώ στο δωμάτιο μου να πιω κονιάκ και να ακούσω τον Μόρισον να τραγουδά το «Σπάστα και πέρνα στην άλλη μεριά».

Ας προσπαθήσω λοιπόν, για άλλη μια φορά να γράψω έχοντας υπ’ όψιν πως κάποιοι άλλοι, βολεμένοι πίσω από τον ‘αναρχισμό’ τους και την ‘αμφισβήτηση’ τους θα με διαβάσουν.

Γεγονός πρώτο υπήρξαν οι αλλεπάλληλες εκδόσεις των δυο ποιητικών συλλογών της Κατερίνας «ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» και «ΙΔΙΩΝΥΜΟ». Ξανακυττάω τα γραπτά μου και μεταφέρω: «Είναι μια περίεργη αίσθηση που έχεις όταν γράφεις για ποίηση, ένα συναίσθημα σαν να προσπαθείς μέσα από εξισώσεις της απλής άλγεβρας να αναλύσεις τις εξισώσεις ενός ανθρώπου. Γιατί όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για την ανάλυση της ανθρώπινης χαραχτηροδομής μέσο των μαθηματικών, υπάρχουν και κάποιες άλλες – διάφορες παραγράφοι που δεν εννοούν να υποταχτούν στην έννοια του μαθηματικού συνειρμού. Αυτές οι παραγράφοι ελέγχονται από τους Δεινόσαυρους.

Γεγονός τρίτο: Ο ΔΙΣΚΟΣ
Πολλοί μού μίλησαν επιφυλαχτικά για τον δίσκο. Πολλοί μού είπανε για το ότι δεν τους αρέσει καθόλου η απαγγελία στον δίσκο και μερικοί ακόμα τόνισαν ότι θάταν καλύτερα να τραγουδούσε.

Μα δεν έχετε καταλάβει την ουσία της αίσθησης; δεν έχετε μπορέσει να λειτουργήσετε μ’ αυτή τη φοβερή δύναμη της σπαραχτικής, της μοναδικής κραυγής Της;

Έχουμε να κάνουμε με μια πολύτιμη μαρτύρια που εγκαινιάζει την τελευταία εικοσαετία πριν την δεύτερη χιλιετηρίδα και μου προβάλλετε μια «λογική» απαίτηση; Σαν τον Δημήτρη που μετά την προβολή του φιλμ «ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ- ΣΠΕΣΙΑΛ ΕΚΔΟΣΗ», είχε την λογική και συνεπώς την απουσία της αίσθησης να μου πει «Μα δεν δείχνουν τι γίνεται μετά;». Μα από κει και πέρα μάτια μου, ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι μεταδόσιμο.

Το παιχνίδι παίζεται σε επίπεδο αίσθησης. Και η αίσθηση είναι που υπάρχει στο δίσκο. Δεν έχεις ανάγκη να ακούς ντε και καλά τι λεει η Κατερίνα.

Αφήνεσαι, χάνεσαι. Επικοινωνείς μ’ αυτό που υπάρχει πίσω από τον συγκεκριμένο λόγο. Πίσω από την συγκεκριμένη μουσική. και πέρα από τον λόγο υπάρχει μια αίσθηση ολοκληρωμένου συμφωνικού έργου για ΜΙΑ φωνή. Τη φωνή της Κατερίνας. Μια φωνή ερωτική και μητρική μαζί. Συντρόφισσα και ερωμένη. Μάνα με την έννοια ότι εμπεριέχει σε κατάσταση τοκετού μια όλο και αυξανόμενη οργή, μια όλο και αυξανόμενη τρυφερότητα, έναν όλο και διογκούμενο οργασμό.

Στο έχω ξαναγράψει Κατερίνα. Ελεύθερος: κείνος που έχει κερδίσει την οργασμιακή χαλάρωση.

Οι Δεινόσαυροι Κατερίνα απολαμβάνουν την ηδονή της άγνωστης μέρας και τον πόθο του απραγματοποίητου.

Δεν ξέρω Κατερίνα, αν θα μιλάμε με χρώματα ή αν θα διαλέγουμε γονιούς.

Δεν ξέρω αν έχουμε ανάγκη να μιλάμε, μια και τα μάτια μας όταν κοιταζόμαστε λένε πολλά, λένε τα πάντα.

Ξέρω όμως Κατερίνα ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο, ότι μόλις έχουμε αρχίσει και ότι, ήδη μας έχουν τσακίσει κανονικά.

Όμως εμείς βαστάμε, με το μυαλό μας ματωμένο, βαστάμε Κατερίνα.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΤΡΩΝΗΣ
6&19/5/81(ατονικό στο περιοδικό). (Από το αρχείο του Νίκου Λέκκα)



Ο δίσκος αυτός πρόσφατα μέσω μιας αλυσίδας δισκοπωλείων επανακυκλοφόρησε σε cd . Στο CD που μόλις κυκλοφόρησε ακούγεται να διαβάζει ποιήματα από τα βιβλία της Τρία κλικ Αριστερά και Ιδιώνυμο. Ο Κυριάκος Σφέτσας «έντυσε» τα ποιήματα με μιαν ατμόσφαιρα κινηματογραφική και ηθελημένα ουδέτερη ώστε να μην αποδραματίσει την ουσία του λόγου. Το CD έχει και ιστορική» αξία μιας και στη θέση λέξεων όπως «το Χριστουλάκο τους», «σκατά», «γαμώτο», «πουτάνα στα παλιόσπιτα» κ.ά. ακούγεται το αδιάκριτο μπιπ της λογοκρισίας.Ακούστε με σεβασμό αυτό το CD. Είναι λίγοι οι άνθρωποι που βρίσκουν το νόημα της ζωής ματώνοντας τη δική τους.

Το 1986, η Κατερίνα έλεγε : "Δεν θέλω να γίνω μελό, δεν πουλάω τα παιδικά μου χρόνια, ούτε τα πρόσφατα ... Ελπίζω. Αν δεν ελπίζω εγώ, ποια θα ελπίζει; Είμαι μάχιμη. Ουαί και αλίμονο αν αυτό δεν είναι ναί στη ζωή ... Έγραφα γιατί ήταν μια αναγκαιότητα για μένα. Μια κίνηση για να μην αυτοκτονήσω ... Τώρα μου έχει περάσει. Δεν θέλω να αυτοκτονήσω, έχω φύγει από αυτό ... Αισθάνομαι ανασφαλής γιατί βγαίνω και μιλάω χωρίς να έχω τίποτα, χωρίς να ανήκω πουθενά ..."

Εκείνη την εποχή η ασυμβίβαστη Κατερίνα είχε μηνύσει τον Αρκουδέα για άγριο ξυλοδαρμό στο θέατρο Λυκαβηττού από την αστυνομία.

Το 1991 προετοίμαζε μια μουσικοθεατρική παράσταση με τίτλο τη γνωστή λατινική φράση «Ρεγκίνα ρόζας άματ» «Η βασίλισσα αγαπάει τα τριαντάφυλλα»). Η κλονισμένη από ψυχολογικά προβλήματα και οικονομικές δυσκολίες υγεία της δεν της επέτρεψαν να πραγματοποιήσει το σχέδιό της.

Και το 1991 έλεγε: " Έχω ένα παράπονο... Άκου το. Ελεύθερος σκοπευτής ήταν ο Νικόλας Άσιμος. Τον δολοφόνησαν. Τον Παύλο Σιδηρόπουλο, το ίδιο. Η μόνη επιζώσα είμαι εγώ...".

Δυο χρόνια αργότερα έδωσε η ίδια τέλος στη ζωής της.

Η Κατερίνα Γώγου έζησε τα τελευταία χρόνια της μέσα στην απομόνωση και στα ναρκωτικά. Ελάχιστοι φίλοι δίπλα της όπως ο Νικόλας Άσιμος που έφυγε το 1988, ο Παύλος Σιδηρόπουλος που έφυγε δυο χρόνια μετά τον Νικόλα και ο Γιάννης Σκανδάλης ο οποίος έμεινε δίπλα της μέχρι το τέλος στηρίζοντας και βοηθώντας την ,φεύγοντας και αυτός ένα χρόνο μετά την Κατερίνα .
Γιατί κι οι φίλοι της, “τα μαύρα πουλιά”, είναι βιαστικοί σαν εκείνη…
Ίσως όμως και να μην έχει σημασία, όπως έλεγε η Κατερίνα οι ρίζες δεν είναι για να επιστρέφουμε σ’ αυτές, αλλά για να βγάζουν κλαδιά... Στην κηδεία της οι πιο αταίριαστοι άνθρωποι. Κομμάτια μιας ζωής στο θέατρο και το σινεμά, την ποίηση και τους δρόμους...


Στίχοι από ένα τραγούδι του Απόστολου Μπουλασίκη αφιερωμένο στη μνήμη της Κατερίνας
ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ (αφιερωμένο στη μνήμη της Κατερίνας Γώγου)Στίχοι-Μουσική: Απόστολος ΜπουλασίκηςΤραγούδι : Απόστολος Μπουλασίκης

Στα μάτια σου το χρώμα του ΄78
σ’ ένα ασπρόμαυρο εξώφυλλο στη Σίνα
σαν τις παλιές σου τις ταινίες τις ρετρό
μόνο που τώρα η ματιά σου στάζει κρίμα

Ματώνει ο κόσμος σα βελόνας κεφαλή
σαν άδεια φλέβα που δε βρίσκεις
σαν τροπάριο Κασσιανής
αργοπεθαίνεις, λειώνει η ανάσα στο γυαλί
κι αυτό το πάθος θα σε σπάσει
σαν μπαλόνι σε γιορτή

Κάπου στη μέση του βιβλίου η φωνή
ναι, τη θυμάμαι βράδυ στο Μεταξουργείο
σ’ ένα τσιγάρο να ρουφάει τη στιγμή
που προαισθάνεται της λύτρωσης το θείο

Μια ζωή σα θρήνος, σα ρεμπέτικο παλιό
ή σα ροκάδικο δισκάκι
ή σαν ξύλινο παλτό
γυάλινα μάτια, ήχος βίας στο κενό
η Κατερίνα έχει φύγει
και δε μένει πια εδώ

Τα σινεμά, τα στράς, τα φώτα τα λαμέ
ένα Νταχάου κρεματόριο οδύνης
μα νάσου οι λέξεις και την παίρνουν αγκαζέ
μεταμορφώνοντας σε κύκνο την ψυχή της

Όμως ο κόμπος της ζωής διπλογυρνάει
κι η ηρωίδα της ταινίας
στο φινάλε ξεψυχά
κλείνω την πόρτα
βάζω δίσκο στο πικάπ
ν’ ακούσω πάλι την μπαλάντα
3 κλικ αριστερά

Φιλμογραφία (ως πρωταγωνίστρια)

• Το βαρύ πεπόνι, 1977
• Παραγγελιά, 1980
• Όστρια, 1984

Βιβλία

• Τρία κλικ αριστερά, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1η έκδοση 1978
• Ιδιώνυμο, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1η έκδοση 1980
• Το ξύλινο παλτό, Εκδόσεις Καστανιώτη, ISBN 960-03-0292-8, 1η έκδοση 1982
• Απόντες, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1η έκδοση 1986
• Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1η έκδοση 1988

Μεταθανάτιες κυκλοφορίες

• Με λένε Οδύσσεια, Εκδόσεις Καστανιώτη, ISBN 960-03-3227-4, 1η έκδοση 2002
• Νόστος, Εκδόσεις Καστανιώτη, ISBN 960-03-3796-9, 1η έκδοση 2004

Δισκογραφία

• Έγραψε τους στίχους για το soundtrack της ταινίας Παραγγελιά με τίτλο Στο Δρόμο, σε μουσική Κυριάκου Σφέτσα που κυκλοφόρησε απο την ΕΜΙ το 1981.

Επίλογος
Αυτή είναι η Κατερίνα Γώγου … Ότι και να γράψει κανείς είναι λίγο για τον πλούτο αυτού του ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ελπίζω όσοι δεν την γνωρίζατε να την μάθατε από αυτή την προσπάθεια για αφιέρωμα στην Κατερίνα και στο έργο της , όσοι την γνωρίζατε ελπίζω να σας θύμισε τα συναισθήματα σας που σας δημιουργηθήκαν όταν πρώτο διαβάσατε τα ποιήματα της και μακάρι να τα ξανά διαβάσετε όπως τότε, την πρώτη φορά.

Για τέλος , σχετικά με της πηγές για αυτό το αφιέρωμα να αναφέρω ότι είναι διαφορά μικρά αφιερώματα και αναφορές στην Κατερίνα από διάφορα sites (δεν μπορώ να τα θυμάμαι , σαν αρχειακό υλικό είχα κρατήσει τα περιεχόμενα τους ) συν το "Αναρχικό Δελτίο, νο 37, Δεκέμβρης 2005" και το κείμενο της Στέλλας Βλαχογιάννη στην κριτική της για το δίσκο «ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΦΕΤΣΑΣ - ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ¨» τον Μάιο του 2006 στο ηλεκτρονικό περιοδικό hridanos.gr (http://hridanos.gr/volume06/music/index.php) , όπως προ είπα ένα μάζεμα υλικού είναι σε ένα κείμενο παρά ένα “αφιέρωμα”.

Επίσης όποιος θέλει μπορεί να το δώσει και να το διανείμει οπουδήποτε (χωρίς απολαβές , δηλαδή τελείως δωρεάν , τελείως free) όπως και όποιος έχει περισσότερες πληροφορίες, κείμενα ή οτιδήποτε που θα το κάνει όσο περισσότερο ολοκληρωμένο γίνεται μπορεί ελεύθερα να τα προσθέσει (παράκληση, αν γίνετε ας μου το στείλει στο kikogk@gmail.com )

KIKO,
03/10/2006
ΜΕ ΟΣΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΓΙΝΕΤΕ

Όποιος θέλει το αφιέρωμα αλλά και διάφορα ποιήματα της Κατερίνας σε αρχείο .doc μπορεί να το βρει στο link που ακολουθεί, http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=582735

Σε σκέψεις ξεχασμένος , στο πόνο πάντα μονός
Χρόνο με το χρόνο να σε κυριεύει ο τρόμος
Τόσα μα τόσα στα χρόνια πόσα / ίδιος τόνος
Χρόνια 20+ / μα γνωστός ο ίδιος τρόμος

Ένα περιπλανώμενο γιατί , ένα κάτι ένα τι
Πράγματι ένα αόριστο γιατί , σε τι πάνω στη
Ποια? Δουλειά? Αγάπη? Τάξη? Μάχη? Μα αστη
Επόμενη πράξη , ζήσε και έπειτα καψτη

Μα πρώτα παιδί , άκου κάτι παιδί , ποιο το γιατί;
Για να το βρεις πρέπει να το μάθεις
Που το γιατί; Πότε το γιατί; Πως το γιατί;
Να το βιώσεις και να το πάθεις

Μα αντιδράς , πονάς , μα δεν ξεχνάς , μα γυρνάς
Σε μέρη ξεχασμένα παγώνεις στις χαραμάδες
Φοβάσαι , έρχονται ξανά ,μα να φύγεις ξεχνάς
Μένεις, στεκεσε, κοιτάς μέσα στις ψιχάλες

Ονόματα κοριτσιών περνάνε σε κοιτάνε και γελάνε
Σου θυμίζουν πολλά μα σαν άγνωστα περπατάνε
Μα όλα ασυναίσθητα ξανά πίσω σε πάνε
Πίσω σε μέρη γνώριμα το μυαλό σου ξαναγυρνάνε

Μέρη στο μυαλό , θαμμένα ήδη
Γεμάτα σύριγγες σπασμένες ένα προς ένα
Μέρη όπου φιλαράκια έχουν φύγει
Χαμένα από την πρεζα ένα προς ένα

Μα εσύ ακόμα μένεις παιδί / ει παιδί
Ένα τρομοκρατημένο παιδί , μα γιατί;
Τι; Ποιο παιχνίδι; Που παίζετε ήδη;
Στο μυαλό χαμένο στολίδι

Τύχη; Ποια τύχη; Που ηχούνε οι ήχοι;
Σε πείθει; Η σε εγκαταλείπει η τύχη;
Τέσσερις τοίχοι και έχουν φύγει οι φίλοι
Μύθοι μα και τόσοι ξεχασμένοι τίτλοι

Μα σου λένε πως πρέπει να νιώθεις καλά
Ο ασφαλίτης στην γωνιά για σένα φιλά
Μα αραγμενος να κοιτά και να μιλά
Εσένα να σε πνιγούν πολλά μα πολλά

Για ουσίες ξεχασμένες να βρεις , πας γυρνάς
Ξημερώματα ραντεβού στα μαύρα κυκλοφοράς
Σύνδρομα ψυχικής στέρησης τόσα μα τόσα κουβαλάς
Με υπεροψία φάρμακο ζητάς και στα μάτια κοιτάς

Τα επίγεια σνομπάρεις , για να ξεχάσεις ψάχνεις να βρεις
Στην ανατροπή μονάχα περιφέρεσαι και ζεις
Με την συνείδηση σε όσους αγαπάς απλά να δεις
Με το θάνατο προ των πυλών θα βρεθείς

Τα όνειρα ξεχαστήκανε, απορροφήθηκανe
Ήπιαμε , είπαμε , φιληθήκαμε , φύγανε
Είπανε , γίνανε , ξεχαστήκανε , πουληθήκανε
Αγαπηθήκαμε , μείναμε , απομακρυνθήκαμε, βρήκανε

Εκ καρδιάς μείναμε μα ξεχαστήκανε
Τα δύσκολα περάσαμε μα βγήκαμε
Να μαστέ ξανά ,και ας αποχωριστήκαμε
Μια αγάπη βιώσαμε μα βρήκαμε

Σύντροφο, αδελφό , συνοδοιπόρο / μείναμε
Αγκαλιά συντροφικά μέναμε δεν φύγαμε
Είπαμε ο ένας για τον άλλον / δεθήκαμε
Φιληθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε στον χρόνο δεν χαθήκαμε

Αρετή, μαγεία με χάρη στην πράξη / οδηγηθήκαμε
Σε δρόμους ελευθερίας ανεξαρτησίας ,επιμείναμε
Σε αγάπη , συναισθήματα /ολοκληρωτικά παραδοθήκαμε
Στην συντροφιά , στα χάδια δεν προδοθήκαμε

Στα feelings χαμένοι , παντοτινά βρεθήκαμε
Είπα σας αγαπώ, σας το λέω ξανά εδώ
Μα αν με κάποιους από σας χαθήκαμε
Χρειαστήκατε κάτι ; για σας θα ‘μαι εδώ

Ας έγιναν τόσα , μην λες με σένα απορώ
Ίσως τότε, ποτέ δεν με γνώρισες
Όσο χάλια να ‘μαι , πάντα θα μπορώ
Θυμάσαι; Όπως τότε που απόρησες

Αυτό το χαμόγελο που τόσο εκτίμησες
Μα τόσο απότομα το σίγησες
Μα καρδιά που την ξύπνησες
Με ένεση , στον πόνο την γύρισες

Μα κακία ,να το ξέρεις δεν κρατώ
Θα είμαι αν το χρειαστείς παρών
Παραμένω ο johnee και κρατώ
Μια υπόσχεση δεν θα ‘μαι απών

Σαν βλέμμα μικρών παιδιών
Που ψάχνουν μια αγκαλιά
το άγγιγμα των χαδιών
να νιώσουν αγάπη ,σιγουριά

στα φιλιά να χαθούν πια
σ ένα κόσμο μοναχών
αφήνοντας πλέον τα παλιά
να χαθούν στο παρών

Μα ξάφνου σήμερα δηλώνει απών
Μια αγκαλιά , ένα χάδι
Δεν βρίσκουνε θέση στο παρών
Ένα φιλί , έρωτα σημάδι

Άδειο μαξιλάρι. Δίπλα στο προσκεφάλι
Βόλτα στο πάρκο, μοναξιάς σημάδι
Αλκοόλ και φίλοι, συντροφιάς ανάγκη
Το βλέμμα στο κενό αναζητά αγάπη